Connect with us

ನೆಲದನಿ

ಸಾವಿನ ಹಾಡುಗಳು

Published

on

ಮಾನವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸಾವು ಅಂತಿಮವಾದುದು. ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮುಗಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತಿಯೊಂದು ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿರುವ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ಸಾವು ಬುಡಮೇಲು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಿರ್ಮಾತೃಗಳು ಅಥವಾ ಅದರ ವಾಹಕರು ಕಳಕೊಂಡ ಸಮನ್ವಯವನ್ನು ತಹಬಂದಿಗೆ ತರಲು ಹರಸಾಹಸ ಪಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಅಂಗವಾಗಿ ಸಾವಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾವು ತಂದೊಡ್ಡುವ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ಮರೆಯಲು ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಇಂಥ ಹಾಡುಗಳು ಅಗತ್ಯ.

ಈ ಬಗೆಯ ಸಾವಿನ ಹಾಡುಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಡಲು ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಭೂತಗಳಿವೆ. ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಅವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಸಮಾರು 1000 ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು. ನಂಬಿದವರಿಗೆ ಅವು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ದೈವಗಳು. ಈ ದೈವಗಳ ಕಥನಗಳನ್ನು ಪಾಡ್ದನಗಳೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪಾಡ್ದನಗಳ ನಾಯಕರೆಲ್ಲ ಏನೋ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾವನ್ನು ಅಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಕಥಾ ನಾಯಕರ ಅಕಾಲಿಕ ಅಥವಾ ಆಕಸ್ಮಿಕ ಸಾವು ಜನಮನದ ಮೇಲೆ ಆಳವಾದ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಡೆಯುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಭೂತವೊಂದರ ಆರಾಧನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾಯಕರ ಸಾವಿನ ಘಟನೆ ಪುನರಾವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಾಡ್ದನಗಳು ಸಾವಿನ ಹಾಡುಗಳಾಗಿವೆ. ಈ ಬಗೆಯ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಹುಟ್ಟಿನ ಮತ್ತು ಜನ ಸಮುದಾಯದ ಹುಟ್ಟಿನ ಬಗೆಗೂ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಕರ್ನಾಟಕದ ಇತರೆಡೆಗಳಲ್ಲೂ ಇಂಥ ಕಥೆಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಶ್ರೀ ಎನ್.ಪಿ. ಶಂಕರನಾರಾಯಣ ರಾವ್ ಅವರು ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಸುಂದರ ಕಾವ್ಯವನ್ನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ (1994). ಕೊಡಗಿನ ‘ಫಣಿ ಎರವ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ಜನರು ಸಾವಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ‘ಚತ್ತವಂಡಪಾಟ್’ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ-
“ಬಾ, ಬಾ, ಬಲನಾಡಿಗೆ ಬಾ, ಮೊದಲಲ್ಲಿ ಆಕಾಶ ಗಂಡಾಗಿ, ಭೂಮಿ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಿದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ನೂರ ನಾಲ್ಕು ದೆಯ್ಯಗಳು, ಬೈನಾಡಪ್ಪ ಏನು ಮಾಡುವುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದರು. ಚಿನ್ನದ ಹಾರೆ ಗುದ್ದಲಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಗುಂಪುಗೂಡಿದರು.

ಹಾರೆ ಗುದ್ದಲಿಗಳಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಹೊಡೆದು ಭೂಮಿ ಆಕಾಶಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು. ಆಕಾಶ ಅರ್ಧಗಾವುದ ಮೇಲೇರಿ ನಿಂತಿತು. ಭೂಮಿ ನಿಂತಲ್ಲೇ ನಿಂತಿತು. ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಗುದ್ದಿದಾಗ ಆಕಾಶ ಮತ್ತಷ್ಟು ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಹೋಯಿತು. ಭೂಮಿ ಅದುರ ತೊಡಗಿತು. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಹೋಗದೆ ಇರಲು, ಭೂಮಿಗೆ ಅದುರದೇ ಇರಲು ಈಗ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಕೆಲವು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರು, ಅವು ಹುಳುಕು, ಒಡಕು, ಉಮ್ಮರ ಮಿಚ್ಚ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಹಾಸುಗಲ್ಲು ಕಂಡರು. ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಯಿತು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನೂರೊಂದು ಕಲ್ಲು ಕುಟಿಗರನ್ನು ಕೂಡಿಸಿದರು, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ವೀಳ್ಯದೆಲೆ, ಕಾಯಿ, ಅಕ್ಕಿ ಇಟ್ಟು ಪೂಜಿಸಿ ದೀಪ ಬೆಳಗಿಸಿದರು. ಅಯಿಶೇ, ತೋಯಿಶೆ ನೀಡಿದರು. ಸುರಂಗಿ ಹೊಡೆದು ಮದ್ದು ಇಟ್ಟು ಕಲ್ಲು ಸಿಡಿಸಿದರು. ಆಗ ಭೂಮಿ ಆಕಾಶಗಳು ತತ್ತರಿಸುವಂತೆ ಕಲ್ಲುಗಳು ಒಡೆದುಕೊಂಡವು. ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಆರು ಶಾಸನ, ಭೂಮಿಗೆ ಮೂರು ಶಾಸನ ಹೀಗೆ ಒಟ್ಟು ಒಂಬತ್ತು ಶಾಸನ ಕೆತ್ತುವ ಕಾರ್ಯ ಕೈಗೊಂಡರು. ಆಗಲೂ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಹಾರಿ ಹೋಗಬೇಡವೆಂದು ಆಕಾಶಕ್ಕೂ, ಅದುರ ಬೇಡವೆಂದು ಭೂಮಿಗೂ ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ಶಾಸನ ಕೆತ್ತಿದರು. ಆದರೆ ಆಕಾಶ ಹಾರಿಹೋಗುವುದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಭೂಮಿ ಅದುರುವುದು ನಿಲ್ಲಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಚಿಂತೆಯಾಯಿತು.

ಆಗ ನೂರನಾಲ್ಕು ದೆಯ್ಯಗಳು, ಬೈನಾಡಪ್ಪ ಯೋಚಿಸಿದರು. ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಚಾತ್ತಾಂಗೋಟ್ಟು ಮುತ್ತಿಯಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಚಾತ್ತಾಂಗೋಟ್ಟು ಮುತ್ತಿ ಮೂರು ಕಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಅನಿಸಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮೂರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿರಿಸಿದ್ದಳು. ಅವಳ ತಲೆ ಅಡಕೆ ಕಾಯಿನಂತಾಗಿ, ಕೈಕಾಲು ಏಡಿಯ ಕೈಕಾಲುಗಳಂತೆ ಸೊಟ್ಟ ಸೊಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗಿ, ಕುಂದಿ ಕೃಶಳಾಗಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಳು. ಅವರು ಅವಳನ್ನು “ಆಕಾಶ ಹಾರುವುದನ್ನು ಭೂಮಿ ಅದುರುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಅವಳು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡು “ನಾನೇ ಹೀಗಿರುವಾಗ, ನಾನು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಬಲವಾದ ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ತರಲಿ” ಎಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟಳು.

ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ನೂರನಾಲ್ಕು ದೆಯ್ಯಗಳು, ಬೈನಾಡಪ್ಪ ಒಂದು ಕತ್ತಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಒಡೆದರು. ಕೂಡಲೆ ಹುಲ್ಲಗಾವಲುಗಳು, ಗಿಡಮರಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿದವು. ಎರಡನೆಯ ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡೆದಾಗ ನಾಲ್ಕು ಜಾತಿ, ನಲವತ್ತೆಂಟು ಕುಲ, ತೆವಳುವ ಹಾವು, ಹಾರುವ ಹಕ್ಕಿ ಎಲ್ಲ ತೋರಿಬಂದವು. ಕೊನೆಯ ಮೊಟ್ಟೆ ಒಡೆದಾಗ ಚಾತ್ತಾಂಗೋಟ್ಟು ಮುತ್ತಿಯು ಉದಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದು ಹಾರುತ್ತಾ ಚಾತ್ತಾಂಗೋಟ್ಟು ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕಿಗೂ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕುಟುಕಿ, ನಾಲ್ಕು ಸುತ್ತು ಕುಣಿದು ಬಂದಳು. ತಕ್ಷಣ ಆಕಾಶದ ಹಾರಾಟ ನಿಂತಿತು. ಭೂಮಿಯು ಅದುರುವುದು ಕೊನೆಯಾಯಿತು.. ಅನಂತರ ಭೂಮಿಗೆ ಒಂದು ಮೊಲೆ ಒಂದು ಕಣ್ಣು ಇರಿಸಿದರು. ಹಾರಾಟ, ಅದುರಾಟ ನಿಂತೇ ಹೋಯಿತು.

ಎಂಥ ಅದ್ಭುತ ಕತೆಯಿದು! ತುಳು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಕೋಟಿ-ಚೆನ್ನಯ ಪಾಡ್ದನದಲ್ಲಿಯೂ ಹಕ್ಕಿಗಳೆರಡು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ರೆಕ್ಕೆಯಮೇಲಿರಿಸಿ ಸಾಗಿಸುವ ಸುಂದರ ವಿವರ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಹಕ್ಕಿ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿ ಜನಪದರ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಣಕುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ಪ್ರಾಣದ ಹಕ್ಕಿ , ಆಕಾಶದ ಬದಲಾಗುವ ಬಣ್ಣ, ಸೂರ್ಯ-ಚಂದ್ರರು ಮತ್ತು ಅದರ ನಿರಂತರತೆ ಜನರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಯ ಮೇಲೆ ಗಾಢ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿವೆ. ಭೂಮಿಯಾದರೂ ಅಷ್ಟೆ. ಅದು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಪುರಾಣಗಳ, ವಿಧಿಯಾಚರಣೆಗಳ ಮತ್ತು ಕಲಾಕೃತಿಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ‘ಭೂಮಿ’ ಎಂಬ ಹೆಣ್ಣು ಮುಟ್ಟಾದಳೆಂದು ಭಾವಿಸಿಕೊಂಡು ಆಕೆಗೆ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟು, ಎಣ್ಣೆ ಕೊಟ್ಟು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಮೂರು ದಿನ ‘ಮೈಲಿಗೆ’ ಆಚರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಕರಾವಳಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ‘ಕೆಡ್ಡಾಸ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಕೊಂತಿಪೂಜೆ, ಗೌರಿಪೂಜೆ, ಬಲೀಂದ್ರಪೂಜೆ ಮೊದಲಾದವು ಮೂಲತಃ ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯ ಆರಾಧನಾ ಕ್ರಮಗಳೇ ಆಗಿವೆ.

ಸತ್ತ ಅನಂತರ ಭೌತಿಕ ದೇಹವನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭೂಮಿಯ ಬಗೆಗೆ ಆಳದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಭಯವೂ ಈ ಬಗೆಯ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತಿದೆ. ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಜನಪದ ಮಹಾಕಾವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯ ಇಂಥ ಭೀಭತ್ಸ ಮುಖದ ಚಿತ್ರವೂ ಇದೆ. ‘ಗುಳಿಗ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಭೂತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪಾಡ್ದನವೊಂದರಲ್ಲಿ ತಾಯಿಯ ಬಲದ ಮೊಲೆ ಒಡೆದು ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುವ ಗುಳಿಗನು ಭೂಮಿಯ ಸ್ಪರ್ಶ ಆಗುತ್ತಲೇ ದೈತ್ಯಾಕಾರವಾಗಿ ಬೆಳದು, ತಾಯಿಯ ಎಡದ ಮೊಲೆಯನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಭಯಾನಕ ಚಿತ್ರವಿದೆ.

ಮಾನವನು ಒಬ್ಬ ಅಥವಾ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಉಂಟಾಗುವ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುವ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದರೆ ತುಂಬ ಪ್ರಯೋಜನವಿದೆ. ನಮ್ಮ ಹುಡುಗರು ಈ ಕುರಿತು ಸಂಶೋಧನೆ ಮಾಡಲಿ. ನಮ್ಮ ಕವಿಗಳು ಈ ಬಗೆಯ ಕಥನಗಳಿಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ ತಂದುಕೊಳ್ಳಲಿ

ಪುರುಶೋತ್ತಮ ಬಿಳಿಮಲೆ

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ನೆಲದನಿ

ಬುದ್ಧತ್ವ, ಬುದ್ಧ ತತ್ವ..!

Published

on

ಗತ್ತಿನ ಮಹಾ ಮಹಾ ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ, ಅನುಭಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಅನೇಕರು, ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳು, ನಾನು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಾಡು, ನನ್ನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆ ಎಂದು ಮುಂತಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ತಮ್ಮ ಹಿಂಬಾಲಕರನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಇದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಕೋಲೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯೋಚನೆಗೆ ಆಸ್ಪದವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬುದ್ಧ ಮಾತ್ರ ‘ನೀನು ನೀನಾಗಿರು’ ಎಂದು ಹೇಳಿದ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಕೋಲೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಪಂಜರವೂ ಇಲ್ಲ. ಬುದ್ಧ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನ ಸಹ ಪ್ರಯಾಣಿಕರು, ತನ್ನ ಮಿತ್ರರು (ಮೈತ್ರೇಯ)ಎಂದು ಕರೆದ.

ಒಂದು ಹೂವು ತಾನು ಇನ್ನೊಂದು ಹೂವಿನಂತಾಗಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಹೂವು ತನ್ನಂತಾಗಲಿ ಎಂದೂ ಕೂಡ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನು ತಾನೇ. ಅದು ಅದೇ. ಎರಡೂ ಸುಂದರ.
ತನಗೆ ಏನು ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೋ ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ತನ್ನ ಇತಿ-ಮಿತಿಯೊಳಗೆ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಅರಳಿ ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಪಸರಿಸಿ, ತನ್ನನ್ನು ನೋಡುವವರಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಶಾಂತವಾಗಿ ಉದುರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದ್ದಷ್ಟು ದಿನ ಆ ಹೂವು, ಅದು ಬೇಕು ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ, ಇದು ಬೇಡ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿ ಅದು ಎಂದೂ ದುಃಖ ಪಡಲಿಲ್ಲ. ಅದರ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕ. ಇದು ಬುದ್ಧತ್ವ. ಬುದ್ಧ ತತ್ವ.

ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಜಗತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಗಿರುವುದು ಅದಕ್ಕೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ಅವನ ಮಾತೊಂದು, ಕೃತಿ ಇನ್ನೊಂದು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತೊಂದು. ಒಳಗೊಂದು, ಹೊರಗೊಂದು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ತಾನೇ ನರಕ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರಲಾರದೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ತಾನಾರೆಂದು ತಿಳಿದು, ತನ್ನಂತೆ ತಾನಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಇದರಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ.

ಬುದ್ಧ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ನಿನ್ನ ದುಃಖಕ್ಕೆ ನೀನೇ ಕಾರಣ. ನಿನ್ನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೂ ನೀನೇ ಕಾರಣ. ಯಾರೂ ಬಂದು ನಿನ್ನ ಹಣತೆಯನ್ನು ಹಚ್ಚುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನೂ ಹಚ್ಚಬೇಡ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಸ್ವಯಂ ಜ್ಯೋತಿ ಸ್ವರೂಪನು.

ಅಪ್ಪೋ ದೀಪೋ ಭವ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ನೆಲದನಿ

‘ಬುರ್ರವೀಣಾ’ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ ಕಲಾಪ್ರಕಾರದ ಅಪ್ರತಿಮ ಕಲಾವಿದ ದಾಸರಿ ಕೊಂಡಪ್ಪ..!

Published

on

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧುಗಳೇ..,

ಬುರ್ರವೀಣಾ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತದ ಈ ವಿಡಿಯೋವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನೋಡಿ. ಜಾನಪದ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಿರಿಕಂಠದ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಆಲಿಸಬೇಕಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಕೋರುತ್ತೇನೆ.

ಮಾಲದಾಸರಿ ಎಂಬ ಅಲೆಮಾರಿ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಬುರ್ರವೀಣಾ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ ಕಲಾಪ್ರಕಾರದ ಅಪ್ರತಿಮ ಕಲಾವಿದ ದಾಸರಿ ಕೊಂಡಪ್ಪ. ಬುರ್ರವೀಣೆಯನ್ನು ಭೂಮಿವೀಣೆ ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ತೆಂಗಾಣಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ದಾಸರಿ ಕೊಂಡಪ್ಪ ಎಂಬ ಈ ಕಲಾವಿದ ಬುರ್ರವೀಣಾ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ ಕಲಾಪ್ರಕಾರದ ಕೊನೆಯ ಕೊಂಡಿ.

ಮಾಲದಾಸರಿ ಅಥವಾ ಹೊಲಯದಾಸರಿ ಎಂಬುವ ಅಲೆಮಾರಿ ಸಮುದಾಯದವರು ತಮ್ಮನ್ನು, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಶೋಷಣೆಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿರುವ ಸಮಾಜದ ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಹೊಲಯ (ಛಲವಾದಿ) ಸಮುದಾಯದ ಉಪ ಜಾತಿಯಾಗಿಯೂ, ಹೊಲಯರ ಹಳೆಮಕ್ಕಳಾಗಿಯೂ ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಗೌರಿಬಿದನೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ನಗರಗೆರೆ ಮತ್ತು ನಂಜಯ್ಯಗಾರ್ಲಪಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮಗಳಲ್ಲಿ… ಸೀಮಾಂಧ್ರದ ಗಡಿ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಾಲದಾಸರಿಯವರು ಚದುರಿದಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಇಂದಿಗೂ ಇಂತಹ ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳು ಉಳಿದಿರುವುದು ಸಮಾಜದ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ದಾಸರಿ ಕೊಂಡಪ್ಪನಂತಹ ಅನಕ್ಷರಸ್ತ ಕಲಾವಿದರಲ್ಲಿಯೇ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹರಿದಾಸ ಕವಿಗಳ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆಗಳ ನೆರವಿಲ್ಲದೆ ಸುಶ್ರಾವ್ಯವಾಗಿ ಹಾಡುವ ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಕೊಂಡಿಗಳು ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದು ಮಣ್ಣಿನ ಪದರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾದವೆಂದರೆ ಅವರು ತಲೆಮಾರುಗಳಿಂದ ಪೋಷಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಕಲೆಗಳೂ ಕಾಲದ ಪರದೆಯ ಹಿಂದೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ,

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಂಧುಗಳೇ.., ಬುರ್ರವೀಣಾ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತದ ಈ ವಿಡಿಯೋವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ನೋಡಿ … ಜಾನಪದ ವಾದ್ಯ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಿರಿಕಂಠದ…

Posted by Vaddagere Nagarajaiah on Wednesday, 10 July 2019

-ಡಾ.ವಡ್ಡಗೆರೆ ನಾಗರಾಜಯ್ಯ
8722724174

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ನೆಲದನಿ

ಮಾನವ ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಮಹಾ ಪ್ರಾಗ್ಕಥನ

Published

on

ಭಾರತದ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಭೌತವಾದಿ ಚಿಂತಕ – ‘ಮಹಾಪಂಡಿತ’ ರಾಹುಲ ಸಾಂಕೃತ್ಯಾಯನ ಅವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರುವ ‘ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾ’ (1942) ಕೃತಿಯನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಕ್ರಿ.ಪೂ 6000 ದಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ.1942 ರ ತನಕ ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ಐತಿಹಾಸಿಕ, ಆರ್ಥಿಕ, ರಾಜನೈತಿಕ‌ ಪ್ರವಾಹಗಳ 20 ಕಥಾರೂಪದ ಚಿತ್ರಣವಾಗಿರುವ ಈ ಕೃತಿ, ಮಾನವ ಸಮಾಜವು ಜೀವವಿಕಾಸಗೊಂಡ ಸಂಘರ್ಷಗಳನ್ನು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ ಕೃತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದಿಯಿಂದ ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಬಿ.ಎಂ.ಶರ್ಮಾ ಅನುವಾದಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಕನ್ನಡ ಓದುಗರಿಗೆ ಬಲು ಅನುಕೂಲ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮಾನವನ ಜೀವ ವಿಕಾಸದ ಕುರಿತಾಗಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ The origin of species and the evolution of man (1859) ಕೃತಿಯ ಪ್ರಕಟಣೆಯೊಂದಿಗೆ ದೈವನಿಯಾಮಕವೆನ್ನಲಾದ ಮಾನವ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕುರಿತ ಪುರಾಣ ಕಥಾನಕಗಳು ವಿಜ್ಞಾನದ ಹೊಸ ಶೋಧದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಇದೇ ಪ್ರಶ್ನಾತರ್ಕ ಭೂಮಿಕೆಯೇ ‘ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾ’ ಕೃತಿಯ ಹುಟ್ಟುವಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ.
ಮಾನವ ಸಮಾಜದ ವಿಕಾಸವನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ತಿಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ತಾಳಿದ ರಾಹುಲ ಸಾಂಕೃತ್ಯಾಯನ ಹಿಂದೀ – ಐರೋಪ್ಯ ಜನಾಂಗಗಳನ್ನೇ ವಸ್ತುವಾಗಿರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಥನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಗೈತಿಹಾಸಿಕ, ಸಮಾಜೋಆರ್ಥಿಕ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ರಾಜನೀತಿ ಮುಂತಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ‘ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾ’ ಕೃತಿಯು “A narration of the historical, economic and political stream of human society from 6000 BC to 1942 AD in the form of stories”.ರಾಹುಲ ಸಾಂಕೃತ್ಯಾಯನರೇ ಹೇಳುವಂತೆ ಭಾರತೀಯರಿಗಿಂತಲೂ ಮಿಶ್ರೀ, ಸುರಿಯಾನೀ ಮುಂತಾದ ಕೆಲವು ಜನಾಂಗಗಳು ಸಹಸ್ರಾರು ಶತಮಾನಗಳ ಮೊದಲೇ ಮಾನವ ಜೀವವಿಕಾಸದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯಿಂದಲೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಭುಜಗಳಿಂದಲೂ ವೈಶ್ಯರು ತೊಡೆಗಳಿಂದಲೂ ಶೂದ್ರರು ಪಾದಗಳಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿದರೆಂಬ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸೃಷ್ಟಿ ಪುರಾಣ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಗೊಡ್ಡು ಸನಾತವಾದಿಗಳ ಎಲ್ಲಾ ವಾದ ವಿತಂಡವಾದ – ತರ್ಕ ಕುತರ್ಕಗಳನ್ನು ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ ಈ ಕೃತಿ ಸುಟ್ಟು ಬೂದಿಮಾಡಿತು. ಆದರೂ ಭಾರತವನ್ನು ಸದಾ ಮೌಢ್ಯದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಪರೋಪಜೀವನ ಸಾಗಿಸುವ ಠಕ್ಕ ಪುರೋಹಿತ ವರ್ಗದವರು ತಮ್ಮ ಗೊಡ್ಡು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಲೇ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ರಾಹುಲ ಸಾಂಕೃತ್ಯಾಯನ ಹೇಳುವಂತೆ ಸನಾತನವಾದಿಗಳ ನಿಂದನಾ ರೂಪದ ವಿತಂಡವಾದವನ್ನು ಎದುರಿಸಲು ಲೇಖಕನ ಲೇಖನಿ ಹಿಂಜರಿಯುವುದಿಲ್ಲ.”ಪ್ರಪಂಚದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ,ಮಣ್ಣು, ಹಿತ್ತಾಳೆ, ತಾಮ್ರ, ಕಬ್ಬಿಣ, ಉಕ್ಕು ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಂಕೇತಿಕ ಅಥವಾ ಲಿಖಿತ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಅಲಿಖಿತ ಗ್ರಾಮೀಣ ಗೀತೆಗಳು, ಕತೆಗಳು, ರೀತಿ ನೀತಿಗಳು ಯುಗಯುಗಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ರಾಶಿಗಟ್ಟಲೆಯಾಗಿ ದೊರಕುತ್ತಿದ್ದು ಈ ಕೃತಿಯೊಂದು ಕಥೆಗೂ ಆಧಾರಭೂತವಾಗಿವೆ” ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಈ ಕೃತಿ ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಅದ್ವಿತೀಯವಾದುದು.

‘ವೋಲ್ಗಾ ಗಂಗಾ’ ಕೃತಿಯನ್ನು ನಾನು 1988 ರಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹಲವಾರು ಸಲ ಓದಿದ್ದೇನೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ 6000 ದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕ್ರಿ.ಶ 1942 ರ ತನಕದ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ರಷ್ಯಾದ ವೋಲ್ಗಾದಿಂದ ಭಾರತದ ಗಂಗಾನದಿಯ ಭೂವಿಸ್ತಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಮಾನವನ ವಿಕಾಸದ ಸಂಘರ್ಷಗಳ ಕಥನದ ಎಂಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲವ್ಯಾಪ್ತಿಯುಳ್ಳ ಈ ಕೃತಿ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದುದಾಗಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಇದು ಉತ್ತರ ಒದಗಿಸಲು ನೆರವಾಗಬಲ್ಲದು.

-ಡಾ.ವಡ್ಡಗೆರೆ ನಾಗರಾಜಯ್ಯ
8722724174

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading
Advertisement

Trending