Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ನಡುಪಂಥ ಅನ್ನುವ ಗುಳ್ಳೇನರಿ ಸಿದ್ದಾಂತ : ಭಾಗ -3

Published

on

  • ಲೋಕೇಶ್ ಪೂಜಾರಿ

ಒಬ್ಬ ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿ ಹೀಗೆ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. “ನಾನು ಬಿಲ್ಲವರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದೆ ,ಅವರು ಜಗಳಕ್ಕೆ ಬಂದರು, ಬಂಟರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿದೆ ಅವರೂ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತರು, ಒಕ್ಕಲಿಗರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದೆ ಅವರೂ ಯುದ್ದಕ್ಕೆ ಬಂದರು, ಲಿಂಗಾಯತ ರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದೆ ಅವರೂ‌ ಜಗಳಕ್ಕೆ ನಿಂತರು.

ಕೊನೆಗೆ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಲು ಶುರುಮಾಡಿದೆ ,ಅವರು ಮಾತ್ರ ನಾನು ಎಷ್ಟೇ ಬರೆದರೂ ಯಾವುದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ತೋರಲಿಲ್ಲ.
ಕೊನೆಗೆ ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ ” ಹೀಗೆ ಬರೆದುಕೊಂಡಾತ ಕೂಡಾ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ತನ್ನ ಮಗುವಿನ ವಿಸರ್ಜನೆ ಅದರ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಪರಿಮಳವೇ. ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ಆತ ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಮೊದಲನೇದಾಗಿ ವಿಷಯ ಇಲ್ಲದೇ ಜಾತಿ ವಿಚಾರ ಎತ್ತಿ ಬರೆಯಲು ಅವನ್ಯಾವ ದೊಣ್ಣೇ ನಾಯಕ?
ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ವಿಚಾರಮಂಟಪ. ಗಾಂಧೀ ಪೋಟೋ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಗೋಡ್ಸೆಯನ್ನು ಸಮರ್ಥನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಾವು ಖಂಡಿತಾ ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತೇವೆ. ಗಾಂಧಿ ಬದಲು ಗೋಡ್ಸೆ ಪೋಟೋ ನೇ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ ಆತನ ಕರ್ಮ ಎಂದು ಸುಮ್ಮನೇ ಇರುತ್ತವೆ.

ಇವರುಗಳು ಎಷ್ಟು ಕುಟಿಲತನದ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ, ಮೊದಲು ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಬರೀತಾರೆ. ಅವರ ಕಾವ್ಯಗಳು ,ಪ್ರವಚನಗಳು ಆದ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಜೀವನ ಇತ್ಯಾದಿ. ಜನರು ಈತನನ್ನು ಗುರುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆದರಣೀಯ ಮನಸ್ಸು ಹೊಂದಿದ ಮನುಷ್ಯ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬರುವ ತನಕ ಕಾಯುತ್ತಾರೆ. ಬಳಿಕ ಅಲ್ಲಿ ಅದ್ವೈತ ಬರುತ್ತದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ನುಸುಳುತ್ತಾರೆ. ಕೊನೆಗೆ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರು ಕಾರಣ ಅನ್ನುವ ಸುಳ್ಳನ್ನು ಬಹಳ ಜನರ ಮೆದುಳಿಗೆ ತುಂಬಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಗುರುಗಳು ಮಾಡಿದ್ದು ಬರೀ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ. ಅವರು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ,ಸಾಮಾಜಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ ,ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕ್ರಾಂತಿ ಕೂಡಾ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಇತರರೂ ಇದ್ದರು.
ಮುಸ್ಲಿಂ ಮತ್ತು ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದ ಶಿಷ್ಯರೂ ಇದ್ದರು. ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ದ್ಯೇಯವಾಕ್ಯಗಳು.

01. “ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ ಸಂಪನ್ನರಾಗಿ ,ಸಂಘಟನೆಯಿಂದ ಬಲಯುತರಾಗಿ”.

ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿ ಏನೂ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.ಸಂಘಟನೆಗಳು ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಮೂಲಭೂತ ವಾದದ ಕೆಳಗೇ ಕೆಳವರ್ಗದ ಜನರ ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಮೆಲ್ವರ್ಗದ ಜನರ ಒಳಿತಿಗೆ ಇರಲಿ ಎಂದು ಅದರ ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ.

02.  “ಒಂದೇ ಜಾತಿ, ಒಂದೇ ಮತ ,ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು.”

ಗುರುಗಳು ಸ್ಮಶಾನವಾಸಿ ಶಿವನ ಪೂಜೆ ಮಾಡಲು ಹೇಳಿದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೆಳಜಾತಿಯವರಿಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನ ಪ್ರವೇಶ ಇರಲಿಲ್ಲ. ವೈದಿಕ ಮೋಸ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ವಿದ್ಯೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಶಿವನ ಆರಾಧನೆಯ ಜೊತೆಗೆ ‌, ಇತರ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳ ಪೂಜೆಯ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ವಿವಿಧತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕತೆ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಏಕತೆಯಲ್ಲಿ ವಿವಿಧತೆ ಕೂಡಾ ಆದ್ಯಾತ್ಮದ ಭಾಗ. ಆ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿಗಳು ಗುರುಗಳ ವಿಚಾರಧಾರೆಯನ್ನು ಗೊಜಲು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ದಶಾವತಾರಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಒಬ್ಬ ದೇವ ಮಹಾವಿಷ್ಣು ಅಂತಾ ಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ..
ಕೃಷ್ಣ ನ ದೇವಸ್ಥಾನ, ರಾಮನ ದೇವಸ್ಥಾನ ,ನರಸಿಂಹ ದೇವಸ್ಥಾನ ,ಪರಶುರಾಮ ನ ದೇವಸ್ಥಾನ ಗಳು ಇಲ್ಲವೇ???

ಮನುಷ್ಯ ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬಹುದು.ದೇವನು ಭಾವಪ್ರಿಯನೇ ಹೊರತು, ಆಚರಣೆಗಳ ಪ್ರಿಯ ಅಲ್ಲ. ದೇವರಿಗೆ ಭಾಷೆಯ ವರ್ತುಲವೂ ಇಲ್ಲ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಅಗತ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಯಾವ ಅರ್ಚಕನಿಗೂ ದೇವರು ಒಲಿದ ಉದಾಹರಣೆನೇ ಇಲ್ಲ. ಪೂಜೆ ಎನ್ನುವುದು ವೈಧಿಕ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ.

03.  “ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು
ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳು ವಾದಿಸಲಿಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ ,ವಾದಿಸಿ ಜಯಿಸಲಿಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ. ಅವು ಸರ್ವರ ಸಮನ್ವಯ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಜೀವಾಳವಾಗಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೇ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳ ಉದ್ದೇಶಗಳು. ಮತ ಯಾವುದಾದರೇನು ಮನುಷ್ಯ ಒಳ್ಳೆಯವನಾಗರೆ ಸಾಕು”.

ನಡುಪಂಥ ದ ನರಿಗಳು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕೂ ಪುರಾಣವನ್ನೇ ಎಳೆದು ತರುತ್ತಾರೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಶೂದ್ರ ಮಂತ್ರ ಪಠನ ಮಾಡಿದರೆ ಆತನ ಕಿವಿಗೆ ಕಾದ ಸೀಸೆಯನ್ನು ಹುಯ್ಯಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರನ್ನು
ಸುಧಾರಣಾವಾದದ ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣಗುರುಗಳ ನಡುವೆ ತರಬೇಕು.

04. ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದು, ” ಹಿಂದುಳಿದ ಜನಾಂಗಳು ಅಂದಾನುಕರಣೆಗೆ ಮಾಡುವ ದುಂದುವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಕಡಿವಾಣ ಹಾಕಬೇಕು.ಮದುವೆ ಕೂಡಾ ಸರಳವಾಗಿ ನಡೆಯಬೇಕು”

ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿಗಳು ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯ ದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡಿ ಅದು ಕೂಡಾ ಸನಾತನ ದ ಭಾಗ ಅಂತಾವೆ. ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತ. ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳು ಆದ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ, ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆ, ಈ ನರಿಗಳು ಕಪಟ ಆದ್ಯಾತ್ಮಿಕತೆಯನ್ನು ನಟಿಸಿ
ಜನರೊಳಗೆ ಕೀಳರಿಮೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಎರಡನ್ನೂ ಬಿತ್ತಿ ವಿಘಟನೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ.

ಈ ನರಿಗಳು ಶ್ರೀ ನಾರಾಯಣ ಗುರುಗಳ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ಅವರ ಪುಕ್ಕಲು ತನಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ನಿದರ್ಶನ. ಇನ್ನು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಿಚಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದಾದರೆ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಭೌದ್ಧ ಧರ್ಮ ಸ್ವೀಕಾರ ಮಾಡಿದ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬರೆದಿದ್ದಾರ ನೋಡಿ. ಡೋಂಗಿ ಆದ್ಯಾತ್ಮ ಸಿದ್ದಾಂತಿಗಳು ಶುರುಮಾಡಬೇಕಾಗಿರುವುದೇ ಅಲ್ಲಿಂದ.

ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ವಿಚಾರದಾರೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಚಾರದ ಪಠ್ಯಗಳಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ನಾಮ ಆಗುವ ತನಕ ಪ್ರತೀ ಮನುಷ್ಯನೂ ಓದಬೇಕಾಗಿರುವಂತಹದ್ದು.

ಆದರೆ ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿಗಳಿಗೆ ಸಂವಿಧಾನದ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದ ತಮ್ಮ ಕುಲಸ್ಥರು, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾಪಕರಾಗಿ
ಬಂದ ತಮ್ಮ ಕುಲಸ್ಥರು.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ರ ವೈವಾಹಿಕ ಜೀವನ ಇವನ್ನೇ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಬರೀಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಜೊತೆಗೆ ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟ್ ಪಕ್ಷ ಕ್ಕೆ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಗೆ ಜಗಳ ಇತ್ತು ಎಂದು ತೋರಿಸುವ ಆಸೆ ಇರುತ್ತದೆ.ಪ್ರಸ್ತುತ ಬಿಳಿಮಲೆಯವರೂ ಅಮೀನರೂ ಮೀನು ಗಸಿ ಒಳ್ಳೇದ ,ಅಥವಾ ನಾಟಿ ಕೋಳಿಯ ಅಂತಾ ತಮಾಷೆಗೆ ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದರೂ ,ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಸಿದ್ದಾಂತಿಕ ಬಿನ್ನತೆ ಇತ್ತು ಎಂದು ನೂರಾರು ಸುಳ್ಳು ಗಳನ್ನು ಹಣೆದು ಬರೆಯುವ ಜಾಣತನ ಅವರಿಗೆ.

ತಾನು ಬರೆಯುವುದನ್ನು ಬೇರೆಯವರು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳದೇ ಇದ್ದರೆ ತನಗೇನು, ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ,ನೆರೆಹೊರೆಯವರು ವಿರೋಧ ತೋರಿಸದೇ ಇದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ನಾಚಿಕೆ ಇಲ್ಲದೇ ಬರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮನುಷ್ಯ ನಿಗೆ ತಾನು ಬರೆವ ಸುಳ್ಳು ಗಳಿಂದಾಗಿ ಎಡ ಬಲ ಎರಡೂ ಪಂಥದ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಪಾಲೋವರ್ಸ್ ನ ಸೆಳೀತೇನೇ ಎನ್ನುವ ಹುಚ್ಚು ಆಸೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಬೈದರೆ ಸುಮ್ಮನೇ ಇರುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಪದೇ ಪದೇ ಜಾತಿ ಹೆಸರೆತ್ತಿ ಮಾತಾಡುವ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಏನೆಂದರೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಬೈದರೆ ಸುಮ್ಮನಿರದೇ ಏನು ಕೀಳುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುವುದು?

ಹೆಚ್ಚೆಂದರೆ ,ಬಿಲ್ಲವರು ಬೈದಾಗ ಬಂಟರನ್ನು, ಬಂಟರು ಬೈದಾಗ ಮೊಗವೀರರನ್ನು ,ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಬೈದಾಗ ಇನ್ಯಾರನ್ನೋ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳ ಹತ್ತಿಸಿ ತನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಷ್ಟೇ.
ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೇನೂ ಮಾಡುವ ನೈತಿಕ ಹಕ್ಕಿಲ್ಲ.

ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಠದ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಹೆಣ್ಣಿನ ಸಂಗ ಮಾಡಿ , ಅದು ಕೋರ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತು ಆದರೆ.
ಸನ್ಯಾಸ ಕಳೆದು ಕೊಂಡ ಆತ ಪೀಠತ್ಯಾಗ ಮಾಡು ಅಂತಾ ಬೈದರೆ ಏನು ಮಾಡ್ತಾನೆ.
ಸಂಸಾರಿಯಾದರೂ ಮಠಾದೀಶನಾಗಿ ಇರಬಹುದು
ಎಂದು ವಾದ ಮಾಡಬೇಕು ಅಥವಾ ಸುಮ್ಮನೇ ಬಿದ್ದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ನಂದಳಿಕೆ ನಿರಂಜನ ಭಟ್ಟನಿಗೆ ,ಯಾಕಪ್ಪಾ ಉದ್ಯಮಿ ಬಾಸ್ಕರ ಶೆಟ್ಟಿ ಯವರನ್ನು ಕೊಂದು ಶವ ಕತ್ತರಿಸಿ ಹೋಮ ಕುಂಡಕ್ಕೆ ಹಾಕಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಏನು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ? ಆದಿತ್ಯರಾವ್ ಗೆ ಯಾಕಪ್ಪಾ ಬಾಂಬ್ ಇಟ್ಟೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಏನು ಉತ್ತರ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ?

ತಪ್ಪು ಮಾಡಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಮೇಲೆ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದರೆ,
ಸುಮ್ಮನೇ ಇರುವುದೇ ಸಾತ್ವಿಕ ಗುಣ ಅಂತಾ ಬಡಕೊಳ್ಳುವ ನಡುಪಂಥೀಯ ನರಿಗೆ ,ನಾನು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವ ತಾಖತ್ ಇದೆಯೇ?

ಸೂಲಿಬೆಲೆಗೆ ತಾನು ಮಾಡಿದ ಭಾಷಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯ ಎಂದು ತೆರೆದ ವೇದಿಕೆ ಮುಂದೆ ಪುರಾವೆ ಸಮೇತ ವಿವರಿಸಲು ಹೇಗೆ ಸಾದ್ಯ ಇಲ್ಲವೋ..ಅದೇ ರೀತಿ ಚೊಕ್ಕವಾಗಿ ಕಪೋಲಕಲ್ಪಿತ ಕತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಸತ್ಯವನ್ನು ಅಡಿಗೆ ಹಾಕಿ ಕೂತವನಿಗೂ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವ ನೈತಿಕ ಸ್ಥೈರ್ಯ ಇರದ ಕಾರಣದಿಂದನೇ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿ ಒಳಗೆ ಕೂತಿರುವುದು. ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಪುರಾವೆ ಸಮೇತ ನಿರೂಪಿಸುವುದು ಹೇಗೆ.?

(ಮುಂದುವರಿಯುವುದು)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ಹಳದಿ ಕನ್ನಡಕ ತೆಗೆದು ನೋಡೋಣವೇ..?

Published

on

  • ಹಿರಿಯೂರು ಪ್ರಕಾಶ್

ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆಲ್ಲಾ ಜನರಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತಿಕೆ ಕೂಡಾ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಸುದ್ದಿಗಳು ಅಂಗೈಯಲ್ಲೇ ಅರೆಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನರ್ತಿಸುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಕುತೂಹಲ, ಆಕರ್ಷಣೆ, ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ವಿಮರ್ಶೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸಹಜವೆಂಬಂತೆ ಜರುಗುತ್ತಿವೆ.

ಹೀಗಾಗಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್, ವಾಟ್ಸಪ್, ಟ್ವೀಟ್, ಇನ್ಸ್ಟಾ ಗ್ರಾಂ… ಮುಂತಾದೆಲ್ಲೆಡೆ ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯ, ಚರ್ಚೆ, ವಾದ -ವಿವಾದ , ವಿಚಾರ -ವಿಮರ್ಶೆಗಳನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳ ಬಗೆಗೆ ಬರೆಯುವವರ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾದಂತೆ, ಬರೆದದ್ದನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವವರ ಸಂಖ್ಯೆಯೂ ಗಣನೀಯವಾಗಿ ಏರುತ್ತಿದೆ . ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಅಭಿರುಚಿ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಕ್ರೋಢೀಕರಣಗೊಂಡು ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ವೇದಿಕೆಗಳಾಗಿ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಇವು ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ. ಇದು ಸ್ವಾಗತಾರ್ಹ ಬೆಳವಣಿಗೆ.

ಈ ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನೇ ಮತ್ತೊಂದು ಆಯಾಮದಿಂದ ನೋಡುವುದಾದರೆ, ಇಂದಿನ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಾರದ ಬಗೆಗೆ ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗಳು ನೆಡೆಯುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ ಅಥವಾ ತಾವು ನಂಬಿದ ಸಿದ್ದಾಂತಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದ ವಿಚಾರವೇನಾದರೂ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಸಾಧಕ‌ ಭಾಧಕಗಳ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಚರ್ಚೆಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತವಾದ ವಿಷಯ ಮಂಡನೆಗಳು, ಜಾತಿ- ಮತ, ರಾಜಕೀಯ, ಪಕ್ಷ ಆಧಾರಿತ ದ್ವೇಷಪೂರಿತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳು , ನಿಂದನೆ , ಆರೋಪ , ಪಕ್ಷಪಾತ ಎಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟೊಗೇ ವಕ್ಕರಿಸಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಹೆಚ್ಚು ಯಾವುದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಎನ್ನುವ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಮೇಲಾಟದಲ್ಲಿ ಮಾನವೀಯ ಮೂಲಗಳನ್ನೇ ಹೊಸಕಿ ಬಿಸುಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪಿರುತ್ತದೆ.

ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಮೋದಿಯವರ ಸರ್ಕಾರದ ಉತ್ತಮ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಮುಕ್ತ ಆಡಳಿತವನ್ನು ದಿಟ್ಟ‌ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಹೊಗಳಿದರೆ ನೀವು ಬಲಪಂಥೀಯ ಅಥವಾ ಹಿಂದೂವಾದಿಯಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತೀರ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನ ಕೆಲವು ಹಿಂದಿನ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿ ಹೇಳಿದರೆ ನೀವು ಎಡ ಪಂಥೀಯನಾಗಿ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೀಡಾಗಿಬಿಡುತ್ತೀರ.

ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಜಾತ್ಯಾತೀತತೆಯ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಬರೆದರೆ ಬು(ಲ)ದ್ದಿಜೀವಿಯೆಂದೋ , ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸುವವ ಗಂಜಿಕಿರಾಕಿಯಾಗಿಯೋ ಕಂಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಸಹ್ಯಕರ ವಾಂತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಗಳುವ ಸಿನಿಮಾ ನಟ ಅಥವಾ ನಟಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ನೋಡದೆ ಆರಾಧಿಸುವ ಹಾಗೆ ಅವರು ಹಿಂಬಾಲಿಸುವ ಪಕ್ಷದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ನಟ ನಟಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡೋದು….ತೀರಾ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿ ಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡುವುದು ನಿತ್ಯದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.

ಯಾರಾದರೂ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿ ತಗಲಾಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಮುನ್ನ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷದವರೆಂದು ರಾಜಾರೋಷವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದವರು , ಅವರ ಅಪರಾಧ ಬಯಲಿಗೆ ಬಂದ ಕೂಡಲೇ ಅವರ ವರಸೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಅವರನ್ನು ತಮ್ಮವರೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ತಯಾರಾಗದೇ ಅದನ್ನು ವಿರೋಧಿಗಳ ಹಣೆಗೆ ಕಟ್ಟುವ ಚಾಳಿ ಪರಸ್ಪರ ಕೆಸರೆರೆಚಾಟ ಮಾಮೂಲಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.

ಕೆಲವರಂತೂ ಹೆತ್ತವರಿಗೆ ಹೆಗ್ಗಣ ಮುದ್ದು ಎಂಬಂತೆ ನೀವು ಏನೇ ಬರೆದರೂ ತಮ್ಮ ಪಕ್ಷಾಧಾರಿತ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಮೀರಿ ಹೊರಬರಲಾರರು. ಮತ್ತೇ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಅಥವಾ ಜಾತಿಯ ವ್ಯೂಹದಿಂದ ಆಚೆಗೆ ಏನನ್ನೂ ನೋಡುವ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಬೇರೆಯವರ ಜಾತಿ ಹಾಗೂ ಧರ್ಮಗಳು ಇಂಥವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಅಸಹ್ಯವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಮೋದಿಯವರನ್ನು ಹಿಂದೂಗಳನ್ನು ಕಂಡರೆ ನಖ‌ಶಿಖಾಂತ ಉರಿದುಕೊಂಡು ಹೀಯ್ಯಾಳಿಸದಿದ್ದರೆ ಸಮಾಧಾನವಿರೋದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೇ ಹಲವರಿಗೆ ಇಂದಿರಾ ನೆಹರೂ ಫ಼್ಯಾಮಿಲಿ ಕಂಡರೆ ಕೆಂಡದಂಥ ಕೋಪ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದೆರಡು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಹಾಗೇ ಇಲ್ಲ. ರಾಮನಿಗೆ ಬಾಬರ್ ಕಂಡರೆ ದ್ವೇಷದಂತೆ , ಬಾಬರ್ ಗೆ ರಾಮನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಈರ್ಷ್ಯೆಯಂತೆ
ಅನ್ಯ ಧರ್ಮೀಯರ ಪ್ರತೀ ನಡೆಯಲ್ಲೂ ವಿವಾದ ಹುಡುಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತಾ ಮಂದಿರ ಮಸೀದಿ ಗಳನ್ನು ವಾರ್ ಫ಼ೀಲ್ಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅನಗತ್ಯ ಪೋಸ್ಟ್ ಗಳಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯ‌ ಜನಜೀವನವನ್ನೇ ‌ಕಂಗೆಡಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬ ಒಂದು ಧರ್ಮದ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅಯೋಗ್ಯತನದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ, ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಮೊದಲು ಯಾವ ಪಾರ್ಟಿಯವನೆಂದು , ಯಾವ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸಂಘಟನೆಗೆ‌ ಸೇರಿದವನೆಂದು ‌ಅಳೆದು ತೂಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾರೆಯೇ ಹೊರತು ಅವನ‌ ಕುಕೃತ್ಯವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಖಂಡಿಸುವ ಹೃದಯ ವೈಶಾಲ್ಯತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಂದರೆ ಧರ್ಮಾಂಧನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಜಾತಿ- ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವನಾಗಿ ಎಂತಹಾ ಹಲ್ಕಾ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೂ ಅವನನ್ನು‌ ನಿರ್ಲಜ್ಜವಾಗಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ಮಹಾನುಭಾವರು ನಮ್ಮ‌ ನಡುವೆ‌ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ . ಅವನ‌ ಜಾತಿ ಧರ್ಮ ಪಕ್ಷದ ಹಿನ್ನೆಲೆ ನೋಡದೇ ಕೇವಲ ಅವರ ತಪ್ಪು ತಪರಾಕಿಗಳನ್ನು‌ ನೀವು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ವಾಗಿ ಬರೆದರೋ…ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಎಡ ಬಲ ಗಂಜಿ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ವಿಶೇಷಣಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲ ಸಲ್ಲದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ರೆಡಿಯಾಗುವ ಮಹಾನ್ ಸರಸ್ವತಿ ಪುತ್ರರು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಶಸ್ತ್ರ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ ಕಾದುಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.!!

ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ…??? ಒಂದು‌ ವಿಷಯವನ್ನು ಅದರ ಸತ್ಯದ ಹಾಗೂ ವಾಸ್ತವದ ನೆರಳಲ್ಲೇ ನೋಡಿ ನೈಜತೆಯಿಂದ ಹೇಳುವ , ಬರೆಯುವ ಅಥವಾ ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ? ವಾಸ್ತವಿಕ ನೆಲೆಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಅಪರಾಧವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆಯೇ ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ‌ ಮೂಗಿನ‌ ನೇರಕ್ಕೇ ನೋಡಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಪರಿಯೇ ಇಂದಿನ ಆದೇಶವೇ ? ವಿದ್ಯೆಗೂ ವಿವೇಕಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಕಾಮನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಕಾಣೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಃಕಿಂಚಿತ್ ಅಳುಕೂ, ಆತ್ಮವಿಮರ್ಶೆ ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ ?

ತಮಾಷೆ ಹಾಗೂ ವಿಪರ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉಲ್ಟಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಅವಿದ್ಯಾವಂತರು ಕಾರಣರಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಮೊದಲು ಹೇಗಿದ್ದರೋ ಈಗಲೂ ಅದೇ ಮುಗ್ದತೆ ಮತ್ತು ಅಮಾಯಕತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವಿದ್ಯಾವಂತರೆನ್ನುವ ಗುಂಪುಗಳ ನಡುವೆ ಈ ವೈಷಮ್ಯದ ಮೇಲಾಟ ದ್ವೇಷಮಯವಾಗಿ ಮಾರ್ದನಿಸುತ್ತಿರುವುದು ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೇ ಮಾರಕ. ಇನ್ನೂ ನೋವೆಂದರೆ ಇದರ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಅರಿಯದೇ ಅದನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಕೆಲಸ ಅವ್ಯಾಹತವಾಗಿ ನೆಡೆಯುತ್ತಿರುವುದು !

ಗೆಳೆಯರೇ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಲು ಅಥವಾ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ . ಎಲ್ಲರೂ ಅವರವರ ನೇರಕ್ಕೆ ಸರಿಯೇ ! ಆದರೆ ಒಂದು ವಿಚಾರ ತನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗದಿದ್ದರೂ ಒಂದು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಗೆ ಒಳಪಡುವ ಮನಸು‌ ಬಹಳಷ್ಟು ಜನರಿಗೆ ಇಲ್ಲವಾಗಿರುವುದು ಆತಂಕಕಾರಿ ಪ್ರವೃತ್ತಿ. ಈ ರೀತಿಯ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಮನಸುಗಳಿಂದ ನರಳುವವರ ಭಯಾನಕ ಕೃತ್ಯಗಳ ಪರಿಣಾಮ ಸಮಾಜದ ಭಾವೈಕ್ಯತೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ತೀರಾ ಅಪಾಯಕಾರಿ.

ಈ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ – ಸಮಾಜದ ಇಡೀ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ ಹೀಗೇ ಇಂತಹದೇ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಬೇಕೆಂದು ಅರ್ಜಿ ಗುಜರಾಯಿಸಿ ಹುಟ್ಟಿದವರಂತೆ ಭಾವಿಸಿ, ಹಳದಿ‌ ಕನ್ನಡಕ ಧರಿಸಿ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರ ಚರ್ಚೆಯ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಿದ ವಿಚಾರಗಳು ಎಲ್ಲರಲ್ಲೂ ಉತ್ಸಾಹ ಉಲ್ಲಾಸವನ್ನು‌ ಮೂಡಿಸುವಂತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಮರೆತು ಜಾತಿ- ಧರ್ಮ, ಪಕ್ಷ, ಹುಸಿ ತತ್ವದ ಕುರುಡಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಕಸದಂತೆ ಹೊಸೆದು ಬಿಸುಡುವ ದಾನವತೆ ಮೈಮೇಲೆ ಬಂದಂತಾಡುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮೆರೆಯುತ್ತಲಿದೆ.

ಮರೆಯುವ ಮುನ್ನ

ಕೇವಲ ಉನ್ನತ ವಿದ್ಯೆಯಿಂದ, ಹುದ್ದೆಯಿಂದ ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಕಲಿತ ವಿದ್ಯೆ ನಮಲ್ಲಿನ ವಿವೇಕ‌, ಬುದ್ದಿ ಹಾಗೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ವೃದ್ದಿಗೊಳಿಸುವಂತಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾರ್ಥಕ. ಇಲವಾದಲ್ಲಿ ಅದು ನಾಯಿ ಮೊಲೆಯಲ್ಲಿನ ಹಾಲಂತೆ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ‌ ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕ. ನಮ್ಮಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಬಯಸುವ, ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಆಗದಿದ್ದರೆ ಅದೂ ಈ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾಡುವ ಉಪಕಾರದಂತೆ ! ದೀಪದಿಂದ ದೀಪ ಹಚ್ಚುವ ಕೆಲಸವಾಗಬೇಕೇ ವಿನಃ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವ ಕೃತ್ಯವಾಗಬಾರದು. ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ತತ್ವದಾಧರದಲ್ಲಿ ಆರೋಗ್ಯಕರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ‌ ಬಳಸಿದರೆ ಮಾತ್ರವೇ ನಾಡಿಗೆ ಕ್ಷೇಮ ! ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಅದರಿಂದ ಮಾನವೀಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕ್ಷಾಮ !

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟದ ನೆನಪುಗಳು

Published

on

  • ಹರ್ಷಕುಮಾರ್ ಕುಗ್ವೆ

ದು 2008ನೇ ಇಸವಿ. ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಾವಧಿ ಹೋರಾಟಗಾರನಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಅನಾಹುತವೊಂದು ಎದುರಾಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಅವ್ವನಿಗೆ ದಿಢೀರ್ ಅನಾರೋಗ್ಯ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಅದುವರೆಗೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಮನೆ, ಮಠ, ತಮ್ಮ, ತಂಗಿ, ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಹುತೇಕ ತೊರೆದು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತರಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಜಂಘಾಬಲ ಉಡುಗಿಸಿತ್ತು ಈ ಘಟನೆ.

ಅವ್ವನನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಒಂದು ವಾರ ಅಡ್ಮಿಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಡಿಸ್ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿಸುವಾಗ ಕೈಯಲ್ಲಿ ನಯಾಪೈಸೆ ಕಾಸಿಲ್ಲ. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿ. ಅವ್ವನ ಅನಾರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನೇ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕನಸುಗಳಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದ ಅವ್ವ ಒಂದು ರೀತಿ ಭ್ರಮನಿರಸನಳಾಗಿ ಮಾನಸಿಕ ಆಘಾತಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದಳು.

ಕೊನೆಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕಟ್ಟಲು ಬೇಕಾಗಿದ್ದ 12 ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಹಿರಿಯ ಕಿರಿಯ ಗೆಳೆಯರ ಬಳಿ ನಾಲ್ಕೈದು ದಿನ ಸೈಕಲ್ ಹೊಡೆದು ಸಾಲ ಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಅಮ್ಮ ಪೂರ್ತಿ ಹುಷಾರಾಗಬೇಕಾದರೆ ತಂಗಿ ಮದುವೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನಾನೇ ಹೊತ್ತು ನೆರವೇರಿಸುವುದು ಒಂದೇ ದಾರಿ ಎಂದು ತೋರಿತು. ಆಗಲೇ ನನಗೆ “ಸಂಬಳ”ಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸವೊಂದನ್ನು ಮಾಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಉಂಟಾಗಿದ್ದು.

ಆದರೆ ನನಗೆ ಕೆಲಸ ಯಾರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ? ನೆಟ್ಟಗೆ ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಕಾನೂನು ಓದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಏನು ಮಾಡುವುದು?

ಆಗ, ನನಗೂ ಒಂದು ದಾರಿ ಎಂದು ಕೈ ಹಿಡಿದಿದ್ದು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್. ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಣಕಾರರೂ, ಹಿರಿಯ ಸಂಗಾತಿಯೂ ಆದ ಶಿವಸುಂದರ್ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಲಂಕೇಶ್ ಕಚೇರಿಗೆ ಬರಲು ತಿಳಿಸಿದರು. ಮರುದಿನ ಹೋದೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರರಾದ ಪಾರ್ವತೀಶ್ ಮತ್ತು ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ನನ್ನನ್ನು ಕೂರಿಸಿಕೊಂಡು ನೀನು ನಮ್ಮ “ಗೈಡ್” ಪತ್ರಿಕೆಗೆ 15 ದಿನ ಇಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ಕೆಲಸ ಮಾಡು, ಉಳಿದ 15 ದಿನ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಇತರೆ ಕೆಲಸಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಏನಾದರೂ ಬರಿ” ಎಂದರು.

ಹೀಗೆ ಶುರುವಾದದ್ದು ನನ್ನ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಜೀವನ. ನಂತರ ಒಂದೂವರೆ ವರ್ಷ ಈ ರೀತಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದೆ. ಈ ನಡುವೆ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡೇ ಒಂದಷ್ಟು ಅನುವಾದ ಮತ್ತಿತರ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡು ಒಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ತರಲು ಯೋಚಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಹಣವಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ತಾವೇ ಒಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರು.

ಇದಕ್ಕೆ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಹಣ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಮಿಕ್ಕ ಅರ್ಧ ಹಣ ಹೊಂದಿಸಿಕೋ. ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಹಣದಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಸಂಬಳದಲ್ಲಿ ಕಟ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎಂದರು. ಇದು ನನಗೆ ಬಹಳ ಸಹಕಾರಿಯಾದ ದಾರಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂ “ಆಯ್ತು ಮೇಡಂ” ಎಂದೆ. ಅದರಂತೆ ಮರುದಿನವೇ ಲಂಕೇಶ್ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿದ್ದ ಕುಮಾರ್ ಬುರಡಿಕಟ್ಟಿ ಜೊತೆಗೆ ಎಸ್ಪಿ ರೋಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಖರೀದಿಸಿಕೊಂಡು ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ತಂದೆ. ಇದು ನನ್ನಂತಹ ಒಬ್ಬ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನಿಗೆ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾದ ರೀತಿ.

ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ದಿನ ನನಗೆ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮತ್ತೊಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಅವಕಾಶವೊಂದು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬಂತು. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಪೂರ್ಣಾವಧಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ನನಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಅನಿಸಿ “ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್” ಮತ್ತು ಗೈಡ್ ತಂಡವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಡಬೇಕಾಯಿತು.

ಇದನ್ನು ಗೌರಿ ಮೇಡಂಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಕೊಂಚವೂ ಬೇಸರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. “ಏಯ್ ಮರಿ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಪತ್ರಿಕೆ ಇನ್ಚಾರ್ಜ್ ಆಗಿರೋದು ನನ್ನ ಫ್ರೆಂಡೇ, ಬೇಕಾದರೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನೂ ರೆಕಮೆಂಡ್ ಮಾಡ್ತೀನಿ” ಅಂದರು. ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ನನಗೆ ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಿಂದ ಒಂದು ಬಹಳ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆದ “ಅನುಭವ ಪತ್ರ”ವನ್ನೂ ಬರೆದು ಕೊಟ್ಟರು. ನನ್ನ ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಒಂದು ಕಡೆ ಅವರಿಗೆ ಕೈಕೊಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬ ಗಿಲ್ಟ್ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೂ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎನಿಸಿತ್ತು.

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಗೌರಿ ಮೇಡಂಗೆ ಒಂದು ಪರ್ಸನಲ್ ಪತ್ರ ಬರೆದೆ. ಸಾರಾಂಶದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆ ತಿಳಿಸಿ, ನಾನು ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರನ್ನೂ ಓದಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಬಂತು. ಮತ್ತು ನಾನು ಇದುವರೆಗೆ ನನ್ನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯದ ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರ ಓದಿನಿಂದ ತಿಳಿದಂತಾಗಿದೆ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ನಿಮಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಬರೆದೆ. ಆದರೆ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಹತ್ರ ಪರ್ಸನಲ್ ಅನ್ನೋದೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಅವರದನ್ನು ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ತೋರಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ಯಾವ ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಎಂದರೆ ನಾನು “ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಗಿಂತಲೂ ಲಂಕೇಶ‍್ ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚೆಂದು ನೋಡಿದ್ದೀನೆಂದು! ಯಾವಾಗ ಈ ಪತ್ರ ನನಗೆ ಬೂಮರ್ಯಾಂಗ್ ಆಯ್ತೋ ಅಂದಿನಿಂದ “ಸಾವಾಸ ಸಾಕಪ್ಪಾ” ಅಂತ ದೂರ ಇದ್ದುಬಿಟ್ಟೆ. ಇದಾದ ಕೆಲವು ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮತ್ತೆ ನಾನು ಆ ಕಡೆ ಹೋದದ್ದೇ ಕಡಿಮೆ.

2016ರ ಜನವರಿ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಹೈದ್ರಾಬಾದ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ದಲಿತ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ರೋಹಿತ್ ವೇಮುಲನ ಡೆತ್ ನೋಟ್ ಒಂದು ವೈರಲ್ ಆಯಿತು.. ಅದು ಒಂದು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೇಶದ ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ವಿಷಾದ ಮತ್ತು ಸಂಚಲನವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಇದಾದ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಜೆ ಎನ್ ಯು ನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಮುಖಂಡ ಕನ್ಹಯ್ಯ ಕುಮಾರ್ ಮೇಲೆ “ದೇಶದ್ರೋಹಿ” ಆರೋಪ ಮಾಡಿ ದಾಳಿ ನಡೆಸಿದ ಘಟನೆ ಬಂತು.

ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಬೇರೊಂದು ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ನನ್ನೊಳಗಿನ ಹೋರಾಟಗಾರ ಚಡಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆಗ ಒಂದು ದಿನ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಫೋನು ಬಂತು. “ರೋಹಿತ್ ವೇಮುಲ ಮತ್ತು ಕನ್ನಯ್ಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ಮಾಡೋಣ, ನೀನೇ ಅದಕ್ಕೆ ಏನೇನು ಬೇಕೋ ರೆಡಿ ಮಾಡು, ಪ್ರಿಂಟ್ ಹಾಕಿಸುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನನ್ನದು” ಎಂದರು. ನಾನೂ ಮರು ಮಾತಿಲ್ಲದೇ “ಓಕೆ ಮೇಡಂ” ಅಂದೆ. ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಸಂಪಾದಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಪುಸ್ತಕ “ದೇಶ ಅಂದರೆ ಮನುಷ್ಯರು”
ನಂತರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್-ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಚಲೋ ಉಡುಪಿ ಆಂದೋಲನ ನಡೀತು, ಇದಾದ ನಂತರ ಚಲೋ ತುಮಕೂರು, ಚಲೋ ಗುಡಿಬಂಡೆ, ಚಲೋ ಮಡಿಕೇರಿ ಹೀಗೆ ಸಾಲು ಸಾಲು ಚಲೋಗಳು ನಡೆದವು.

ಈ ಅವಧಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನನಗೆ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಂಡಿದ್ದು ನನಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬದ್ಧತೆ ಹೊಂದಿ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಾರ್ಯಕರ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಅವರನ್ನು. ಅವರು ಜಿಗ್ನೇಶ್, ಕನ್ಹಯ್ಯ, ಉಮರ್ ಖಾಲಿದ್ ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ದತ್ತು ಪುತ್ರರು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿ ಹಂಚುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಬಹಳ ಖುಶಿಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಮ್ಮೆ ಜಿಗ್ನೇಶ್ ಬಂದಿದ್ದಾಗ ಅವರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮತ್ತು ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಬಿಟ್ಟು ಬಂದಿದ್ದೆವು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೊಟೆಲ್ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವಾಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಫೋಟೋ ನೋಡಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ದುಃಖವಾಗುತ್ತದೆ.

ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೂರಿನ ವಿಶೇಷ ಅಡುಗೆಯಾದ ಕೋಳಿ-ಕಜ್ಜಾಯದ ಫೋಟೋ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಆಗ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಬರೀ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸ್ತೀರ, ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಾದರೂ ಅಕ್ಕಾ ಬಾ ಅಂತ ಕರೆದಿದ್ದೀರಾ ಎಂದು ನನಗೂ, ಪ್ರಗತನಿಗೂ ಛೇಡಿಸಿದ್ದರು. ಇದಾದ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಒಂದು ಕೇಸಿಗಾಗಿ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಶಿವಮೊಗ್ಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆಂದು ಅವರ ವಕೀಲರಾಗಿದ್ದ ಶ್ರೀಪಾಲ್ ತಿಳಿಸಿದರು.

ಆ ದಿನ ನಾನು ಊರಿನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಕೋಳಿ ಕಜ್ಜಾಯ ರೆಡಿ ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಗೌರಿ ಮೇಡಂಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಆ ದಿನ ಕೇಸಿಗೆ ಬಂದಿರಲೇ ಇಲ್ಲ. “ಇಲ್ಲ ಮರಿ, ಸಾರಿ, ಬೇರೊಂದು ಕೆಲಸ ತುರ್ತಾಗಿ ಬಂದು ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಡೇಟಿಗೆ ಖಂಡಿತಾ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಆಗ ಕೊಳಿ-ಕಜ್ಜಾಯ ಮಾಡಿಸುವಿಯಂತೆ” ಅಂದಿದ್ದರು. “ಆಯ್ತು ಮೇಡಂ” ಅಂದೆ. ಆದರೆ ಆ ಮತ್ತೊಂದು ಡೇಟ್ ಎಂದೂ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ!

2017ರ ಮಾರ್ಚ್ –ಏಪ್ರಿಲ್ ತಿಂಗಳು ಎಂದು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಡಾ.ಸಿ.ಎಸ್,ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್ ಅವರ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಸಮಾಜ ಕಲ್ಯಾಣ ಇಲಾಖೆಯ ಅಡಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಡಾ.ಬಿ.ಆರ್.ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಾಗಿ ಅಲೆಮಾರಿ ಸಮುದಾಯಗಳ ಕುರಿತು ಒಂದು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡುವ ಅವಕಾಶ ಬಂದಿತ್ತು. ಇದು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆಗೆ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮೆಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದರು.

ಅದರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ಆರೋಪಗಳಿದ್ದವು. ಆ ಸಂಶೋಧನೆ ಯೋಜನೆಯ ಕುರಿತು ಕೆಲವು ತಪ್ಪು ಮಾಹಿತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆರೋಪಗಳೂ ಇದ್ದವು. ನನಗೆ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಮೇಡಂ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಯೋಚಿಸುವುದಾ ಅನಿಸಿದರೂ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ನನ್ನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂದೆಣಿಸಿ ಅವರು ಬರೆದಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶಕ್ಕೂ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಬರೆದು ರಾತ್ರಿ 2 ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಕಳಿಸಿದೆ. ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಮೇಡಂ ನಿಜಕ್ಕೂ ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಆಗಿದ್ದರು. ಮೊದಲು ಬಹಳ ಬಿರುಸಿನಿಂದ ಶುರುವಾಗಿದ್ದ ಆ ಮೆಸೆಂಜರ್ ಮಾತುಕತೆ ಮುಗಿಯುವಾಗ ಪರಸ್ಪರ ಸಾರಿ ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿಗೆ ಸುಖಾಂತ್ಯ ಕಂಡಿತ್ತು.

ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಹತ್ಯೆಯಾಗುವ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಮೊದಲು ಗೌರಿಯವರು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಕೆಲವಾರು ಪ್ರಗತಿಪರ ಶಕ್ತಿಗಳು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮೊಳಗೆ ಕಚ್ಚಾಡುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡು ತುಂಬಾ ಮನಸಿಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಆಗಷ್ಟೇ ಅವರು ಟ್ವಿಟರ್ ಅಕೌಂಟ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಟ್ವೀಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದರಲ್ಲೂ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋಣ, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಕಚ್ಚಾಟ ಬೇಡ ಎಂದು ಕೋರಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಇದು ಕೇವಲ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಜಗಳಗಳ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ಅವರು ಮಾಡಿದ್ದ ಟ್ವೀಟ್ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ವಿಕೃತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಕೆಲ ಬಲಪಂಥೀಯ ಪತ್ರಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾವು ಯಾರಾದರೂ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಅವರ ಕುರಿತು ಏನಾದರೂ ವಿಮರ್ಶೆ ಬರೆದರೆ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ತುಂಬಾ ಸಿಡಿಮಿಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಿಜೆಪಿ-ಸಂಘಪರಿವಾರವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ನಮಗೆ ಅನಿವಾರ್ಯವಾದ ಆಯ್ಕೆ ಸಿದ್ದರಾಮಯ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಎಂಬುದು ಅವರ ಗಟ್ಟಿ ನಂಬಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕುರಿತು ಒಂದೆರಡು ಸಲ ನನಗೂ ಗೌರಿ ಮೇಡಂಗೂ ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ತಿಕ್ಕಾಟವೂ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಂತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.

2017ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 05ರಂದು ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಹತ್ಯೆ ಕನ್ಪರ್ಮ್ ಆದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕುಸಿದು ಬಿದ್ದಂತಾಯಿತು. “ನಾನು ಗೌರಿ” ಎಂದು ಫೇಸ್ಬುಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಬರೆದು ಕೆಲವು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಸುಮ್ಮನೇ ಕುಳಿತುಬಿಟ್ಟೆ.
ತಾನಿರುವ ಕಾಲವನ್ನು, ಕಾಲದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಕ್ಷ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ತೇಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್.

ತಾನೊಬ್ಬ ಹೈಫೈ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ತನಗೆ ಆತ್ಮತೃಪ್ತಿಯಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮವನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕೆಲವೇ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಿ ಬರೆಯುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಒಬ್ಬ ಧೀಮಂತ ಪತ್ರಕರ್ತೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್. ಹೇಗೆ ಅವರಪ್ಪ ಲಂಕೇಶ್ ‘ಪ್ರಗತಿ ರಂಗ” ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ರಾಜ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಗೌರಿ ಲಂಕೇಶ್ ಕೂಡಾ ನಾಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ಜನಪರ ಶಕ್ತಿಗಳ ಕಣ್ಮಣಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದು. ಅವರೆಷ್ಟು ಸರಳತೆಯನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಎಂದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಅವರು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ನೋಡಿರುವ ನಾನು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ದಂಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಗೈಡ್, ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ, ಹಲವಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳ ಪ್ರಕಾಶನ ಇತ್ಯಾದಿ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಅವರು ಅದ್ಯಾವ ಪರಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹತ್ತಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಎಡೆಬಿಡದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಅವರೊಬ್ಬರೇ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಎದುರಾದಾಗಲೂ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬಹುಶಃ ನಾನಾಗಲೀ, ಕುಮಾರ್ ಬುರಡಿಕಟ್ಟಿಯಾಗಲೀ ಲಂಕೇಶ್ ತೊರೆದು ಬೇರೆ ಕೆಲಸ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಅವರ ಹೊರೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ನಾವೂ ಹೊತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ಹಗರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಹಳಹಳಿಸಿ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಹಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಊಟ ಮಾಡಿದ, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಶಟಲ್ ಆಡಿದ, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾದ ಗೌರಿ ಮೇಡಂ ಈಗಲೂ ಇರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ನನಗೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಹೊಸ ದಾರಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಅವರನ್ನು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ನೆನೆಯದೇ ಇದ್ದರೆ ನನ್ನಷ್ಟು ಕೃತಘ್ನ ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಈ ಸಮಯ

Published

on

ನಾವು ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ ನಾವು ಬೇಕೆನ್ನುವ ಆಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಾವು ಕೇಳುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ಇಲ್ಲ ಎನ್ನದೆ ಕೊಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ನಾವು ಅವು ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದು ಖುಷಿ ಪಡುವಾಗ ನಮ್ಮ ಖುಷಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಖುಷಿನ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಖಷಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲಿಂದಲಾದರು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಅದು ತುಂಬಾ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದಾಗಿದೆ. ಖುಷಿಯ ಬಗ್ಗೆ ದಲೈಲಾಮರವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ಅದೇನೆಂದರೆ ಹ್ಯಾಪಿನೆಸ್ ಈಸ್ ನಾಟ್ ಸಮ್ಥಿಂಗ್ ರೆಡಿಮೇಡ್ ಇಫ್ ಕಮ್ಸ್ ಫ್ರಮ್ ಯುವರ್ ಓನ್ ಆಕ್ಷನ್ (happiness is not something readymade if comes from your own actions) ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ನಾವು ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಖುಷಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ ವಿನಃಹ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಈ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ?
Learn to enjoy little things ಅಷ್ಟೆ. ಮನುಷ್ಯ ಅಂದಮೇಲೆ ಒತ್ತಡ, ದುಃಖ, ಸಂಘರ್ಷ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಲಿ ನೋಡಲು ಎಷ್ಟೇ ಖುಷಿಯಿಂದ ಇದ್ದರೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಖುಷಿ ಕಾಣಿಸಿದರು ಹೇಳಿಕೊಂಡರೂ ಆತ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ನೋವು ದುಃಖವನ್ನು ಮುಚ್ಚಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ.

ನಾವು ಈ ಆಧುನಿಕ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದುಡಿಮೆಯ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನ ಕೊಡುವುದನ್ನ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನ ನಾವು ಪ್ರತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಮಯ ಇಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಾವು ಇತರರನ್ನು ಹೇಗೆತಾನೇ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇವೆ? ನಾವು ನಮಗೋಸ್ಕರ ಸಮಯ ನೀಡದಷ್ಟು ಬ್ಯುಸಿ (busy) ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರಿಗೆ ಸಮಯ ನೀಡಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ನಾವು ಖುಷಿ ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನು ಬೇಸಿಕ್ (basic) ಅಂಶಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ನಿಜ ಕಣ್ರಿ ನಾವು ಈ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ WhatsApp, Facebook, Instagram, tiktok, gamesಗಳಂತ ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಭಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿರುವ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿಯೋ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳು.

ನಮ್ಮ ದಿನವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವುದು ಮೊಬೈಲ್ನಿಂದಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಸ್ರ್ಕೀನ್ ನೋಡಿಯೇ ನಮ್ಮ ದಿನ ನಿತ್ಯದ ಕಾರ್ಯಗಳು ಆರಂಭವಾಗುವುದು ನಾವು ಮೊಬೈಲ್ಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅಡಿಕ್ಟ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಖುಷಿ ಅನ್ನೋದು ನಾವು ಈ ಸೋಷಿಯಲ್ ಮೀಡಿಯಾಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಐಷರಾಮಿ ಜೀವನದಿಂದಾಗಲಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಖುಷಿಯನ್ನು ಇರುವುದರಲ್ಲಿ ಇರುವವರ ಜೊತೆಗೆ ಕಾಣಲು ಬಿಡುತ್ತೇವೆ. ಬೇರೊಂದರಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲು ಹೊರಡುತ್ತೇವೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಕೆಟ್ಟ ಗುಣವೋ ಸಹಜ ಗುಣವೋ ನಾ ಕಾಣೇ ಏಕೆಂದರೆ ತಮ್ಮನ್ನ ತಾವು ಯಾವಾಗಲು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಈ ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣವೇ ಮನುಷ್ಯನ ಖುಷಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯನ್ನ ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.

ನಮ್ಮವರಿಗಾಗಿ, ನಮಗಾಗಿ, ನಮ್ಮವರಿಗೋಸ್ಕರ ಬದುಕುವುದಾದರೆ ಅವರಿಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ದಿನದ ೨೪ ಗಂಟೆಗಳಲ್ಲೂ ನಾವು ಬ್ಯುಸಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಈ ಬ್ಯುಸಿ ಎನ್ನುವ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಾವು ಬ್ಯುಲಸಿಯಾಗುತ್ತೇವೆ ಈ ರೀತಿಯ ಉತ್ತರ ಕೊಡುವುದನ್ನ ಮೊದಲು ನಾವು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಮುಂದೆ ಒಂದು ದಿನ ಸಾರಿ (sorry) ಎಂದು ಕೇಳಲು ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಯಾರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮವರಿಗೆ ಸಮಯ ನೀಡುವುದೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಆತ್ಮೀಯರಿಗೆ (ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ , ಮಕ್ಕಳು, ಅಕ್ಕ-ತಂಗಿ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮ, ಗೆಳಯ-ಗೆಳತಿ, ಗಂಡ-ಹೆಂಡತಿ) ಕೊನೆಗೆ ತಮಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವನ್ನು ಕೊಡಲು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಳೆಯಲೂ ಬಹುದು ಹಾಗೆಯೇ ಕೊನೆಗೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಕಳೆದೆವು ಎಂಬ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನಾದರು ಹೊಂದಬಹುದು.

ಷಕೀಬ್ ಎಸ್ ಕಣದ್ಮನೆ ನವಿಲೇಹಾಳ್.
ಸಂಶೋಧನಾರ್ಥಿ
ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಹಂಪಿ
ಸಂಚಾರಿ: 9743930178

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

Trending