Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಿ..!

Published

on

  • ಸುರೇಶ ಎನ್ ಶಿಕಾರಿಪುರ

ಖಿನ್ನತೆ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ದೊಡ್ಡ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗ ಕೂಡ ಒಂದು ಭೀಕರ ಕ್ಷಾಮವೇ. ಅದು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಶಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಕೊಡುಗೆ ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡಿರದ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಠಿ. ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ಯುವಕರ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಗೆ ನೇರ ಕಾರಣ ಆಳುವ ಸರ್ಕಾರವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.‌

ಮುಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗದ ಮಟ್ಟ ಮೇರೆ ಮೀರುತ್ತದೆ. ಆ ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಅಮೂಲ್ಯ ಯುವ ಸಂಪತ್ತು ತರಗೆಲೆಯಂತೆ ತೇಲಿಹೋಗಲಿದೆ‌. ನಿರುದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುವವರಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ದಲಿತ ವರ್ಗದ ಯುವ ಜನತೆಯದೇ ದೊಡ್ಡ ಪಾಲಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಿರುದ್ಯೋಗ ಸೃಷ್ಠಿಸುವ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟು ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯದಲ್ಲ.

ಕೊಳ್ಳಲು ಹಣವಿಲ್ಲದಾದಾಗ ನಾಲ್ಕಾಣೆ ಕಾಸಿನ ವಸ್ತುವೂ ದುಬಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯಾಪಾರೀ ಕ್ಷೇತ್ರ ಕೊಳ್ಳುವವರಿಲ್ಲದೆ ಮುಗ್ಗರಿಸಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಸರಕು ಉತ್ಪಾದನಾ ಕ್ಷೇತ್ರ ನೆಲಕಚ್ಚುತ್ತದೆ. ರೈತರು ಬೆಲೆ ಕುಸಿತಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಯಾವ ಮಂದಿರವೂ ನೆರವಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ಯತೆ ಮಂದಿರವಾದಾಗ ಆದ್ಯತೆ ಧರ್ಮವಾದಾಗ ಸಹಜವಾಗೇ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಪ್ರಗತಿ ವಿಚಾರಗಳು ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ನಮಗೀಗ ನಿತ್ಯವೂ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವವರು ಕಯ್ಯಲ್ಲಿ ರೆಸ್ಯೂಮ್ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕೀತೇ ಎಂದು ಅಲೆದಾಡುವ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಯುವಕರ ಗುಂಪು. ಸ್ವತಃ ನಾನೂ ಇದರಿಂದ ಹೊರತಾದವನಲ್ಲ‌. ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವ ಅವರಲ್ಲಿ ಈ ಹಿಂದೆ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ವೇತನ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಕಂಪನಿಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಸ್ಯಾಲರಿ ಪಡೆದು ಏಕ್ಲಾಸ್ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತರಹೇವಾರಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮಾಜಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳೂ ಇದ್ದಾರೆ.

ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿನ ಆತಂಕ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಬೇಸರ ದುಗುಡ, ಯಾತನೆ, ಹತಾಶೆಗಳನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಕಿನ್ನರಾದ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಹಾದಿಯ ಕಡೆಗೆ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲಸ ಕೊಡಲು ಸಾಹುಕಾರರು ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕುತ್ತಾರೆ ಯಾಕೆಂದರೆ ಸಾಹುಕಾರರೇ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಿಕ್ಷುಕರಿಗೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ತೆಗೆದು ಹಾಕುವುದಕ್ಕೂ ಯೋಚಿಸುವವರಿದ್ದಾರೆ.

ಯಾಕೆಂದರೆ ಆ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ರೂಪಾಯಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕಡಿಮೆಯಾದೀತು, ಸಿಗರೇಟಿಗೆ ಸಾಲದಾಗುತ್ತೆ, ಬಸ್ ಚಾರ್ಜಿಗೆ ಕಡಿಮೆ ಬಿದ್ದೀತು, ಅದಿದ್ದರೆ ಸಕ್ಕರೆಗೆ, ಉಪ್ಪಿಗೆ, ಟೀ ಪುಡಿಗೆ, ಕಡ್ಡಿಪೊಟ್ಟಣಕ್ಕೆ, ಆದೀತು ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಬಹಳೇ ಜನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಈ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಾರಣರು ಯಾರು ಎಂಬುದು ಮಾತ್ರ ತಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ಇಲ್ಲ‌. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅವರ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಧ ದೇಶಭಕ್ತಿ, ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಂಧಾರಾಧನೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಚೀನಾ, ಮಸೀದಿ, ರಾಮ, ಹಿಂದೂರಾಷ್ಟ್ರ, ಆತ್ಮ ನಿರ್ಭರ ಬರೀ ಇಂತಹ ವಿಚಾರಗೇ ತುಂಬಿ ಕೇಕೆ ಹಾಕುತ್ತಿವೆ.

ದೇಶದ ಜನರ ಬಾಳು ಮಾತ್ರ ಬರ್ಬರವಾಗಿಹೋಗಿದೆ. ಜನರ ಮೆದುಳು ಇಂಥಾ ಭಾವುಕ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಗೋಜಲು ಗೋಜಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ಯಾಮಾರಿಸಲಾಗಿದೆ. ನೈಜ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಗುರುತರವಲ್ಲದ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಜನತೆಯ ಆಕ್ರೋಷ ಪ್ರತಿರೋಧಗಳಿಂದ ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಆಳುವವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯ ವಿಚಾರಗಳ ಕಂತೆಗಳೇ ಅವರ ಅವರ ಮುಂದೆ ಮುಗಿಯದಷ್ಟಿವೆ.

ತಾವು ಹೇಗೆ ಬಲಿಪಶುಗಳಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬುದೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಮೊಂಡು ಮೆದುಳಿನ ಹುಂಬರ ದೊಡ್ಡ ಸಮುದಾಯ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿದೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ ಗಿಲೋಟಿನ್ ಯಂತ್ರವೊಂದು ಈಗಾಗಲೇ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯ ತಲೆಯೂ ಅದರೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಛೇದನವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೇ ಅರ್ಥವಾಗದ ಜನ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ ಬರಬಹುದೇ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೂ ಹುಸಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನಾಳೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಬಗ್ಗರ ನೌಕರರ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅಕೋಂಟು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮಾಯವಾಗಬಹುದು, ಇನ್ನೂ ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಕೆಲಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮನೆ ಸೇರಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಂದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಬೆಲೆ ಅಣಬೆ ತಿನ್ನುವಾತ ಮಾತ್ರ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಹೋದ ಹೋದಲ್ಲೊಂದು ವೇಷ ಹಾಕುತ್ತಾ, ಅರಚುತ್ತಾ, ಮಾತಾಡಾಬೇಕಾದಾಗ ಮೌನವಾಗಿ, ತನಗೆ ಅನುಕೂಲ ಇದ್ದಾಗ ಕೂಗು ಮಾರಿಯಾಗಿ ಅರಾಮವಾಗಿದ್ದಾನೆ.

ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ದೇಶದ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯನಾಗಿರುವ ಅಂಬಾನಿ ಮಾತ್ರ ದೇಶದ ಸ್ಥಿತಿ ಮೂರಾಬಟ್ಟೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಹತ್ತುಪಟ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಶ್ರೀಮಂತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಸಾಕುವ ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರು ಅವನ ಗುಲಾಮ ಈ ದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ನಿರುದ್ಯೋಗ ಭಾಗ್ಯ ನೀಡಿದವನೇ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ, ಅಶಾಂತಿ, ಅಸಹನೆ ಹಿಂಸಾಚಾರದ ಜನಕನೂ ಆಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಯುವ ಜನತೆ ಬಹಬೇಗ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಆಶಾ ಭಾವದೊಂದಿದೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ..!

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ – ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುವ ಮುನ್ನ..!

Published

on

  • ನಾ ದಿವಾಕರ

ರೋಚಕತೆ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನುಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅತಿಯಾದ ರೋಚಕತೆ ವೈಚಾರಿಕತೆಯನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಅಕ್ಷರ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಇದನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ಲೇಖನವಾಗಲಿ, ಕಾವ್ಯವೇ ಆಗಲಿ ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಥನವೇ ಆಗಲೀ ಅವಶ್ಯಕತೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ ರೋಚಕತೆಯಿಂದ ತನ್ನ ಅಂತಃಸತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವನ್ನು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರು ಇದನ್ನು ಮನಗಾಣದೆ ಹೋದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ? ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯಿಂದಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಪ್ರಭಾವಳಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಂಡು 25 ವರ್ಷಗಳ ನಿರಂತರ ಅಕ್ಷರ ಕೃಷಿ ನಡೆಸಿದ ರವಿಬೆಳಗೆರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಉತ್ತರ ನೀಡಿ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸಲೂ ಹಿಂಜರಿಯುವಂತಹ ಮನಸುಗಳು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಆರಾಧಿಸುವ ಮನಸುಗಳನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ಇದು ವ್ಯಕ್ತಿಗತ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಚಾರ. ಸೈದ್ದಾಂತಿಕವಾಗಿ, ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ರವಿಯ ಯಾವ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಒಪ್ಪದವರೂ ಸಹ, ಅವರೊಡಗಿನ ಸುದೀರ್ಘ ಒಡನಾಟ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಗಲಿದ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಸಂತಾಪಗಳನ್ನು, ಕೆಲವು ಹೊಗಳಿಕೆಯ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೇಳಿರುವುದೂ ಸಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಟೀಕೆ, ವಿಮರ್ಶೆಗೊಳಗಾಗಿದೆ.

ನಾವು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರನ್ನು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ನೋಡುವುದೇ ಬೇರೆ, ಮಾಧ್ಯಮ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅಡ್ಡಿಯೇನಿಲ್ಲ. ಅದ್ಭುತ ಮಾತುಗಾರ, ಮೋಡಿ ಮಾಡುವಂತಹ ಸ್ನೇಹಮಯಿ, ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿ ಮುಂತಾದ ಗುಣವಿಶೇಷಣಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಮಾಧ್ಯಮ ಲೋಕದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಅಪರಾಧಿಯಂತೆ ಕಟಕಟೆಯಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲೇಬೇಕು ಎನ್ನುವುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.

ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸಿ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಟ್ಯಾಬ್ಲಾಯ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದ್ದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಒಂದು ಸುದ್ದಿಪತ್ರಿಕೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತುರಾಜಕೀಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನೂ ಅರಿತು ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟಿತ್ತು. ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭವಾದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ನಾಗರಿಕ ಸಮಾಜದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ, ಕಾಳಜಿ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಒಳತೋಟಿಗಳು ಸಂಘರ್ಷದ ಪರಾಕಾಷ್ಠೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದವು. ಜನಾಂದೋಲನಗಳು ಪರಿಪಕ್ವವಾಗಿ ನಂತರ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಂದ ಕೆಲ ಕಾಲ ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಲಂಕೇಶ್ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜೋ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಂವಾದ ಮತ್ತು ಸಂಕಥನಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿದ್ದರು.

ಹಾಗಾಗಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಓದುಗರ ಬಳಗ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ತಾನೇ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ನೆಲೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಆದರೆ ಪ್ರಭುತ್ವದೊಡನೆ ಸದಾ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿರುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ಯುವ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಭಾರತೀಯ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿನ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುವುದು ಲಂಕೇಶರ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಿಂದ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಮಾಧ್ಯಮ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡ ಲಂಕೇಶ್ ಅಂದಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಹೋರಾಟ ನಿರತ ಜನತೆಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದರು.

ಆದರೆ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯನ್ನು ಲಂಕೇಶರಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿಸುವ ಮುನ್ನ ನಾವು ಯೋಚಿಸಬೇಕಿರುವುದು, ಲಂಕೇಶರ ಕಾಲಘಟ್ಟದ ಸಮಾಜೋ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪಲ್ಲಟಗಳು. ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಬಿತ್ತುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಲಂಕೇಶ್ ಮಾಡಿದ್ದು ಸ್ಪಷ್ಟ. ಈ ಕುರಿತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂವಾದದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ ಎಂದೆಣಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆದರೆ ರವಿಬೆಳಗೆರೆ 1995ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. 1989-90ರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣ, ಕಾಶ್ಮೀರ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಉಲ್ಬಣ, ಮತೀಯ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ರಾಜಕಾರಣದ ಗಟ್ಟಿ ನೆಲೆಗಳು , ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜನಾಂದೋಲನಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನವ ಉದಾರವಾದ ಮತ್ತು ಜಾಗತೀಕರಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ಚಿಂತನೆಯ ನೆಲೆಗಳು ಒಂದು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನೇ ಬದಲಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆದಿದ್ದವು.

ಆ ವೇಳೆಗಾಗಲೇ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ದಲಿತ ಸಂಘರ್ಷ ಸಮಿತಿಯನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನಾಂದೋಲನಗಳು ವಿಘಟನೆಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದುದೇ ಅಲ್ಲದೆ, ಅಯೋಧ್ಯೆ-ರಾಮಮಂದಿರ-ಕಾಶ್ಮೀರ ಮತ್ತು ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾಳಜಿ, ಕಳಕಳಿ ಮತ್ತು ಸಮ ಸಮಾಜದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಶಿಥಿಲವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆ ಆರಂಭಿಸಿದ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಇಂದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ವಾಟ್ಸಪ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಬೌದ್ಧಿಕ ವಲಯಕ್ಕೆ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದ್ದನ್ನು ಅವರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲೂ , ಇಂದಿಗೂ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.

ರೋಚಕತೆಯನ್ನೇ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿಸಿ, ಗಂಭೀರ ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿತ್ತರಿಸುವುದು, ತಾತ್ವಿಕ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕರ್ಷೆಗೊಳಪಡಬೇಕಾದ, ನಿರ್ವಚಿಸಬೇಕಾದ ಸಮಾಜೋ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಆಧುನಿಕೋತ್ತರ ನೆಲೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿದ ನವ ಉದಾರವಾದದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವುದು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವ ಅಜೆಂಡಾ ಆಗಿತ್ತು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲಾಗದು.

ಆ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲಾದ ಭಾರತದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಬೀಜಗಳು ಇಂದು ಫಲ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯವರಂತಹ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಿಗಳ ಕೊಡುಗೆಯೂ ಇದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆ ವಿಕೃತ ಪರಿಭಾಷೆಯನ್ನೂ ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರಿಗೆ ರೋಚಕತೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಇಡೀ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿಯುಳ್ಳ ಹೋರಾಟ, ಸಂಘರ್ಷದಿಂದ ವಿಮುಖರಾಗಿಸುವ ಸಮಾಜೋ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಸ್ಪಷ್ಟ ನೆಲೆ ಒದಗಿಸಿದ್ದು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಸಾಧನೆ(?) ಎನ್ನಬಹುದೇನೋ.

ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಅವರ ಭಾಷಾ ಪ್ರೌಢಿಮೆ ಮತ್ತು ವಾಕ್ ಪಟುತ್ವ ಸೃಜನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಸಂವೇದನಾಶೀಲತೆಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬೆತ್ತಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಲಂಕೇಶರ ಟೀಕೆ ಟಿಪ್ಪಣಿಗೂ, ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯ ಖಾಸ್ ಬಾತ್ ಗೂ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯೂ ನಮಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ದೇಶದ ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ಪಲ್ಲಟಗಳ ನಡುವೆಯೇ ಬೆಳೆಯುವ, ಬೆಳೆಯಬೇಕಾದ ಒಂದು ಮಾರ್ಗ. ಕನ್ನಡದ ಇಂದಿನ ಟಿವಿ ವಾಹಿನಿಗಳು ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿಮನೆಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಈ ವಾಹಿನಿಗಳ ಪಾಲಿಗೆ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರಂತೆ ಕಾಣಬಹುದು.

ಈ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದಾಚೆಗೆ ರವಿ ಹೊರಬರಲೇ ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರ ಹಲವು ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲೂ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯೂರುತ್ತಿದ್ದ ಮತಾಂಧ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾವಾದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮವನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೂ, ಪ್ರಭುತ್ವದ ಧೋರಣೆಯನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಂತಿಲ್ಲ. ಶಿಥಿಲವಾಗಿದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಹೋರಾಟದ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತಲೇ ನವ ಉದಾರವಾದ ಮತ್ತು ಮತೀಯ ರಾಜಕಾರಣದ ವಿರುದ್ಧ ಸಂಘರ್ಷದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಜನಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಪತ್ರಿಕೆ ಒಂದು ಅಂಗುಲದಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನೂ ನೀಡಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾಗಿಯೇ ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಅಂದಿನ-ಇಂದಿನ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣದ ಪ್ರವರ್ತಕರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಓರ್ವ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಬಳಸಿದ ಪರಿಭಾಷೆಯೂ ಸಹ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಲ್ಲಿರುವ ಕನಿಷ್ಟ ಸಮೂಹ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲೇ ರಚನೆಯಾಗಿದ್ದನ್ನೂ ಗಮನಿಸಬೇಕು. 1995ರ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ಆರಂಭವಾದ ಅನೇಕ ಟ್ಯಾಬ್ಲಾಯ್ಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಲಂಕೇಶರಿಗಿಂತಲೂ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ದುರಂತ. ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವ.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಒಂದು ಪೀಳಿಗೆಯ ಬರಹಗಾರರು, ಯುವ ಹೋರಾಟಗಾರರು ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ವಿರುದ್ಧತಮ್ಮ ಸಿಟ್ಟು, ಆಕ್ರೋಶ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿರೋಧವನ್ನು ಹೊರಗೆಡಹುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ರಾಜಕಾರಣ ಮತ್ತು ಮತಾಂಧತೆ, ಇಸ್ಲಾಂ ವಿರೋಧಿ ಧೋರಣೆ ಮತ್ತು ಜಾತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ವಿರುದ್ಧ, ದಲಿತ ಸಮುದಾಯಗಳು ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ದೌರ್ಜನ್ಯಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಯುವ ಮನಸುಗಳಿಗೆ ರವಿಬೆಳಗೆರೆ ಓರ್ವ ಖಳನಾಯಕನಂತೆ ಕಂಡುಬಂದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯೇನಿಲ್ಲ.

ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಮತ್ತು ಮಾಧ್ಯಮ ವಲಯ ಪ್ರಭುತ್ವದ ಬಾಲಂಗೋಚಿಗಳಂತೆ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ ಅವಕಾಶವಂಚಿತ, ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ವಿಮುಖವಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಈ ಆಕ್ರೋಶ ಸಹಜವಾದದ್ದು. ಕರ್ನಾಟಕದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ಮಾಧ್ಯಮವನ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಇಂದು ಸಮಾಜಮುಖಿ-ಜನಮುಖಿ ಯುವಪೀಳಿಗೆಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಮಾದರಿಯಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಈ ವಿಕೃತ ಪರಂಪರೆಗೆ ಬುನಾದಿ ಹಾಕಿದವರಲ್ಲಿ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಪ್ರಮುಖರು. ಬಹುಶಃ 1990ರ ದಶಕದ ಸಮಾಜೋ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ನೆಲೆಗಳೇ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ನಂತಹ ಪತ್ರಿಕೆಯನ್ನು, ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯಂತಹ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತ್ತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಸಾವಿಗೆ ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸುತ್ತಲೇ ಒಬ್ಬ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಿಯಾಗಿ ಅವರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ವಿಕೃತಿಗಳನ್ನು, ವಿಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಮುಂದಾಗಿರುವ ಯುವ ಮನಸುಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸ್ಪಂದಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ರವಿ ಸರ್ ಹೋಗಿ ಬನ್ನಿ, ಬಂದರೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿದ್ದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮಿಯನ್ನು ಕಳಚಿಹಾಕಿ ಬನ್ನಿ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಅದೊಂದು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಮೆಟ್ಟು ಹೊತ್ತೆ ಅಂದಿದ್ದರು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ..!

Published

on

  • ದೇಶಾದ್ರಿ ಹೊಸ್ಮನೆ, ಪತ್ರಕರ್ತರು

ಪತ್ರಕರ್ತ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಈಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ‌ ಮಾಡಿದ ಯಡವಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿ ರೂಪಿಣಿ ಪ್ರಕರಣವೂ ಒಂದು. ಇದು ಆಕಸ್ಮಿಕವೋ, ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವೋ, ಅಚಾತುರ್ಯವೋ ,ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ‘ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ‘ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮೂರು‌ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಣಗೊಂಡಿದ್ದ ರೂಪಿಣಿ ಕುರಿತ ಒಂದು ವರದಿ ದೊಡ್ಡ ತಲ್ಲಣ ಎಬ್ಬಿಸಿತು.ಕೊನೆಗೆ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರೇ ಸಾರಿ‌ಕೇಳಿ, ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿಗೆ ಸಮಜಾಯಿಷಿ ನೀಡಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು.

ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ ಹಾಗೇನೋ‌ ಮಾಡಿದರೂ ಸರಿ, ಆದರೆ ಆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ‌ ಒಂದೆಡೆ ರೂಪಿಣಿ ಸಮಾಜದ ಮುಂದೆ‌ ಈರಸು- ಮುರುಸು ಅನುಭವಿಸಿದರು. ಮತ್ತೊಂಡೆ ‘ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್’ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಗಳ ಕ್ರೆಡೆಬಿಲಿಟಿಯನ್ನೇ‌ ಕುಗ್ಗಿಸಿದ್ದು ಹೌದು. ಈ ಪ್ರಕರಣ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ದ್ದಾಗ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಒಮ್ಮೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದರು.‌ ನಾನಾಗ‌ ಪದವಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಜತೆಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ವರದಿಗಾರ ಕೂಡ.‌

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಡಿಟೈಲ್ಸ್ ಅಷ್ಟಾಗಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮೂರು ದಿವಸಗಳ‌ ಸೆಮಿನಾರ್ ಅದು. ಮೂರನೇ ದಿನ‌ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು‌ ತರಂಗ ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಆಗಿನ‌ ಸಂಪಾದಕ ಸಂತೋಷ್ ಕುಮಾರ್ ಗುಲ್ವಾಡಿ ಸೇರಿ ಹಲವರು ಬಂದು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಕೊನೆ ದಿನದ‌ ಮಾತು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಅವರದು. ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಭಾಷಣ ಅಂದ್ರೆ ಭಾರೀ‌ ಜನ ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ದಿನಗಳವು. ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿ ಅಷ್ಟೊಂದು ತಾರಾ ವರ್ಚಸು ಅವರಿಗಿದ್ದ. ದಿನಗಳು.ಕುವೆಂಪು ರಂಗ‌ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಆಯೋಜನೆ ಗೊಂಡಿತ್ತು.‌

ಸಂಜೆ‌‌ ಸಮಯ ಬೇರೆ, ರಂಗ‌ಮಂದಿರ ಕಿಕ್ಕಿರಿದಿತ್ತು. ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ವೇದಿಕೆಯ ಮುಂಭಾಗದ ಕುರ್ಚಿ ಯಲ್ಲೇ ಕೂರುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಭಾಷಣ ಮುಗಿದು, ಪ್ರಶೋತ್ತರ ಶುರುವಾದಾಗ, ನಾನು ಕೇಳಿದ ಮೊದಲ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ರೂಪಿಣಿ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್ ನಾನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ನೋಡುವ ಪತ್ರಿಕೆ. ಆದರೆ ರೂಪಿಣಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ‌ಬರೆಯಿತು.

ಕೊನೆಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಯಾಚಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಇದು ಯಾಕೆ ಹೀಗಾಯ್ತು? ಪತ್ರಿಕೆಯ ಕ್ರೆಡೆಬಿಲಿಟಿ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಯೋಚಿಸಿರಲಿಲ್ಲವೇ? ನಾನು ಕೇಳಿದ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಗೆ ಕಿಂಚಿತ್ತು ಸಿಟ್ಟಾಗದೆ, ಉತ್ತರ ನೀಡಲು ನಿರಾಕರಿಸದೆ ನಗುತ್ತಲೇ ಎದ್ದು ನಿಂತು ಮೈಕ್ ಹಿಡಿದರು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ. ‘ ಹೌದು, ಇದೊಂದು ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ‌ನಾನು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಮೆಟ್ಟು ಹೊತ್ತೆ’ ಎಂದಷ್ಟೇ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ಮನಾದರು‌. ರವಿ ಬೆಳೆಗೆರೆ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು ಅವರ ದೊಡ್ಡತನ. ಈಗ ಅವರಿಲ್ಲ. ಹೇಗಾದ್ರೂ ಹೇಳಬಹುದು.‌

ಆದರೆ ಮಾಡಿದ್ದ ತಪ್ಪನ್ನು ಅವರು ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಜನ‌ಸಮೂಹದ ಮುಂದೆಯೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.‌ ಹಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರು ಅಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದರು. ಆ ಘಟನೆಯಾಚೆ ನಾನವರನ್ನು ಯಾವತ್ತಿಗೂ ಮುಖಾ‌ಮುಖಿ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿದವನಲ್ಲ. ಶೃಂಗೇಶ್ ಪರಿಚಯದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ‘ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರ್’ ಕುತೂಹಲದ ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆ ಆಗಿತ್ತು. ಪತ್ರಕರ್ತನಾಗಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಕೊಂಡು ಓದುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ‌ ಇತ್ತು.ಹೀಗಿದ್ದೂ ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಬರಹ, ಬದುಕು ಎರಡರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನನ್ನ ತಕಾರಾರು ಇತ್ತು.

ನಾನು ಎಡ ಚಿಂತನೆಯ ಚಳುವಳಿಯ ಪ್ರಭಾವದಲ್ಲಿದಿದ್ದು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ. ಹೀಗಿದ್ದು ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶಕ್ತಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಅಚ್ವರಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.‌ ಇತ್ತೀಚೆಗಷ್ಟೇ ಅಂದರೆ ಕಳೆದ ವರ್ಷದ ಅವರು ಬಿಗ್ ಬಾಸ್ ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭ ಕನ್ನಡ‌ಪ್ರಭಕ್ಕೆ ಸಂದರ್ಶನ ನಡೆಸುವ ಅವಕಾಶ ಬಂತು.‌ ಲೇಖಕ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭದ ಸಾಪ್ತಾಹಿಕ ಸಂಪಾದಕ ಜೋಗಿ ಸರ್ ಆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.‌ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಹರಟೆ ಹೊಡೆದು ಬಂದಿದ್ದೆ. ನಾನು ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿ‌ಮಾಡಿದ್ದು ಅದೇ ಮೊದಲು ಮತ್ತು ಕೊನೆ.ಈಗ ರವಿ‌ಬೆಳೆಗೆರೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲ ಎನ್ನುವುದು ತೀರಾ ನೋವು ತಂದಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ರಿವಲ್ವಾರ್ ತೋರಿಸಿ 500 ರೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಂತ್ರಿಕ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ..!

Published

on

ಮುನ್ನಡಿ ಬರೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ ಅಂತ್ಯವಾಡಿದ ಅಕ್ಷರಸಂತ

  • ರವಿಪಾಂಡವಪುರ, ಮೈಸೂರು

ನಾನೆಂದೂ ಆ ದಿನವನ್ನ ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಆವತ್ತು 2008 ಡಿಸೆಂಬರ್ 12 ನೇ ತಾರೀಖು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ‌ ಮುಗಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಮೈಸೂರು ಮಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನು ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹಿಂದಿನ ದಿನ TV9 ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಒಲ್ಲದ ಮನಸು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಬೇಡವೆಂದು ಮರುದಿನ ನನ್ನನ್ನ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಕಚೇರಿ ಕಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾರಣ, ನನಗೆ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆ ಎಂದರೆ ಏನೋ ಒಂಥರ ಹುಚ್ಚು – ಪ್ರೀತಿ..!

ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಲವು ಅಂಕಣಗಳ ಓದಿ ಅಭಿಮಾನಿಯಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ. ಆ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅಕ್ಷರಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನ ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಮಹದಾಸೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ TV9 ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೂ, ಮರು ದಿನವೇ ಹಾಯ್ ಬೆಂಗಳೂರು ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದು ಕುಳಿತಿದ್ದೆ.

ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕಾವಲುಗಾರ ನನ್ನನ್ನ ಗೇಟ್ ಒಳಗೂ ಕೂಡ ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.‌ ಬೆಳಗ್ಗೆ 10 ಗಂಟೆಗೆ ಹೋದವನು ಬೇಸರದಿಂದಲೇ ಗೇಟ್ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ 2.30 ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಕಪ್ಪು‌ಬಣ್ಣದ ಕಾರಲ್ಲಿ ಬಂದ ರವಿ‌ಬೆಳಗೆರೆ ಸರ್, ದೂರದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ನನ್ನನ್ನ ಕರೆದು ಏನು ಎಂದು ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಬಾರಿಸುವ ಧಾಟಿಯಲ್ಲೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ನಾನೋ ದಡ್ಡನಂತೆ, ಸರ್ ನಿಮ್ಮನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ.( ಬಹುಶಃ ಕೆಲಸ ಬೇಕು ಎಂದಿದ್ದರೆ ಒಳಗೂ ಸೇರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ ಅನಿಸುತ್ತೆ )

ಕಾವಲುಗಾರನಿಗೆ ‘ನೋಡಪ್ಪಾ, ಆ‌ ಹುಡುಗನನ್ನ 15 ನಿಮಿಷ ಬಿಟ್ಟು ಡೈರೆಕ್ಟಾಗಿ ನನ್ ಹತ್ರ ಕಳ್ಸು’ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಒಳಗೆ ಹೋದರು. ಇದಾದ 15-20 ನಿಮಿಷದ ಬಳಿಕ ಒಳಗೆ ಹೋದ ನನಗೆ ಅವರ ಕೊಠಡಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು. ನನಗೋ, ಅವರ ಎದುರು ದೊಡ್ಡ ಆಲದ‌ಮರದ ಬಳಿ ಕುಳಿತ ಅನುಭವ.

ಲೇಖಕರು : ರವಿಪಾಂಡವಪುರ, ಮೈಸೂರು

ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗೆ ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದ ರವಿ ಸರ್ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟ್ ಇತ್ತು. ‘ಏಯ್ ಹೇಳೋ, ಯಾರೋ‌ ನೀನು, ಏನೋ‌ ನಿನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಂ, ಎಲ್ಲಿಂದ‌ ಬಂದಿದಿಯೋ ಅಂದವರೇ‌ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನನಗೆ ಅವರ ಮಾತು, ನಡವಳಿಕೆ ವಿಚಿತ್ರ ಅಂತ ಅನಿಸಿದರೂ ಅವರ ಅಭಿಮಾನದ ಮೇಲಿನ ಹುಚ್ಚು ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆಸಿತ್ತು. ನಾನು ಸರ್ ಒಂದ್ ಕೆಲಸ ಬೇಕು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ ಮುಗಿಸಿದ್ದೀನಿ. ಟಿರ್ವಿ ಅಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ ಅಂದೆ.

ಬಾಯ್ ಮೇಲೆ ಬೆರಳಿಟ್ಟುಕೊಂಡು,‌ ಅಲೆಲೆಲೆ ಲೇ,‌ಎಷ್ಟೋ‌ ನಿಂಗ್ ವಯಸ್ಸು, ನೋಡಿದ್ರೆ ಒಂದ್ ಮೂವತ್ ಮೂವತ್ತೈದ್ ಕೆಜಿ‌ ತೂಕ‌ ಬರ್ತಿಯಾ..ಏನ್ ಓದಿದಿಯಾ, ಯಾವ್ ಊರಿಂದ‌ ಬಂದಿದಿಯಾ ಅಂದ್ರು. ನನಗೋ ಈ‌ ಸರಿ ಬೇಸರದ ನಡುವೆ ಅವಮಾನ, ನಾನ್ ಮಂಡ್ಯದ ಪಾಂಡವಪುರದಿಂದ ಬಂದಿದೀನಿ, ನಾನು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತ್ತಕ‌ ಮುಗಿಸಿದೀನಿ, ಈ ರಿಸ್ಯೂಮ್‌ ನೋಡಿ‌ ಸರ್ ಅಂದೆ.

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದ ಅವರು ‘ಮಾಸ್ಟರ್ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿದ್ದೀಯಾ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮೀಸೇನೆ ಬಂದಿಲ್ಲವಲ್ಲೋ’ ಎಂದವರೇ ಮೇಲೆದ್ದು ನಿಂತು ತಮ್ಮ ಪ್ಯಾಂಟಿನ ಜೇಬಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ರು.
ನನಗೋ ಅಚ್ಚರಿ.. ಎರಡೂ‌ ಜೇಬಿಗೆ ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ ಅವರು ಒಂದ್ ಕೈಯ್ಯಲ್ಲಿ ರಿವಲ್ವಾರ್ ತೆಗೆದು ಟೇಬಲ್‌ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟರೆ. ಮತ್ತೊಂದು‌‌ ಜೇಬಿಂದ ಪರ್ಸ್ ತೆಗೆದು 500 ರೂಪಾಯಿ ನೋಟು ತೆಗೆದು ತಗೋ ಇದನ್ನ ಎಂದು ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
ಈ ಬಾರಿ ನನಗೆ ಅಚ್ಚರಿ..!, ಯಾಕ್ ಸರ್ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದ ನನಗೆ, ‘ನೋಡೋ ರವಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ‌ ಕೆಲಸ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ರು ನಿನಗೆ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಂದ್ರು’ ನನಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬರತೊಡಗಿತು.

ಮತ್ತೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರಿಸಿ, ನಿನ್ನನ್ನ ನೋಡಿದ್ರೆ ಅಮಾಯಕನಂತೆ ಕಾಣ್ತೀಯ.‌ ಈ ಟ್ಯಾಬ್ಲೈಡ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಕಲಿಯೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಅದರಲ್ಲೂ ನಿನಗಿಲ್ಲಿ‌ ಭವಿಷ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರಿ. ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿ ಬೇರೆ ಏನಾದ್ರು ಮಾಡು.‌ಚೆನ್ನಾಗ್ ಬದುಕು ಅಂದ್ರು.

ನಾನು ಕೆಲಸವೇ ಕೊಡದ ಮೇಲೆ 500 ರೂಪಾಯಿ ಏಕೆ ಅಂತ ವಾಪಸ್ ಕೊಡಲು ಮುಂದಾದೆ. ರವಿ‌ಸರ್ ತಕ್ಷಣ ರಿವಲ್ವಾರ್ ಕೈಗೆ ಇಟ್ಕೊಂಡು ಶೂಟ್ ಮಾಡಿಬಿಡ್ತೀನಿ ಈಡಿಯಟ್, ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಊಟ ಮಾಡು ಅಂತ. ನನಗೆ ನೀನು ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ‌ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದೀಯ ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ನಿನಗೆ ಊಟ ಕೊಡಿಸೋಣ ಅಂದ್ರೆ ನಾನ್ ಹೊರಗೆ ಬರಲ್ಲ. ಮನೆಯಿಂದ ಈವತ್ತು ಊಟ ಕೂಡ ತಂದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ‌ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ಬಾಕ್ಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಎಂದವರ ಹೃನ್ಮನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಹೊಳೆಯೇ ಹರಿದಿತ್ತು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಘಟನಾವಳಿ ಬಳಿಕ ನಾನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ , ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಬಳಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ ಇದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಅವರು ಮತ್ತದೇ ರಿವಲ್ವಾರ್ ತೋರಿಸಿ, ಅಯ್ಯೋ‌ ಹುಚ್ಚಾ.. ನಿನಗೆ ಈವಾಗ ನಾನ್ ಹೇಳ್ತಾ ಇರೋದು ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಅರ್ಥವಾದಾಗ ನೀನೇ ಈ ಕಡೆ ಬರಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಅರ್ಥವಾದರೆ ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ ಎಂದಿದ್ದರು. ಅಂದೇ ಕೊನೆ ಅವರನ್ನ ಖುದ್ದು ಭೇಟಿ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ.‌

ಇದಾದ ಭರ್ತಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷದ ಬಳಿಕ ಒಮ್ಮೆ ಅವರ ನಂಬರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ,‌‌ ಘಟನಾವಳಿಗನ್ನೆಲ್ಲ ನೆನಪಿಸಿ, ಸರ್ ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಪುಸ್ತಕ ಬರೆದಿರುವೆ.‌ನನ್ನ ನಾಲ್ಕನೇ ಪುಸ್ತಕ ನೀವೇ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದೆ. ಅವರು ಹೊಟ್ಟೆ ಹುಣ್ಣಾಗುವಷ್ಟು ನಗು ಬಂತು ಕಣೋ ಎಂದವರು ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಖುಷಿ ಆಯ್ತು ಒಳ್ಳೆದಾಗ್ಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸಿದ್ದರು.
ಸಾರಿ ಕಣೋ, ಬೇಜಾರಾಗಬೇಡ.

ಬೆಂಗಳೂರಾದರೆ ಬರ್ತೀನಿ, ಮೈಸೂರಿನವರಗೆ ಆಗಲ್ಲ ಕಣೋ ಎಂದವರು ಮುಂದಿನ ಪುಸ್ತಕವನ್ನ ನನ್ನ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡ್ತೀಸ್ತೀನಿ ಎಂದಿದ್ದರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ನಾನು‌ಕೂಡ ಸಿದ್ಧತೆ ನಡೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆ ಕೃತಿಯ ಅಚ್ಚುಪ್ರತಿಯನ್ನ ಕೊರಿಯರ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಕಾರಣ , ಆ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ಅವರೇ ‘ಮುನ್ನುಡಿ’ ಬರೆಯಲು ಮನಸು ಮಾಡಿದ್ದರು. ದುರಂತ, ಆ ಮುನ್ನುಡಿ ಕೈ ಸೇರುವ ಮುನ್ನವೇ ಅವರ ಅಸ್ತಂಗತದ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಿದೆ. ಕೊನೆಗೂ ಅವರನ್ನ ಭೇಟಿ‌ ಆಗುವ ಹಾಗೂ ಅವರ ಮುನ್ನಡಿ ಜೊತೆಗೆ ಪುಸ್ತಕ‌ ಬಿಡುಗಡೆಯ ಕನಸು ಕನಸಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending