Connect with us

ನೆಲದನಿ

ನುಡಿಯ ಒಡಲು | ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆ

Published

on

  • ಮೇಟಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗ, ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಕಾಲೇಜು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ

ನುಷ್ಯ ಘನತೆ ಎಂಬೀ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಹಲವು ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಹಲವು ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವಿಧ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಮತ್ತು ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಇದು ಕಂಡರಿಸುತ್ತದೆ. ವಿಟ್ಗೆನ್‌ಸ್ಟೈನ್ ತನ್ನ ಫಿಲಾಸಫಿಕಲ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಷನ್‌ನಲ್ಲಿ ಚರ್ಚಿಸಿದಂತೆ, ಒಂದು ಪದ ಅಥವಾ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ‘ಆವೊಂದು ಪದವು ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಅಂದರೆ ಒಂದೊಂದು ಪದವು ಆಯಾ ಭಾಷಿಕ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸಾಂದರ್ಭಿಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಗಳು ಹೇಗೆ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಅವಶ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ’. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾಷಿಕನ ಪದ, ಧ್ವನಿಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆ, ಮಾತಿನ ವರಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಭಾಷಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಳಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಇದರಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕಲಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಅಭಿಮತವು ಇಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ವಾದವು ಕೇವಲ ಅರ್ಥ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಬಗೆಗೆ ಮತ್ತು ಅದರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಹೊರತು ಇಡಿಯಾಗಿ ಭಾಷೆಯ ಕಲಿಕೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ‘ಅರ್ಥ’ ಎನ್ನುವ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಇರಲಿ ‘ಈ ಟಿಪ್ಪಣಿಯಲ್ಲಿ ವಿಟ್ಗೆನ್‌ಸ್ಟೈನಿಯನ್ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆ ಎನ್ನುವ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಹೇಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆ ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಷಿಕ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಮನಗಾಣಲು ಮತ್ತು ಪರಿಕಲ್ಪಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿನೋಡುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ವಿರೋಧಾಭಾಸವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಭಾಷಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಕುರಿತು, ಘನತೆಯ ಜಿಜ್ಞಾಸೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿವೇಕದ ನೆಲೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿಭಾವಿಸುವ ಜರೂರು ಏನೆಂಬುದು ಇಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವದ ನಿಲುವು ಆಗುತ್ತದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳು ನಮಗೇಕೆ ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ ಅಂದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆ, ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ, ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಹಕ್ಕುಗಳು ಹಾಗೂ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲುದಾರಿಕೆ, ಜ್ಞಾನ ಪ್ರಸಾರಣ ಹಾಗೂ ಜ್ಞಾನ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮೊದಲಾದವು ಈ ಘನತೆ ಎಂಬ ವಿದ್ಯಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತವೆ.

ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಪದದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರಿಂದ ಅದು ತನ್ನ ಅರ್ಥದ ಆಯಾಮವನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಹುತೇಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದು ದಿಟ. ಆದರೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಆಯಾ ವ್ಯಕ್ತಿ ಇಲ್ಲವೇ ಸಮುದಾಯದ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಂಕವನ್ನು ಆರೋಪಿಸುವ, ಕೀಳರಿಮೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಹಾಗೂ ಆತ್ಮಬಲಬನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸುವ ಹುನ್ನಾರವನ್ನೂ ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಭಾಷಿಕ ಬಳಕೆಯ ಬಗೆಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ದುಸ್ತರ. ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪ್ರಚುರಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದೇ ಭಾಷಾತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಾಗಿರುತ್ತದೆ. ವಸ್ತುಸ್ಥಿತಿ, ಸತ್ಯ, ಸುಳ್ಳು, ವಾಸ್ತವ, ಆರೋಪ, ಪ್ರತ್ಯಾರೋಪ, ಮುಖಸ್ತುತಿ, ಮುಖಹೀನತೆ ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ ಇಲ್ಲವೇ ಕಟ್ಟೋಣಗಳಾಗಿ ಮಾತ್ರ. ಸೂಚಕ ಹಾಗೂ ಸೂಚಿತಗಳ ನಡುವಣ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಆಯಾ ಸನ್ನಿವೇಶಕ್ಕೆ ತೋಚಿದಂತೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗುವುದು.

ಇವತ್ತಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಮಹನೀಯರು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮೂಗಿನ ನೇರಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಗೊಳಿಸಿ ಅರ್ಥೈಸುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನೇ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವೆಂದೋ, ತಾತ್ವಿಕವೆಂದೋ ಇಲ್ಲವೇ ಸಾಮಾಜಮುಖಿಯೆಂದೋ ಬಿಂಬಿಸಿ, ತಮ್ಮೀ ನಿಲುವುಗಳಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸದವರನ್ನು ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವ ಹಾಗೂ ಅವರು ನಂಬಿದ ತತ್ವಗಳನ್ನೇ ಅನೈತಿಕಗೊಳಿಸುವ ದಾರ್ಷ್ಟ್ಯತನವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಮುದಾಯದ ಪರವಾಗಿರುವುದೆಂದರೆ, ತಮ್ಮದೇ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ಮಾನ್ಯಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಇತರರು ನಂಬಿದ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಅಪಮೌಲ್ಯಗೊಳಿಸುವುದಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ ಯಾವುದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸುವ ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವ ವಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗೂ ಈ ವಿದ್ಯಮಾನದ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಪುಷ್ಟಿಕರಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಹಮತವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಒಂದೊಂದು ಚಿಂತನೆಗೆ ಘನತೆಯು ಸಿಗಬೇಕೆಂದರೆ, ಸಾಮಾಜಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಹಭಾಗಿತ್ವದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶಗಳು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಹಲವು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಬದುಕಿರುತ್ತಾರೆ.

ಇವರ ಲೋಕಗ್ರಹಿಕೆ, ಬದುಕಿನ ಮುನ್ನೋಟಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಸಮಾಜ ಕಟ್ಟುವ ಯೋಚನಾಲಹರಿ ಒಂದೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಕುವೆಂಪು, ಬೇಂದ್ರೆ, ಮಾಸ್ತಿ, ಪುತಿನ ಮೊದಲಾದವರು ಒಂದು ತಲೆಮಾರಿನ ಸಂವೇದನೆಯೊಳಗಿನ ಬಹುತ್ವವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಿದರೆ, ಲಂಕೇಶ್, ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾಗೂ ಅನಂತಮೂರ್ತಿ ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸಮಕಾಲೀನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವರ ಲೋಕಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನಿಲುವುಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ದೇವನೂರ ಅಥವಾ ಸಿದ್ದಲಿಂಗಯ್ಯ ಅವರುಗಳಿಗೆ ಮುಖಾಮುಖಿ ಮಾಡಿ, ಮೌಲ್ಯನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡರೆ, ಏನೆಲ್ಲ ಅಪಚಾರಗಳು ಘಟಿಸಬಹುದು.

ವಚನಕಾರರ ಗ್ರಹಿಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ ಭಾರತದ ಸಮುದಾಯಗಳ ಬಹುಳತೆಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ನಮಗೆ ಮನನವಾಗುತ್ತವೆ. ಇದೇ ಬಗೆಯ ವಿಭಿನ್ನ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ವೈದೇಹಿ, ಗೀತಾ ನಾಗಭೂಷಣ, ನಾಗವೇಣಿ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ನಿರೂಪಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಘನತೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯಿರುವುದು ಈ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಮಾನ್ಯಮಾಡುವ ರಾಜಕಾರಣದ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇತ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.

ಚರ್ಚೆ, ಸಂವಾದ, ದಿನನಿತ್ಯದ ಮಾತುಕತೆ ಹಾಗೂ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳ ಮಂಡನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಿಸುವ ಭಾಷಿಕ ಸಂಗತಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡುಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇ ಪದ ಬಳಕೆಯ ನೆಲೆಗಳು. ಅಂದರೆ ನಾವು ನೇರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ಅಥವಾ ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಏಕರೂಪವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಈ ಸಹಜತೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಅರ್ಥದ ನೆಲೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಏಕರೂಪಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳು ಕೂಡ ಇದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗುತ್ತವೆ.

ಒಂದು ಪದದ ಅರ್ಥ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಆ ಪದದ ಮೂಲಕ ಸಾಧಿತವಾಗುವ ಅರ್ಥವೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆಯಾ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಇವುಗಳ ಅರ್ಥ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಮೈದಾಳುತ್ತವೆ. ಸೂಚಕ (ಸಿಗ್ನಿಫೈರ್) ಮತ್ತು ಸೂಚಿತಗಳ (ಸಿಗ್ನಿಫೈಯ್ಡ್) ನಡುವಣ ನಂಟಸ್ತಿಕೆ ನೇರವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿರಂತರವಾಗಿ ವಿಕಾಸಶೀಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಅನಂತಲೀಲೆ. ಬರಹದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥದ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆ ಇನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಬರಹದ ನಿರೂಪಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಬರಹದಲ್ಲಿ ಮೈದಾಳಿದ ನಿರೂಪಣೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಂದಿಗ್ದವೂ ಹಾಗೂ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತ ಅರ್ಥಗಳು ಮೈದಾಳದೇ ಹೋದರೆ ಅಪಚಾರ ಮತ್ತು ಅಪಾಯಗಳೂ ತಲೆಯೆತ್ತುತ್ತವೆ. ಅರ್ಥಗಳ ಏಕರೂಪಿತನವೇ ಇಂತಹ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಪಚಾರ ಹಾಗೂ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೇಳಬಹುದು ಆದರೆ ಇದು ವಾಸ್ತವವಲ್ಲ. ಈ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೇರದಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಕೈವಸಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಕೆಲವು ವರ್ಗ, ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮದವರಿಗೆ ಇರುತ್ತದೆ.

ಅರ್ಥದ ವಿಭಿನ್ನತೆ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಆಯಾ ಭಾಷೆಯ ಜನರ ಗ್ರಹಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವ ನುಡಿ ಸಮುದಾಯವೂ ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಜಾಸತ್ತಾತ್ಮಕಗೊಳಿಸುವ ತುಡಿತವನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಾವು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕಿಯ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಜಾತಿ ವರ್ಗಗಳು, ಈ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅರಿಯದ ಹಿಪೋಕ್ರ್ಯಾಟ್ ಚಿಂತಕರೂ, ಇದೇ ಟ್ರ್ಯಾಪ್ನಿಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡು, ಯಾರ ಪರವಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತೋ, ಅವರನ್ನೇ ಅಪಮಾನಿಸುವ ಹುನ್ನಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಯಾವುದು ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಹಿಡಿಯುವ ಸಾಧನವಾಗಬೇಕಿತ್ತೋ, ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಕೀಳಭಿರುಚಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಸಮುದಾಯಗಳ ಹಿತವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ ಪಠ್ಯಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯನ್ನೇ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಪರಿಕರಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಸೂಕ್ತವಲ್ಲ. ಕಾರಣವಿಷ್ಟೆ, ಅರ್ಥದ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಆಯಾಮಗಳು ಆಯಾ ತಿಳಿವಿನ ವಲಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಭಿನ್ನತೆಯೇ ಘನತೆಯ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ. ಭಿನ್ನತೆಯೆಂಬುದು ಮೇಲು-ಕೀಳುಗಳನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುವ ಬಗೆಯಲ್ಲ.

ಹಾಗೂ ಬೈನರಿ ಇಲ್ಲವೇ ಡೈಕಾಟಮಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ತಂತ್ರವೂ ಅಲ್ಲ. ಇದುವೇ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಸಮೂಹ ಹಾಗೂ ದೇಶಗಳ ಘನತೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವ ಕ್ರಮವಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಇಲ್ಲವೇ ಸಮೂಹದ ಘನತೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಸಾಪೇಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರೆ, ಘನತೆಯೆಂಬ ವಿದ್ಯಮಾನವೇ ನಗೆಪಾಟಲಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಡಲಾಳದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಕಡಲೆಕಾಯಿ ಪ್ರಸಂಗ, ಕುಸಮಬಾಲೆಯ ಎಳೆನೀರಿನ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಸರಳರೇಖಾತ್ಮಕ ಗ್ರಹಿಕೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರೆ, ಆ ಪಾತ್ರಗಳು ಕೇವಲ ಅನೈತಿಕತೆಯ ರೂಪಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಸಂಗಗಳ ಹಿಂದಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ಹುನ್ನಾರಗಳು ಏನೆಂದು ಬಿಡಿಸಿನೋಡದೇ, ಅವುಗಳನ್ನು ಸಮ್ಮತಿಸುವ ಇಲ್ಲವೇ ಅವುಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಂದು ಬಗೆಯ ತಾದ್ಯಾತ್ಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಹಿನ್ನಲೆಯಲ್ಲಿ ಇವೆರಡೂ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ನಡುವಿನ ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಮಾದರಿ ಬದಲಾದ ತಕ್ಷಣ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಈ ಘನತೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ಟ್ಯಾಗೋರ್, ಟಾಲ್ಸ್ಟಾಯ್, ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಗಾಂಧಿ ಅವರ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೈದಾಳುವ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯ ನೆಲೆಗಳು ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಮಾಜವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ.

ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುವಾಗ, ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯಂತಹ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸಹಜವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟವೂ ಹಾಗೂ ಸಂದಿಗ್ದವೂ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಸಂದಿಗ್ದತೆ ಇವೆರಡೂ ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಘನತೆಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ದುಸ್ತರವಾದ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ.

ಯಾವುದನ್ನು ನಿಖರವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಭಾಷೆಯೊಳಗೆ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೋ, ಅದು ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಸಹಜ ನಡೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಎಟುಕದ ಯಾವುದೇ ಕಲ್ಪನೆ, ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಅನುಭವು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ನಿಖರವಾಗಿಯೂ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಲಾರದು. ಮನುಷ್ಯನ ಘನತೆಯ ಕಲ್ಪನೆ ಯಾಕೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿ ತೋರುತ್ತದೆ? ಈ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗುವ ಭಾಷಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸವಾಲುಗಳಾವವು? ಎನ್ನುವುದಾದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ಗ್ರಹಿಕೆ, ಇವುಗಳ ನಡುವೇ ಸಂಘರ್ಷವೊಂದು ಏರ್ಪಟ್ಟರೆ, ಇವೆರಡೂ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಹಾಗೂ ಸಂಕಥನಗೊಳಿಸುವ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲಲಾರವು.

ಏಕೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯನ್ನು ಪರಿಕಲ್ಪಿಸುವ ಹಾಗೂ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಗ್ರಹಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿನ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾನಸಿಕ ನಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅರ್ಥ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಮಾನಸಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ನಕ್ಷೆಗಳ ನಡುವೆ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಏರ್ಪಡದಿದ್ದರೆ, ಸಂವಹನ ಕ್ರಿಯೆ ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ನೆರವೇರಲಾರದು.

ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳ ನಡುವಿನ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಹೇಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ದಕ್ಕಿದರೆ ಮಾತ್ರ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಾಂಗತ್ಯ ಮತ್ತು ನಂಟಸ್ತಿಕೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಪದಗಳ ಅರ್ಥದ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಸೂಪ್ತವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮಾನಸಿಕ ರಚನೆಗಳಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳು ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗೊಳ್ಳುವಾಗೆಲ್ಲ ಕೇವಲ ಮಾನಸಿಕ ಸೂಪ್ತರಚನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಜಾಗ್ರತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಸೂಚಕಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಸೂಚಕಗಳು ತಮ್ಮೊಳಗೆಯೇ ಸೂಚಿತಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ರಾಜಕೀಯ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ನೆಮ್ಮಿರುವ, ಯಾವುದೇ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಅಥವಾ ಪರಿಭಾಷೆ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ವಾದಿಸಬಹುದು.

ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಕಾನೂನು, ನೈತಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ತಾತ್ವಿಕ ಸಂಕಥನಗಳಲ್ಲಿ ಘನತೆ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದು ಮಂತ್ರದಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸೃಜಿಸುವ ಹಾಗೂ ನೆಲೆಗೊಳಿಸುವ ಭಾಷಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಎಷ್ಟು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೋ ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ.

ಡಾ.ಮೇಟಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ್, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗ, ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಕಾಲೇಜು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ

ಹಾಗಾಗಿ ಅದರ ಅರ್ಥಗಳು ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಮಸುಕಾಗಿ ತೋರುತ್ತವೆ. ಈ ಟಿಪ್ಪಣಿಯ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆ ಎಂಬೀ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಪರಿಭಾವಿಸುವ ವಿಧಾನಗಳು ಹೇಗೆ ಭಾಷೆಯ ನಿರೂಪಣೆಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಮಾನಸಿಕ ನಕ್ಷೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನಾಗಿಸುವ ಬಗೆಗಳಾವವು? ಎಂಬ ತಾತ್ವಿಕ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಾಗಿದೆ. ಪರಿಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಅದರ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಘನತೆ ಎನ್ನುವುದು ನೈತಿಕ, ದಾರ್ಶನಿಕ ಮತ್ತು ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ವಿಭಿನ್ನ ಭಾಷಾ ಬಳಕೆಯ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಭಿನ್ನ ಅರ್ಥಗಳು ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿವೆ.

ಇದುವರೆಗೂ ಮಾಡಿದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಯ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸಂದರ್ಭಗಳು ಪ್ರಧಾನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ಘನತೆಗೆ ಯಾವುದೇ “ನಿಜವಾದ” ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ವಿಭಿನ್ನಸ್ತರಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಅರ್ಥವು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆಯಾ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ತರಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಈ ವಿಭಿನ್ನತೆಯು ಕೆಲವುಸಲ ಗಹನವಾಗಿ ಮತ್ತೇ ಕೆಲವುಸಲ ಅತ್ಯಂತ ತೆಳುವಾಗಿ ನಮಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.

ಈ ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ-ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತವೆ. ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘ಘನತೆ’ ಎಂಬೀ ಪದ ಬಳಕೆಯು ಮಾನವಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಗಳ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದೊಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನೀಯ ನಿಲುವು ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ನೈತಿಕ-ತಾತ್ವಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಒಂದು ಕಡೆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ನಿಲುವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದಡೆ ಅಪಮಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿನ್ಯಾಸವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಪಮಾನದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಘನತೆಯ ಬಯಕೆ ದೊಡ್ಡಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980234243

ದಿನದ ಸುದ್ದಿ

ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತರೊಟ್ಟಿಗೆ ಹಂಸಲೇಖರ ಅನುಸಂಧಾನ

Published

on

  • ಹಾರೋಹಳ್ಳಿ ರವೀಂದ್ರ

ಮರ್ತ್ಯ ಸೇನ್ ಅವರಿಗೆ ನೊಬೆಲ್ ಬಂದಾಗ ಅವರು “ನಾನು ಹೊಸತೇನನ್ನು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಆರ್ಥಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದೇನಷ್ಟೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅಮೇರಿಕಾದ ಕೊಲಂಬಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯವು ತನ್ನ 250 ವರ್ಷಗಳ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಯಾರು? ಎಂದು ಹುಡುಕಿದಾಗ ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್”. ಹೀಗೆ ಡಾ. ಬಿ. ಆರ್. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ದಲಿತರಷ್ಟೆ ಅಲ್ಲದೆ, ದಲಿತೇತರರು ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯೇತರರು ಕೂಡ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹುಡುಕಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದಾರೆ.

2017 ರಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯ ನೇತೃತ್ವದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸರ್ಕಾರ ಅಸ್ಥಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ವರ್ಷ ಡಾ. ಬಿ. ಆರ. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರಿಗೆ 125 ನೇ ಜನ್ಮದಿನ. ಅವರ ನೆನಪಿನಾರ್ಥಕವಾಗಿ ಸರ್ಕಾರವು ವಾರ್ತಾಇಲಾಖೆಯ ಮೂಲಕ ‘ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತ’ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯಡಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಜೀವನ ಸಾಧನೆ ಕುರಿತು 1 ಗಂಟೆ 29 ನಿಮಿಷಗಳ ಧ್ವನಿ ಬೆಳಕು ದೃಶ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು.

ಅಂದು ಆ ರಂಗ ರೂಪಕ್ಕೆ ಬಿ. ಎಂ. ಗಿರಿರಾಜ್ ಅವರು ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದರೆ, ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಗೀತೆ ರಚನೆಯನ್ನು ಕೆ. ವೈ. ನಾರಾಯಣಸ್ವಾಮಿ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಒಟ್ಟು 80 ಮಂದಿ ರಂಗ ಕಲಾವಿದರು ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಈ ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಬೆಳಕು ದೃಶ್ಯ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಹಲವು ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಘನೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾಕ್ರಾನಂಗಲ್ ಅಣೆಕಟ್ಟು, ಹಿರಾಕುಡ್ ಯೋಜನೆ, ರಿಸರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಸ್ಥಾಪನೆ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಟ, ಹಿಂದೂ ಕೋಡ್ ಬಿಲ್, ಕಾರ್ಮಿಕ ಚಳವಳಿ ಹಾಗೂ ಕಾನೂನು ಮಂತ್ರಿ ಹೀಗೆ ಮುಂತಾದ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ತರಲಾಯಿತು.

ಈ ದೃಶ್ಯ ರಂಗರೂಪಕವು ಕರ್ನಾಟಕದಾದ್ಯಂತ ನಡೆಯಿತು. ಅದರ ಹಿಂದೆ ದಲಿತರು, ದಲಿತೇತರರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಗ್ಗೂಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರೊಟ್ಟಿಗೆ ದಲಿತೇತರರ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟಿತ್ತೊ ಇಂದು ಅವರ ವಿಚಾರಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ದಲಿತರನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದ ಹಲವಾರು ಜನಾಂಗಗಳು ಇಂದಿಗೂ ಸಾಗುತ್ತಿವೆ.

ವಾರ್ತಾ ಇಲಾಖೆಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತಕ್ಕೆ ಕವಿ ಡಾ. ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯ, ಎಲ್. ಹನುಮಂತಯ್ಯ ಹಾಗೂ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆಯ ನಿರ್ದೇಶಕರಾಗಿದ್ದ ಎನ್. ಆರ್. ವಿಶು ಕುಮಾರ್ ರವರಂತವರು ಸಲಹಾ ಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಗೌರವ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಹೆಸರಾಂತ ಸಂಗೀತಗಾರ ಡಾ. ಹಂಸಲೇಖ ಮತ್ತು ಸಿ. ಬಸವಲಿಂಗಯ್ಯನವರಿದ್ದರು.

ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಜಿಲ್ಲೆ, ತಾಲ್ಲೂಕು ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಗೆ ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತ ತಲುಪುವುದರ ಹಿಂದೆ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸ ಹಂಸಲೇಖ ಅವರ ಶ್ರಮವನ್ನೂ ಕೂಡ ನೆನೆಯಬೇಕು. ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರು ಸಂಗೀತ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಚಲನಚಿತ್ರ, ರಂಗ ಪ್ರಯೋಗ ಹೀಗೆ ಹಲವು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೂಲಕ ತಲುಪುತಿರುವುದಕ್ಕೆ ದಲಿತೇತರರ ಪಾತ್ರ ಮಹತ್ತರವಾದದ್ದು. ಬಹುತೇಕ ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ದಲಿತರಿಗಿಂತ, ದಲಿತ ನಾಯಕರಿಗಿಂತ ದಲಿತೇತರರು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಹೆಚ್ಚು. ಆದರೆ ನಾವು ಅವರನ್ನು ಕನಿಷ್ಠ ಸೌಜನ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸದೆ ದೂಷಿಸುತ್ತಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತಿದ್ದೇವೆ.

ಹಂಸಲೇಖ ಅವರು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರ ಬಗೆ ಒಂದೆರಡು ಮಾತನಾಡಿ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕಾಗಿ ನಿಂತವರಲ್ಲ. ಗೌರವ ಸಲಹೆಗಾರರಾಗಿ ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅವರನ್ನು ತಲುಪಿಸಿದವರು. ಒಬ್ಬ ದಲಿತೇತರಾಗಿ ಹಂಸಲೇಖ ಅವರು ಭಾರತ ಭಾಗ್ಯವಿಧಾತರೊಂದಿಗೆ ನಡೆಸಿದ ರಂಗ ರೂಪಕ ಅನುಸಂಧಾನ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲು ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ, ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಾಕು.

ಸೌಜನ್ಯ : ಫೇಸ್‌ಬುಕ್‌ (ಲೇಖರ ವಾಲ್ ನಿಂದ)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ನೆಲದನಿ

ನುಡಿಯ ಒಡಲು – 08 | ನೋಮ್ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಭಾಷಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳು

Published

on

  • ಡಾ.ಮೇಟಿ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ಸಹ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಭಾಗ, ಸಹ್ಯಾದ್ರಿ ಕಾಲೇಜು, ಶಿವಮೊಗ್ಗ

When we study human language, we are approaching what some might call the “human essence,” the distinctive qualities of mind that are, so far as we know, unique to man. – NOAM CHOMSKY, Language and Mind, 1968

ನುಡಿಯೆಂಬುದು ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಅದೊಂದು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎಂಬೆಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಕೆಲವು ಸುಳಿವುಗಳು ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್ ಡಿ. ಸಸ್ಯೂರ್‍ನ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಇಂತಹ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎಲ್ಲಿ? ಹೇಗೆ? ಮತ್ತು ಯಾವ? ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಿಳಿವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಈಗ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸೋಣ.

ಹೊರನೋಟಕ್ಕೆ ನುಡಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ದೇಹದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂಗಾಂಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ನುಡಿಯ ಆಚರಣೆಯ (ಲಿಂಗ್ವಿಸ್ಟಿಕ್ ಪರ್ಫಾರ್‍ಮನ್ಸ್) ನೆಲೆಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ಈ ಮಾತು ದಿಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ ನುಡಿಯ ವಾಸ್ತವದ ಪರಿಚಯ ನಮಗಾಗುವುದೇ ದೇಹದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ.

ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ ಬಾಯಿ, ತುಟಿ, ಹಲ್ಲು, ಗಂಟಲು, ಕಿರುನಾಲಿಗೆ, ಮೂಗು, ಶ್ವಾಸಕೋಶ, ಎದೆ, ಪಿತ್ತಾಶಯ [ಲೀವರ್] ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಬಹುದು. ದಿಟ, ನುಡಿಯ ಬಳಕೆ ಹಾಗೂ ಉಪಯೋಗ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದೇ ಇಂತಹ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲೇ ಇರಬೇಕು ಜನರು ತಮ್ಮ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ನುಡಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ನಾಲಿಗೆ, ಬಾಯಿಬಿಡು, ಮಾತುಕೊಡು, ತುಟಿಬಿಚ್ಚು, ಪಿಟಕ್ಕನ್ನು, ಎಂಬೆಲ್ಲ ಪರಿಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಎಲ್ಲ ವಿವರಗಳು ನುಡಿಯೊಂದು ವಾಸ್ತವಗೊಳ್ಳುವ ಬಗೆಗಳು ಯಾವವು ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ಒಂದು ನುಡಿಸಮುದಾಯ ತನ್ನ ನುಡಿಯನ್ನು ಹೇಗೆಲ್ಲ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಿಳಿವು ಮಾತ್ರ ಈ ಚರ್ಚೆಗಳಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ಈ ಯಾವ ವಿವರಗಳು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ. ಅಂದರೆ ನುಡಿ ಕುರಿತ ಅವನ ತಾತ್ವಿಕ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಇಂತಹ ಚರ್ಚೆಗಳಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ ಅರಿವಿನ ನುಡಿಯರಿಮೆ (ಕಾಗ್ನಿಟಿವ್ ಲಿಂಗ್ವಿಸ್ಟಿಕ್ಸ್)ಯ ಕಣ್ನೋಟದಿಂದ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಜರೂರಿದೆ. ನುಡಿಯನ್ನು ಅರಿಯುವ, ನಿರ್ವಚಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳು ಮೆದಳು, ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಚಿಂತನೆಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬಗೆಗಳಾಗಿವೆ. ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಇಂತಹ ‘ಅರಿವಿನ ಕ್ರಾಂತಿ’ (ಕಾಗ್ನಿಟಿವ್ ರೆವಲ್ಯೂಶನ್)ಗೆ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಈ ಆಲೋಚನಾಕ್ರಮವೇ ಕಾರಣ. ನುಡಿಯರಿಮೆಯ ಓದಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇಂತಹವೊಂದು ಆಲೋಚನಾ ಪಲ್ಲಟಕ್ಕೆ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಕಾರಣವೆಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ.

ಹಾಗಾದರೆ, ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ಬೇಕಾಗಿರುವ ಸಂಗತಿಗಳಾವವು? ಇವನು ನುಡಿ ಕುರಿತ ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದೊಡ್ಡಲು ಮೆದಳು, ಮನಸ್ಸು, ಜೈವಿಕ ನೆಲೆಗಳು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ “ನುಡಿಯೆಂಬುದು ಕಲಿಯುವುದಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕಲಿಯುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮಾನವರ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ತಿಳಿವನ್ನು ಮೂರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ನೋಡುವುದರಿಂದ ಈ ಚಿಂತನೆಯ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು;

  1. ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮಾದರಿ (ಕಾಂಪಿಟನ್ಸ್ ಮಾಡಲ್)
  2. ಆಚರಣೆ ಮಾದರಿ (ಪರ್ಫಾರ್‍ಮೆನ್ಸ್ ಮಾಡಲ್)
  3. ನುಡಿ ಗಳಿಕೆಯ ಮಾದರಿ (ಆಕ್ವಿಜೇಶನ್ ಮಾಡಲ್)

ಈ ಮೂರು ನೆಲೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ನಂಟುಳ್ಳವುಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳ ಗುಣವೆಂತಹದು ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ, ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಳು ನಮ್ಮರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಒಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ, ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವುದು ಕೊಂಚ ದುಸ್ತರವೇ ಸರಿ.

ನುಡಿಯಿಗರು (ಜನರು) ನುಡಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗೇ ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾವ ಬಗೆಯ ಜೈವಿಕ ನೆರವು ಅವರಿಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೂ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ಒಂದು ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ದಕ್ಕುತ್ತದೆ? ನುಡಿಯಿಗರ ಸೃಜನಶೀಲ ಕಸುವು ಎಂತಹದು? ಹಾಗೂ ಆಡುಗನು ತಾನು ಈ ಹಿಂದೆ ಯಾವತ್ತು ಉತ್ಪಾದಿಸದ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಹಾಗೇನೆ ಕೇಳುವ ಯಾವತ್ತು ಈ ಹಿಂದೆ ಕೇಳದೇ ಇರುವ ಆ ಹೊಸ ಹೊಸ ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಸೊಲ್ಲುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ ಹಾಗೂ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ಯಾವುದೇ ಮಿತಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಈ ಕೆಲಸ ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಾನವರಿಗೆ ಅಂತಸ್ಥ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿದೆ ಎಂದಾಯ್ತು. ಇದನ್ನೇ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಅನಂತತ್ವ (ಇನ್‍ಫಿನಿಟಿ) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಇಂತಹ ಎಲ್ಲ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ಚರ್ಚಿಸುವುದೇ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಮಾದರಿ.

ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮಾದರಿ

(ಸೊಲ್ಲರಿಮೆ/ವ್ಯಾಕರಣ)

ಉಲಿಗಳು     (ಸೌಂಡ್ಸ್)

ಭಾಷಿಕ ಅರ್ಥ  ‌‌ (ಲಿಂಗ್ವಿಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ಮೀನಿಂಗ್)

ಚಿತ್ರ 1.ಅ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮಾದರಿ

ನುಡಿಯಿಗರ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುವ ನುಡಿಯ ತಿಳಿವು (ನಾಲೇಜ್ ಆಫ್ ಲಾಂಗ್ವೇಜ್) ಹೇಗೆ ಒಂದು ಉತ್ಪಾದಕ – ರೂಪಾಂತರ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಬರ್ಹಿರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ನುಡಿಯ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವ, ಸೊಲ್ಲುಗಳ ನಡುವಣ ನಂಟಸ್ತಿಕೆ ಹಾಗೂ ಭಿನ್ನತೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ, ಹಾಗೂ ನುಡಿಯ ಮೂಲ ದತ್ತದಿಂದ (ಪ್ರೈಮರಿ ಲಿಂಗ್ವಿಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ಡೇಟ) ಅಂತಸ್ಥ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಆಚರಣೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಆಯಾ ನುಡಿಯ ಅಂತರ್ನಿಹಿತ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಹಾಗೂ ಒಳಪದರ (ಡೀಪ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್) ರಚನೆ ಮತ್ತು ಹೊರಪದರ (ಸರ್ಫೇಸ್ ಸ್ಟ್ರಕ್ಚರ್) ರಚನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರವಾಗಿ ಹೇಗೆ ವ್ಯವರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಈ ಆಚರಣೆಯ ಮಾದರಿಯಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಈ ಆಚರಣೆಯ ನೆಲೆಯಿಂದ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅನಕೂಲವಾಗುತ್ತದೆ.

ಅದೇನೆಂದರೆ, ಮಾನವರ ವರ್ತನೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ವರ್ತನೆಗಳ ನಡುವೆ ಯಾವ ಬಗೆಯ ಗುಣಾತ್ಮಕ, ಭಾಷಿಕ, ವೈಚಾರಿಕ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬು ದಿಟ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ಅರಿಯುಲೂ ಈ ಆಚರಣೆಯ ಮಾದರಿ ನೆರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಂವಹನ ಆಶಯ    (ಕಮ್ಯುನಿಕೇಟಿವ್ ಇನ್‍ಟೆನ್ಶನ್)

ಉಲಿಗಳು        (ಸೌಂಡ್ಸ್)

ಚಿತ್ರ 1.ಆ ಆಚರಣೆಯ ಮಾದರಿ

ನುಡಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುವ, ಆ ಮೂಲಕ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳಿವು ಸಂಚಯಗೊಳ್ಳುವ, ಹೀಗೆ ಸಂಚಯಗೊಂಡ ತಿಳಿವು ಒಂದು ಅನುಭವವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆಗಳು ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮಾದರಿಯಿಂದ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತವೆ.

ಹಿಂದೆಂದೂ ಕೇಳಿರದ, ಓದಿರದ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು (ವಾಕ್ಯ) ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಯಾವುದೇ ಔಪಚಾರಿಕ ತರಬೇತಿಯಿಲ್ಲದೇನೆ ಮಗುವೊಂದು ಸರಳವಾಗಿ ನುಡಿಯ ಎಲ್ಲ ರಾಚನಿಕ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ? ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಗೆ ಒಪ್ಪಿತವಾಗದ (ಉದಾ.ಗೆಗಾಗಿ. ಕಮಲ ಇವತ್ತು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆಯೇ?) ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ಹಾಗೂ ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಗೆ ಒಪ್ಪಿತವಾಗುವ (ಉದಾ.ಗೆಗಾಗಿ. ಕಮಲ ಇವತ್ತು ಕ್ಲಾಸಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆಯೇ) ಸೊಲ್ಲುಗಳಿಗೂ ಇರುವ ಅಂತರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತೆ?

ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಹೂಡುವಳಿಗಳ (ಇನ್‍ಪುಟ್ಸ್) ಮೂಲಕ ಅತ್ಯಂತ ಗರಿಷ್ಠಮಟ್ಟದ ತಿಳಿವನ್ನು ನುಡಿಯಿಗರು (ಭಾಷಿಕರು) ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಈ ಬಗೆಯ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಪ್ಲೇಟೋನ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಹೆಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಹೂಡುವಳಿಗಳಿದ್ದು (ಇನ್‍ಪುಟ್ಸ್) ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ತಿಳಿವನ್ನು ನುಡಿಯಿಗರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದನನ್ನು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಆರ್ವೆಲ್ ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ವರ್ತನಾವಾದಿಗಳು ವಾದಿಸುವಂತೆ ನುಡಿ ಕೇವಲ ಕಲಿಕೆಯಿಂದ ಪಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಂಗತಿ ಎಂಬ ದಟ ಸಂಗತಿ ಈ ಗ್ರಹಿಕೆಯ ಮಾದರಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ.

ನುಡಿ ಅನುಭವ (ಲಾಂಗ್ವೇಜ್ ಎಕ್ಸಪೀರಿಯನ್ಸ್)

ಚಿತ್ರ 1.ಇ. ನುಡಿ ಗಳಿಕೆಯ ಮಾದರಿ

ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಅರಿಮೆಯ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಚರ್ಚಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಅವರ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ನುಡಿಯೆಂಬುದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಒದಗುವಂತಹದೇ (ಲಾಂಗ್ವೇಜ್, ಇಟ್ ಹ್ಯಾಪನ್ಸ್ ಟು ಹ್ಯೂಮನ್ ಬೀಯಿಂಗ್ಸ್) ಹೊರತು ಕಲಿಯುವಂತಹದಲ್ಲ.

ಕಾರಣ ಮನುಷ್ಯರ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಜಾತವಾಗಿ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೊಂದು ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವೈಶ್ವಿಕ ವ್ಯಾಕರಣ (ಯೂನಿವರ್ಸಲ್ ಗ್ರಾಮರ್) ಅಥವಾ (ಯುಜಿ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ನುಡಿಯನ್ನಾದರೂ ಮನುಷ್ಯರು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬೇಕಾಗುವ ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳ ಗುಚ್ಚವೇ ಈ ಯುಜಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಇದು ಇಂತಹದೇ ನುಡಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತಹದು ಎಂದು ಹೇಳುವಂತಿಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳಿಗೂ ಆನ್ವಯಿಸುವ ಸಾಮನ್ಯ ತತ್ವಗಳು ಈ ಯುಜಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನುಡಿ ಅನ್ನುವಂತಹದು ಕಲಿಯುವಂತಹದಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ಮೆದುಳಿನಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ವಿಕಲ್ಪಗಳು (ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್ಸ್ ಆಂಡ್ ಪ್ಯಾರಮಿಟರ್ಸ್) ಎಂಬ ತನ್ನ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರಭಾವಿ ತಾತ್ವಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಯುಜಿ ಕುರಿತ ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ನಿಚ್ಚಳಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಈ ಥಿಯರಿಯನ್ನು ಇವನು ಕಳೆದ ಶತಮಾನದ ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಹಾಗಾದರೆ, ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ವಿಕಲ್ಪಗಳು ಎಂಬ ಈ ತಾತ್ವಿಕ ಚೌಕಟ್ಟು ಏನನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆಂದರೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳು ಕೆಲವು ಸಮಾನ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಲ್ಸ್‍ಯೆಂದು ಕರೆದನು. ಅಂದರೆ ಕ್ರಿಯಾಪದ, ನಾಮಪದ, ಕಾಲ, ವಿಭಕ್ತಿ, ಪುರುಷ ಹಾಗೂ ವಚನಗಳು ಲೋಕದ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ.

ಇವುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ರಾಚನಿಕ ಮೂಲ ತತ್ವಗಳು ಕೂಡ ಆಯಾ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತವೆ. ಇವಗಳು ರಾಚನಿಕವಾಗಿ ಕೆಲವು ಸಮಾನ ತತ್ವಗಳನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಈ ನುಡಿಗಳ ರಾಚನಿಕ ನೆಲೆಗಳು ವ್ಯವರಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಮಾನತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ನಡುವೆ ಕೆಲವು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳೂ ಇರುತ್ತವೆ. ಈ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ವಿಕಲ್ಪ ಇಲ್ಲವೇ ಪ್ಯಾರಮಿಟರ್ಸ್‍ಯೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ.

ವಿಕಲ್ಪಗಳೇ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ, ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಿಪಸಿಶನ್ ಎಂಬ ರಾಚನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿರುವ ಪೋಸ್ಟ್‍ಪೊಸಿಶನ್ (ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು) ಎಂಬ ರಾಚನಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಇವುಗಳು ವಿಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

ಅಂದರೆ ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಲ್ಲಿ ವಿಭಕ್ತಿ ಸೂಚಿಸುವ ರೂಪಗಳು ನಾಮಪದದ ಮೊದಲು ಬರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ನಾಮಪದದ ನಂತರ ಬರುತ್ತವೆ. ಹಾಗೂ ಸಂಸ್ಕೃತದ ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ ಹಾಗೂ ವಿಭಕ್ತಿ ರಚನೆಗೂ ಕನ್ನಡದ ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ ಹಾಗೂ ವಿಭಕ್ತಿ ರಚನೆಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಅಂತರಗಳಿವೆ. ಇಂತಹ ಅಂತರಗಳಿಂದಲೇ ಅವುಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನುಡಿಗಳಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ.

ಸೊಲ್ಲುಗಳ/ವಾಕ್ಯಗಳ ಕಟ್ಟಿನ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಈ ತಿಳಿವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟೂ ನಿಚ್ಚಳಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಲೋಕದ ನುಡಿಗಳ ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕಟ್ಟುಗಳ ನಡುವೆ ಮೂಲತತ್ವಗಳ ಒಂದು ಕ್ರಮವಿರುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ವಿಷಯ (ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್), ಅನುಭೋಗಿ (ಆಬ್ಜೆಕ್ಟ್) ಹಾಗೂ ಕೆಲಸಪದ (ವರ್ಬ್) ಎಂಬ ನೆಲೆಗಳನ್ನಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ ಇವುಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಕ್ರಮಗಳು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಎತ್ತುಗೆಗಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಶಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಪದಗಳು ಸೊಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಬರುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಅವು ಕೊನೆಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ವಿಷಯ, ಅನುಭೋಗಿ ಹಾಗೂ ಕೆಲಸಪದಗಳು ಎಲ್ಲ ನುಡಿಗಳಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವ ರಾಚನಿಕ ಮೂಲತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ವಿಕಲ್ಪಗಳು ಏರ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ನುಡಿ ಇನ್ನೊಂದು ನುಡಿಯಿಂದ ಹೇಗೆ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಂತಹ ವಿಕಲ್ಪಗಳೇ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ವಿಂಗಡಿಸಿರುತ್ತಾರೆ;

  1. ವಿಷಯ, ಅನುಭೋಗಿ ಹಾಗೂ ಕೆಲಸಪದ
  2. ವಿಷಯ, ಕೆಲಸಪದ ಹಾಗೂ ಅನುಭೋಗಿ
  3. ಅನುಭೋಗಿ, ಕೆಲಸಪದ ಹಾಗೂ ವಿಷಯ
  4. ಅನುಭೋಗಿ, ವಿಷಯ ಹಾಗೂ ಕೆಲಸಪದ
  5. ಕೆಲಸಪದ, ವಿಷಯ ಹಾಗೂ ಅನುಭೋಗಿ
  6. ಕೆಲಸಪದ, ಅನುಭೋಗಿ ಹಾಗೂ ವಿಷಯ

ಈ ಆರು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಲೋಕದ ನುಡಿಗಳ ಸೊಲ್ಲುಗಳು ರೂಪುಗೊಳ್ಳತ್ತವೆ. ನುಡಿಗಳ ನಡುವಣ ಮೂಲತತ್ವಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಈ ವಿಕಲ್ಪಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಸಂಗತಿಗಳು. ಏಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ವಿಕಲ್ಪಗಳೇ ಆಯಾ ನುಡಿಗಳ ಸ್ವಾಯತ್ತತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ನುಡಿ ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಿಯತಿಯಾಗಿರಲ್ಲ (ಫಿನಾಮಿನಾ). ಹೊರತಾಗಿ ಅದು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಾನಸಿಕ ನಿಯತಿಯಾಗಿತ್ತು (ಮೆಂಟಲ್ ಫಿನಾಮಿನಾ). ಹಾಗಾಗಿ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ತನ್ನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆಲೋಚನೆಯ ರಚನೆಗಳನ್ನು ಅರಿಯುವ ಮಾನದಂಡವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಪ್ರಕಾರ ನುಡಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಂವಹನ ಮಾಧ್ಯಮವಲ್ಲ.

ಅದೊಂದು ಸೃಜನಶೀಲ ಹಾಗೂ ವೈಚಾರಿಕ ಕ್ರಿಯೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಬಿ.ಎಫ್.ಸ್ಕಿನ್ನರ್, ಪಿಯಾಜೆ, ವ್ಯಾಗ್‍ಟಸ್ಕಿ, ವ್ಯಾಟ್ಸನ್ ಹಾಗೂ ಕ್ವೈನ್ ಅವರು ಮಂಡಿಸುವ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ವರ್ತನಾವಾದಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ಚಳಕಗಳನ್ನು (ಸ್ಕಿಲ್ಸ್) ಸಾಮನ್ಯ ನಿಯಮ ವಿಧಾನದ ನೆಲೆಯಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯೇ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಈ ನಿರಾಕರಣೆಗೆ ಕಾರಣ.

ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ನುಡಿಯರಿಮೆ ಎನ್ನುವುದೇ ನುಡಿ ಆಚರಣೆ ಹಾಗೂ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ನಡುವಣ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ನುಡಿಯರಿಮೆಯ ದಿಟವಾದ ಗುರಿಯೇ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಬಗೆದು/ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡುವ ನೆಲೆಯೇ ಹೊರತು ನುಡಿ ಆಚರಣೆಯ ಬಗೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನುಡಿಯರಿಮೆ ಕಾಗ್ನಿಟಿವ್ ಸೈಕಾಲಜಿಯ ಒಂದು ಟಿಸಿಲುಯೆಂಬುದೇ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ನಿಲುವು.

ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿತ ತಿಳಿವಿನ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ಕ್ರಮವೇ ಈ ತಿಳಿವಿನ ವಲಯದ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ. ಹೌದು, ನುಡಿ ಆಚರಣೆಯ ನೆಲೆಗಳನ್ನೂ ಇದು ಗಮನಿಸುತ್ತದೆ. ಗಮನಿಸಿದರೂ, ಇದೊಂದು ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಅಧ್ಯಯನಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ, ಇಂತಹ ಆಚರಣೆಯು ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಹಲವು ಬಗೆಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಆಚರಣೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವು ಹೇಗೆ ನುಡಿಯ ಅಂತಸ್ಥ ತಿಳಿವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಅನಕೂಲಕಾರಿ ಆಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು. ಇಂತಹ ನಿಲುವುಗಳನ್ನು ಕುರಿತ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾನಸಿಕ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನೆಲೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವುದು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ಚಿಂತನೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ರಾಚನಿಕ ನುಡಿಯರಿಮೆ ಕೆಲವು ಆಯ್ದ ಮಾತಿನ ಮೂಲಕ ಸಿಗುವ ದತ್ತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಆಯಾ ನುಡಿಗಳ ರಾಚನಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತೀರ್ಮಾನಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಕೆವಲ ಆಚರಣೆಯ ನೆಲೆಯನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಹೊರಸ್ತರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸೂತ್ರೀಕರಿಸಿ ಆ ಮೂಲಕ ಆಯಾ ನುಡಿಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ನುಡಿಯ ರಚನೆಯನ್ನು ವರ್ಗೀಕರಿಸಿ ಅದುವೇ ಆ ನುಡಿಯ ಇಡೀ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ನಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಮೂಲಕ ಒಳಸ್ತರದ ಯಾವ ರಾಚನಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಇಂತಹ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನುಡಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವ ನೆಲೆಯ ನುಡಿಯರಿಮೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿದನು.

ಏಕೆಂದರೆ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ನುಡಿಯ ಬಗೆಗೆ ತೀವ್ರ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೇ ನುಡಿಯೆಂಬುದು ಮನಸ್ಸಿನ ಕನ್ನಡಿಯಾಗಿರುವುದು. ಮನಸ್ಸು ಹೇಗೆ ನುಡಿಯನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅದನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಚಿಂತನೆಯೇ ಅವನ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ನುಡಿ ಕುರಿತ ಈ ಬಗೆಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಕೇವಲ ನುಡಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಿವರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ ಮನುಷ್ಯರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಜಾತವಾಗಿ ನೆಲೆನಿಂತಿರುವ ನುಡಿಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳೆಂತಹವು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಅರಿಯುವುದಾಗಿತ್ತು. ಅಂದರೆ, ಸೊಲ್ಲರಿಮೆ/ವ್ಯಾಕರಣ ಕೇವಲ ನುಡಿ ಆಚರಣೆಯ ದತ್ತವನ್ನು ರುಜುಪಡಿಸುವ ನೆಲೆಮಾತ್ರವಾಗದೇ, ಅಪರಿಮಿತ ಸೊಲ್ಲುಗಳ/ವಾಕ್ಯಗಳ ಉತ್ಪಾದಕತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುವ ಪರಿಮಿತ ನಿಯಮಗಳ ಉತ್ಪಾದಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ನುಡಿಯಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬಗೆಯಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವುದೇ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಯ ನಿಲುವು. ಇವನ ನುಡಿಯರಿಮೆಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಮೂರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ನೆಲೆಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು;

  1. ನುಡಿ ರಚನೆಯ ತತ್ವ
  2. ನುಡಿ ಗಳಿಕೆಯ ತತ್ವ
  3. ನುಡಿ ಬಳಕೆಯ ತತ್ವ

ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯೆಂಬುದು ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿಗೆ ನುಡಿಯಿಗರ ಮಾತಿನ ಕಸುವು ಹಾಗೂ ಚಳಕಗಳನ್ನು (ಸ್ಕಿಲ್ಸ್) ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡುವ ಮಾದರಿಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ನುಡಿಯಿಗರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಂತಸ್ಥವಾಗಿರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬಗೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ನುಡಿಯಿಗರಿಗೆ ನುಡಿಯನ್ನು ಬಳಸಲು, ಮಾತುನಾಡಲು, ನಿರ್ವಚಿಸಲು ಈ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೇಗೆ ಒತ್ತಾಸೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತಿಳಿವು ಇಲ್ಲಿ ಹೊರ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಪ್ರಕಾರ ಆಡುಗ –ಕೇಳುಗ ತನ್ನ ನುಡಿ ಬಗೆಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ತಿಳಿವನ್ನೇ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ನುಡಿ ಬಳಕೆಯ ವಾಸ್ತವ ರೂಪಗಳನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಆಚರಣೆಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಆಚರಣೆ ಯಾವತ್ತೂ ಕೂಡ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ತದ್ರೂಪಿಯಾಗಿರಲಾದು. ಇದೊಂದು ಅಪೂರ್ಣತೆಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಕೆಲವಾರು ಕುಂದುಗಳಾದರೂ ನುಡಿ ಆಚರಣೆಯ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ. ಉದಾ.ಗೆಗಾಗಿ, ಬಾಯ್ತಪ್ಪಿನ ಮಾತುಗಳು, ಉಲಿಗಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಗುವ ಏರುಪೇರುಗಳು, ಕುಡಿತದ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಆಗುವ ಏರುಪೇರು, ಆಲಸ್ಯ, ತ್ರಾಸು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಬಹುದು. ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಇವುಗಳನ್ನು ‘ಆಚರಣೆಯ ತಪ್ಪು’ [ಪರ್ಫಾರಮೆನ್ಸ್ ಎರರ್ಸ್]ಗಳೆಂದು ಬಣ್ಣಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಸೊಲ್ಲರಿಮೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ (ಗ್ರಾಮ್ಯಾಟಿಕಲ್ ಕಾಂಪಿಟೆನ್ಸ್) ಹಾಗೂ ಬಳಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ (ಪ್ರ್ಯಾಗ್‍ಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಕಾಂಪಿಟನ್ಸ್) ಎಂದು ಮತ್ತೆರಡು ಬಗೆಯಾಗಿ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ನುಡಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ನುಡಿ ರಚನೆಯ ಅಂತರ್ನಿಹಿತ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ವ್ಯವಹರಿಸಿದರೆ, ಎರಡನೆಯದು ನುಡಿ ಬಳಕೆಯ ಹೊರಮೈ ರಚನೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ.

ನುಡಿ ಬಳಕೆಯ ನೆಲೆಗಳು ಕೇವಲ ನುಡಿಯರಿಮೆಯ ನಿಯಮಗಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದ್ಧವಾಗಿರದೇ, ಅವುಗಳೊಟ್ಟಿಗೆ ನುಡಿಯರಿಮೆಗೆ ಹೊರತಾದ ಸಂಗತಿಗಳು ಸೇರಿರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ. ಅಂದರೆ, ಸೊಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಚಿಸುವ ಬಗೆಗಳು ಕೇವಲ ನುಡಿಯರಿಮೆಯ ಸಂಗತಿಗಳು ಮಾತ್ರವಾಗಿರದೇ, ಅವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂಗತಿಗಳೊಂದಿಗೂ ತಳಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಇಲ್ಲದ, ಕೇವಲ ಆಚರಣೆ ಇಲ್ಲವೇ ಹೊರಗಿನ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡು ನುಡಿ ಕುರಿತ ಚಿಂತನೆಗಳೇ ಮನಶಾಸ್ತ್ರದ ಮುಖ್ಯ ವಾಹಿನಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಬಗೆಯ ತಿಳಿವಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸದೆಯೂ, ಅದನ್ನೇ ಆಳವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದೆಯೂ ಒಂದು ವಿಸಂಗತ ನೆಲೆಯಿಂದ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ಸಂಶೋಧನೆಗಳು ನಡೆಯುತಿದ್ದವು.

ಮಾನಸಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನರಿಯುವ ಇರಾದೆಯಿಂದ ಇರುವ/ಇದ್ದಂತಹ ನುಡಿಯರಿಮೆಗೆ ಕೇವಲ ವರ್ತನೆಗಳನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಿಳಿವಿನ ವಲಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಚಾಮ್‍ಸ್ಕಿ ಅರಿವಿನ ಮನಶಾಸ್ತ್ರದ ನೆರವಿನಿಂದ ನುಡಿ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ನೆಲದನಿ

ನೆಲಮೂಲ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಜಾಗೃತ ದನಿಯಾದ ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತಕ ‘ಡಾ.ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನ್’

Published

on

  • ಡಾ.ಕೆ.ಎ.ಓಬಳೇಶ್

ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಅಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ, ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ದಾರ್ಶನಿಕರು ಜೀವತಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ದಾರ್ಶನಿಕರಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ, ಬಸವ, ಕನಕ, ಫುಲೆ, ವಿವೇಕಾನಂದ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ಪೆರಿಯಾರ್ ಹಾಗೂ ಮುಂದಾದವರು ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸನಾತನವಾದಿಗಳು ರೂಪಿಸಿದ ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ ತಾರತಮ್ಯದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾನವೀಯ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಮೀರುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂತಹ ದಾರ್ಶನಿಕ ಚಿಂತನಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ತುರ್ತಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಅನುಸಂಧಾಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಮಸಮಾಜದ ಕನಸೊತ್ತ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು ನಮ್ಮ ಮುಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇಂತಹ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಡಾ.ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರು ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಸನತನವಾದಿಗಳು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ದೇವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಈ ನೆಲದ ಮೂಲವಾಸಿಗಳನ್ನು ಗುಲಾಮರಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಬಗೆಯನ್ನು ತನ್ನ ವೈಚಾರಿಕ ನಿಲುವುಗಳ ಮೂಲಕ, ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತ ಬಂದಿರುವ ಡಾ.ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರ ಜೀವನ ಹಾಗೂ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುವುದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಲೇಖನದ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀಯುತರು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆ ಹುಣಸೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಕಲ್ಲಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯುತ ಸಣ್ಣೆಗೌಡ ಕೆಂಪಾಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳ ಮಗನಾಗಿ ದಿನಾಂಕ 14 ಜುಲೈ 1945 ರಂದು ಜನಿಸಿದರು. ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಕಲ್ಲಳ್ಳಿ, ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಕ್ಕದ ಗ್ರಾಮವಾದ ಹರವಿ, ಪ್ರೌಢ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ಪದವಿಪೂರ್ವ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹರಕಲಗೋಡು, ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜು ಹಾಗೂ ಆಂಗ್ಲ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನು ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪೂರೈಸಿದರು.

ನಂತರದಲ್ಲಿ ಕೊಡಗು ಹಾಗೂ ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಉಪನ್ಯಾಸಕರಾಗಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, 1973 ರಿಂದ 2005ರವರೆಗೆ ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಚಕರಾಗಿ, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಾಗಿ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರು ತಮ್ಮ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡವರು.

ಇವರ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದ್ದು ಕುವೆಂಪು ಅವರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಭಗವಾನರು ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತನ ಬಳ್ಳಿಯಿದ್ದ ಕೃತಿಯೊಂದರಲ್ಲಿನ ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಹಂತದ ವೇಳೆಗೆ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಕವನ ಸಂಕಲನವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿ ನಾನು ಕೂಡ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ. ಆದ ಕಾರಣ ನಾನು ಯಾಕೆ ಬರೆಯಬಾರದು ಎಂದು ಕವಿತೆ ಬರೆಯುವ ಗೀಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದರು.

ಆಗ ಕುವೆಂಪು ಯಾರು ಎಂಬ ವಿಚಾರವು ಭಗವಾನರಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆಗೆ ಮುಂದಾದ ಭಗವಾನರಿಗೆ ಹಲವಾರು ತೊಡಕುಗಳು ಎದುರಾದವು. ಆಗ ಇವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ವಿಚಾರವೆಂದರೆ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಾದರೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಓದು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂಬುದು.

ಹೀಗಾಗಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಓದುವ ಮೂಲಕ ಕಾವ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡುವ ಹವ್ಯಾಸವನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಹಾಗೂ ಪದವಿಪೂರ್ವ ಹಂತದಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಲೆಯ ಹಲವಾರು ಸಂಚಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವರು ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ ಹಲವರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೂ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದರು.

ಭಗವಾನರು ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶ ಪಡೆದ ತರುವಾಯದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕಲಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಕವಿತೆಯ ಬಗೆಗಿನ ಗೀಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ಆಂಗ್ಲ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿ ಪಡೆದ ತರುವಾಯದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.

ಆದರೆ ಅದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಗಟ್ಟಿತನ ಹಾಗೂ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ತಾವು ಗಳಿಸಿದ ಆಂಗ್ಲಭಾಷೆಯ ಪಾಂಡಿತ್ಯದಿಂದ ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಲಿಯೋ ಟಾಲ್‍ಸ್ಟಾಯ್ ಹಾಗೂ ಮುಂತಾದವರ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಇದಾದ ನಂತರ ಶೇಕ್ಸ್‍ಪಿಯರ್‍ನ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರು. ಆಂಗ್ಲ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿನ ರಸ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಎದುರಾದ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತಮ್ಮ ಶ್ರೀಮತಿಯವರ ಮುಂದೆ ಅನುವಾದಿತ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಓದಿ, ಅವರು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿದ ತರುವಾಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನೆಯಂಗಳನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಬಲವಾದ ನಂಬಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಸುಮಾರು 11 ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಅನುವಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ ಭಗವಾನರಿಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀಯುತರ ಆಂಗ್ಲ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಅಮೇರಿಕಾದ ‘ಕ್ಯಾಲಿಪೋರ್ನಿಯಾ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ’ವು ಡಿ.ಲಿಟ್ (ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಫ್ ಲಿಟರೇಚರ್) ಪದವಿಯನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದೆ.
ಶ್ರೀಯುತ ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನ್ ಅವರು ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿ ನೆಲೆಯೂರಿದ್ದ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡವರು.

ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕವಾಗಿ ಸಮಾಜದ ಅಂಕು-ಡೊಂಕುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದುವ ಹಂಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತನೆಯುಳ್ಳ ವಿಮರ್ಶಾ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ತೊಡಕುಗಳು ಇವರ ಮುಂದೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವು. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕುವೆಂಪು ಅವರ ಭಾಷಣದ ಪ್ರತಿರೂಪವಾಗಿ ಮೂಡಿಬಂದ ಲೇಖನದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದವರು.

ಕುವೆಂಪು ಅವರು ಮಹಾರಾಜ ಕಾಲೇಜಿನ ತಮ್ಮ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಆ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ‘ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಮನಶಾಸ್ತ್ರ, ಇತಿಹಾಸ ಹಾಗೂ ಇತರೆ ಮಾನವೀಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದೆ ವಿಮರ್ಶೆ ಮಾಡುವ ಬರಹವೆಲ್ಲ ಬುರುಬುರು ನೊರೆ’ ಎಂಬುದಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾದ ಭಗವಾನರು ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ, ಧರ್ಮ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಇತಿಹಾಸ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಕಾರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಹಲವಾರು ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಗಳಿಸಿದ ತರುವಾಯದಲ್ಲಿ ವೈಚಾರಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತವಾಗಿರುವ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಧೋರಣೆಗಳನ್ನು ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಜನತೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಗೃತ ಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ಮೂಡಿಸುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ರೀಯುತ ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರು ಈ ನೆಲದ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ದನಿಯಾಗಿ ನಿಂತು ಸನಾತನವಾದಿಗಳು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ತತ್ವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಸಮಾನತೆಯ ಹರಿಕಾರನಾಗಿ ಜನ್ಮತಳೆದ ಬುದ್ಧನ ತತ್ವ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಸಮಕಾಲೀನ ತುರ್ತಿಗೆ ಪೂರಕವಾದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಸಂಧಾನಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಬೆರೆತು ಹೋಗಿರುವ ಬೌದ್ಧ ಚಿಂತನೆಗಳು ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಕುರುಹುಗಳನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಭಾರತದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಸ್ವಾಭಿಮಾನದ ಪ್ರತೀಕವಾದ ಬುದ್ಧನ ಧಮ್ಮ ಹಾಗೂ ಬೌದ್ಧ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಸನಾತನವಾದಿಗಳ ಕ್ರೌರ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾದ ಬಗೆಯನ್ನು ತಮ್ಮ ‘ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಗಾಮಿತನ’ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸವಿವರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಬುದ್ಧ ಆದರ್ಶನಾಗಬೇಕೆ ಹೋರತು ರಾಮನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಪಠ್ಯಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಇದನ್ನು ಇವರ ‘ರಾಮ ಮಂದಿರ ಯಾಕೆ ಬೇಡ?’ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಸನಾತನವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಈ ನೆಲದ ಶೂದ್ರಾತಿ ಶೂದ್ರ ವರ್ಗವನ್ನು ಶೋಷಣೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ, ಈ ಸಮುದಾಯಗಳ ಅಸ್ಮಿತೆಯ ಭಾಗವಾದ ಬುದ್ಧನ ಧಮ್ಮವನ್ನು ಭಾರತದ ನೆಲದಿಂದ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಸಿದ ಬಗೆಯನ್ನು ‘ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ಇತಿಹಾಸ’ ಎಂಬ ಕೃತಿಯ ಮೂಲಕ ಶೋಷಿತ ಸಮುದಾಯಗಳ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಅಸ್ಮಿತೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.

ಶ್ರೀಯುತ ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರು ಬುದ್ಧ, ಬಸವ, ವಿವೇಕಾನಂದ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ಕುವೆಂಪು ಹಾಗೂ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ದಾರ್ಶನಿಕರಾದ ಬರ್ಟನ್ ರೆಸಲ್, ಮಿಲ್ಲೆಟ್, ಡಾಂಟೆ, ಶೇಕ್ಸ್‍ಪಿಯರ್ ಮುಂತಾದವರ ಚಿಂತನಧಾರೆಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದವರು. ಇವರ ತತ್ವ ಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಮಾನವೀಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡು ಸದಾ ಜೀವಪರವಾದ ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ.

ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ದಶಕಗಳಿಂದಲೂ ದಲಿತಪರ, ರೈತಪರ, ಮಹಿಳಾಪರ, ಭಾಷಾಪರ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮಸಮಾಜದ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತ ಬಂದಿರುವ ಕೆ.ಎಸ್.ಭಗವಾನರು ಈ ನೆಲದ ಶೋಷಿತರ ದನಿಯಾಗಿ ನಿಂತವರು. ಶ್ರೀಯುತರ ವೈಚಾರಿಕ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ ಭಯಗ್ರಸ್ತರಾದ ಸನಾತನವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಇವರ ಮೇಲೆ ಮಾರಾಣಾಂತಿಕ ಹಲ್ಲೆಯಂತಹ ಅಮಾನವೀಯ ಕೃತ್ಯಕ್ಕೂ ಮುಂದಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ಜೀವದ ಹಂಗನ್ನು ತೊರೆದ ಭಗವಾನರು ಸತ್ಯದ ಪರವಾಗಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುನ್ನೆಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹನ್ನೊಂದು ಆಂಗ್ಲ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ ‘ಅನನ್ಯತೆ’, ‘ಆಂತರ್ಯ’, ‘ಕುವೆಂಪು’, ‘ಬದಲಾವಣೆ’ ಹಾಗೂ ‘ಕಣಿಗಲೆ’ ಎಂಬ ವಿಮರ್ಶಾ ಕೃತಿಗಳನ್ನು, ವಿಚಾರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ‘ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ‘ಗಾಂಧಿಯನ್ನು ಗೂಡ್ಸೆ ಏಕೆ ಕೊಂದ?’, ‘ಬುದ್ಧ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಲ್‍ಮಾಕ್ರ್ಸ್’, ‘ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಗಾಮಿತನ’, ಹಾಗೆಯೇ ಚರಿತ್ರೆಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ‘ಇತಿಹಾಸ ಚಕ್ರ’, ‘ಇತಿಹಾಸದ ಪಾಠಗಳು’, ಹಾಗೂ ‘ಹಿಂದೂ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿಯ ಇತಿಹಾಸ’ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಸಂಪಾದನೆ, ಅನುವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಪಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಸಂವಿಧಾನದ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುವ ಎದೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀಯುತರಿಗೆ ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರವು ‘ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ’ಯನ್ನು ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿದೆ. ಇದರೊಂದಿಗೆ ಹಲವಾರು ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ವಿಶೇಷವಾದ ಗೌರವ ಮತ್ತು ಪುರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಭಾಜನರಾದ ಶ್ರೀಯುತರಿಗೆ ಸುದ್ಧಿದಿನ ಪತ್ರಿಕಾ ಬಳಗದ ವತಿಯಿಂದ ಅಭಿನಂದನೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ.

(-ಡಾ.ಕೆ.ಎ.ಓಬಳೇಶ್
9591420216)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending