Connect with us

ಭಾವ ಭೈರಾಗಿ

ಕವಿತೆ | ಯಾವುದು ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ?

Published

on

 

ದೇವರಿಲ್ಲದ ಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ನಮಗೆಂದೇ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ತುಂಬಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತುಂಬಿ ಕೊಳ್ಳೋದು
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ಬೆವರಿಲ್ಲದ ಬಿಟ್ಟಿಊಟ
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ಉತ್ತು ಬಿತ್ತಿ ಬೆಳೆದು ಉಂಡದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ಗಿಡದಿಂದ ಕಿತ್ತು ದೇವರಿಗಿಟ್ಟ ಹೂ
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ಎಲೆ ಚಿಗುರಿ ಹೂ ಬಿಟ್ಟದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ಕಲ್ಲು ಸಕ್ಕರೆ ಕುಟ್ಟಿ ರಸಾಯನ ಮಾಡಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ಜೇನು ಕಟ್ಟಿ ಸಿಹಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ಉಂಡು ಉಳಿಸಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ಉಣ್ಣದೆ ಬಿಸಾಡಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ದೇವರಿಗೆಂದು ನಾವು ಮಾಡಿದ್ದು
ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲವಯ್ಯ
ನಮಗೆಂದು ದೇವರು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿ ತುತ್ತು
ಪ್ರಸಾದವಯ್ಯ

ಇಂಥೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಸಾದಕ್ಕೆ ವಿಷವಿಟ್ಟರೆ…
ಮುಂದೆಲ್ಲಾ ಈ ಜಗತ್ತು
ಸುಡುಗಾಡು ನೋಡಯ್ಯ…!

ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಮೂಗ್ತಿಹಳ್ಳಿ
ಚಿಕ್ಕಮಗಳೂರು

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9986715401

ಭಾವ ಭೈರಾಗಿ

ಕವಿತೆ | ಐಟಂ ಗರ್ಲ್..!

Published

on

 

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
ಬಡತನ ನನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು
ಕಿತ್ತುತಿನ್ನುವ ಮೊದಲು,
ಆಡಿ ನಲಿಯುವ ವಯಸ್ಸಲ್ಲಿ
ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳು
ಹೆಗಲೇರುವ ಮೊದಲು.

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಕನಸುಗಳನ್ನೊತ್ತು
ಬದುಕುವ ಛಲ ಹೊಂದಿ
ಕೆಲಸವನ್ನರಸಿ ಎಂದೂ
ಕಾಣದ ಪಟ್ಟಣವೆಂಬ
ಮಾಯಾಜಾಲವನ್ನು
ಹೊಕ್ಕುವ ಮೊದಲು.

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
ಹೋದ ಕಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲ
ನನ್ನ ಚೆಂದವನ್ನು
ಮನದಲ್ಲೇ ಸಂಭೋಗಿಸಿ
ಮೈಥುನ
ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ
ಮೊದಲು.

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
34,26,32 ಎಂದು
ಅಳತೆ ಟೇಪಿನ
ಸುತ್ತಳತೆಯ
ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ
ದೇಹವನ್ನು ಹರಾಜಿಗೆ
ಇಡುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು.

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
ಅಡಿಗಳ ಲೆಕ್ಕದ
ಈ ದೇಹವನ್ನು‌
ಸ್ಲಿಮ್ಮು, ಸೆಕ್ಸಿ, ಜಿ಼ರೋ ಸೈಜ಼್
ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ
ವರ್ಗೀಕರಿಸುವ ಮೊದಲು.

ನಾ ನಾನಾಗಿದ್ದೆ.
ಮೊಲೆ, ಯೋನಿಯಂಬ
ರಕ್ತಮಾಂಸದ ಮುದ್ದೆಯು
ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು
ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು
ತಿಳಿಯುವುದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು.

ಹೌದೂ

ನಾ ಇಂದಿಗೂ ನಾನಾಗಲೂ
ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇನೆ
ಆದರೆ ಈ ಹಸಿವು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ.
ಹಸಿವಿಗೆ ಭಾವನೆಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲ.

ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಹೊತ್ತ ತಪ್ಪಿಗೆ ನಾ ಗರ್ಲ್ ಆಗಿದ್ದೇನೆ
ಹ್ಹಾ ಕ್ಷಮಿಸಿ
“ಐಟಂ ಗರ್ಲ್”
ಆಗಿದ್ದೇನೆ…!

ಮಸಣದ ಹೂ (ಪೂರ್ಣಿಮ)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9986715401

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು..?

Published

on

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಾವು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಅನುಭವಗಳನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಿವಿ. ನಾವು ಯಾರನ್ನ ಬಿಟ್ಟಿರೊಕಾಗಲ್ವೋ ಅದು ಪ್ರೀತಿನಾ ? ಸರಿ ಇದ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಒಪ್ಕೊಂಡ್ರೆ ಇಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕುಡುಕನಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಬಿಟ್ಟಿರೊಕಾಗಲ್ಲ ಇದು ಪ್ರೀತಿನಾ ಹಾಗಿದ್ರೆ..?

ಮಕ್ಳಿಗೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಹೇಳ್ತಿರ್ತಾರೆ ನಮ್ಗೆ ನಿಮ್ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ ನೀವು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಓದಿ ಕೆಲ್ಸ ತಗೊಂಡು ಎಲ್ಲರ್ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಗಳ್ಸುಕೊಬೇಕು ಅಂತ ಇದು ಪ್ರೀತಿನಾ? ನಾವೇಳ್ಬೊದು ಇದು ತಂದೆ ತಾಯಿ ಕಾಳಜಿ ಅಂತ ಹಂಗಾದ್ರೆ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನು?

ನಾವು ಕೆಲವ್ರಿಗೋಸ್ಕರ ಏನ್ಬೇಕಾದ್ರು ಮಾಡೊಕೆ ಸಿದ್ವಾಗಿರ್ತಿವಿ ಇದು ನಿಜವಾದ ಪ್ರೀತಿನಾ?
ಹಂಗಂದ್ರೆ ಉಗ್ರಗಾಮಿಯೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸಂಘದ ಮುಖ್ಯಸ್ತನಿಗೋಸ್ಕರ ತನ್ನ ಪ್ರಾಣನೂ ಲೆಕ್ಕಿಸ್ದಂಗೆ ಉಗ್ರಗಾಮಿ ಚಟುವಟಿಕೇಲಿ ತೊಡಗಿರ್ತಾನೆ ಇದು ಪ್ರೀತಿನಾ? ಬಾಂಧವ್ಯನೇ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬಹುದಾ?

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಒಬ್ರುನೊಬ್ರು ಅರ್ತಮಾಡಿಕೊಂಡ್ರೆ ಅದು ಪ್ರೀತಿ ಅಲ್ಲ ನಾವು ನಮ್ಗೆ ಇಷ್ಟ ಇರೊ ವ್ಯಕ್ತಿನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಪ್ಕೊಳ್ಬೇಕು ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕೂಡ ಪರಿಪೂರ್ಣರಲ್ಲ. ಉದಹಾರಣೆಗೆಳೋದಾದ್ರೆ ಒಂದು ಗುಲಾಬಿ ಹೂ ನೋಡೊಕೆ ಎಷ್ಟು ಸಂದರವಾಗಿ ಕಾಣ್ಸತ್ತೆ ಅದ್ರ ಪರಿಮಳ ಕೂಡ ಚನ್ನಾಗಿ ಪಸರಿಸ್ತಿರುತ್ತೆ ಅದೇರೀತಿ ಅದ್ರ ಸುತ್ತ ಮುಳ್ಳುಗಳು ಸಹ ಇರ್ತವೆ ಅದೇ ರೀತಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆ ಗಣ ಒಳ್ಳೆಯ್ದಲ್ದೆ ಇರೊ ಅಂತ ಗುಣಗಳು ಸಹ ಇರ್ತವೆ ಇದ್ನ ಒಪ್ಕೊಂಡು ನಮ್ಮಲ್ಲಿರೊ ಒಳ್ಳೆಯ್ದಲ್ದೆ ಇರೋ ಗುಣಗಳ್ನ ಬದಲಿಸುವ ಗುಣನ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬೊದಾ?

ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ಅನ್ನೊದಲ್ಲ ಅದು ನಮ್ಮ ಒಳಿತಿನ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ನಾವು ವ್ಯಕ್ತಿನ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರಿತು ಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಅನ್ನೊದು ಪ್ರೀತಿ ಅಲ್ಲ
ನಾವು ಎಷ್ಟು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತೇವೆ ಅನ್ನೊದು ಪ್ರೀತಿ ಅಲ್ಲ. ಸದಾ ಜೊತೆಗಿರ್ತೇವೆ ಅನ್ನೋ ನಂಬಿಕೆನೇ ಪ್ರೀತಿ ಅಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮವರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ತನಕ್ಕೆ ಗೌರವ ಕೊಡ್ಬೇಕು ಹಾಗಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಅದು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತೆ.
ಭಾವನೆಗಳು ಕಾಲದಜೊತೆ ಬಸಿರಾಗ್ತ ಇರ್ತವೆ ಆದ್ರೆ ಗೌರವ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಬತ್ತದಂತೆ ಇರುತ್ತೊ ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಬರಿ ಬಾಂಧವ್ಯ ಕಾಳಜಿ ನಂಬಿಕೆ ಅಲ್ಲ “ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಗೌರವ”.

-ಷಕೀಬ್ ಎಸ್ ಕಣದಮನೆ ನವಿಲೇಹಾಳ್

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9986715401

Continue Reading

ಭಾಮಿನಿ

ಆಂತರ್ಯ..!?

Published

on

ದಿನವೂ ಸಂಜೆ ನಮ್ಮ ಮನೆ ಎದುರಿನ ಮನೆ ಮುಂದೆ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಹೆಂಗಸರು ಕೂತು ಹರಟೆ ಹೊಡಿತಿರ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದ್ರು ನಮಗೆ ನೀಟಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತೆ. ಹೀಗೆ ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕೋವಾಗ ಅವರ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೂ ಬಿದ್ವು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಅಷ್ಟೇ ತಮ್ಮ ಮಗಳ ಮದ್ವೆ ಮಾಡಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಕಳ್ಸಿದ್ರು.

ಈ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸ್ತಾ ಒಬ್ಬರು “ಏನಮ್ಮ ,ಮಗಳು ಬಂದಿದ್ಲ ಮನೆಗೆ?” ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರು, ಅದಕ್ಕೆ ಆ ತಾಯಿ ಜೋತು ಮುಖ ಹಾಕಿ “ಇಲ್ಲ ಅಕ್ಕ ” ಅಂದ್ಲು. ಅಲ್ವೇ ಒಬ್ಬಳೇ ಮಗಳು, ತಿಂಗಳಾಯಿತು ನೋಡದೆ ಹೋಗಿ ಕರ್ಕೊಂಡು ಬರ್ಬಾರ್ದ, ಅಂದಿದ್ದೆ ತಡ ಆ ತಾಯಿ ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕ್ತಾ ಮುಂದಿನವಾರ ಅವಳ ಹುಟ್ಟಿದಬ್ಬ ಇದೆ,ಕಳಿಸಿಕೊಡಿ ಅಂತ ಒಂದು ವಾರದಿಂದ ಕೇಳ್ತಿದ್ರೆ ಒಪ್ಪಕೊಳ್ತಾನೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ಮಾತು ಮುಗ್ಸೋವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನಗರಿವಿಲದೆ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು ಜಿನುಗಿತ್ತು ನೋಡಿ!

ಎಷ್ಟು ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಲ್ಲವೇ ? ತಾವು ಹೆತ್ತು ,ಹೊತ್ತು ,ಸಾಕಿ ,ಬೆಳೆಸಿ ,ಓದಿಸಿ ,ಪ್ರೀತಿಸಿ,ಮುದ್ದಿಸಿದ ಮಗಳು, ದಿನವೂ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಓಡಾಡ್ತಾ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದು,ಅವರ ನೋವು ಮರೆಸಿದ ಮಗಳು, ಮದುವೆ ಆದ ತಕ್ಷಣ ವೇ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸ್ವತ್ತಾಗುತ್ತಾಳೆ ಅಲ್ವಾ? ಅದುವರೆಗೂ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮಗಳನ್ನ ಈಗ ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸಿದರೂ ಅತ್ತೆ ಮನೆಯವರ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯಬೇಕು.

ಅಳಿಯನ ಆಣತಿ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅವರು ಒಪ್ಪಿ ಕಳಿಸಿದರು ಕೂಡ ಇಷ್ಟೇ ದಿನಕ್ಕೆ ವಾಪಾಸ್ ಬರಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಕಡಿವಾಣ. ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಷ್ಠವೋ,ಸುಖವೊ,ಮಗಳು ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಕಂಡಿರುತ್ತಾಳೆ. ಮದುವೆಯ ನಂತರ ಅತ್ತೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲೂ ಅದೇ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕನ್ನು ಬದುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ತಂದೆ ,ತಾಯಿ,ಒಡ ಹುಟ್ಟಿದವರ ಕಾಣಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತಾಳೆ..ಗಂಡನ ಮನೆಯ ಎಲ್ಲರ ಜೊತೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ,ಅವರ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ, ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಹೊಂದೊಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕೊಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದಲ್ಲಿ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಅವಳು ಒತ್ತಡಗಳ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಹೋಗುತ್ತಾಳೆ. ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ತಾಯಿಯಂಥ ಪ್ರೀತಿ,ಕಾಳಜಿ .

ಈ ಥರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮದುವೆ ಆದ ಪ್ರತಿ ಹೆಣ್ಣು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಪ್ರತಿ ಅತ್ತೆಯು ಮಗಳಾಗಿದ್ದು,ಮತ್ತೊಂದು ಮನೆಯ ಸೊಸೆಯಾಗಿ,ನಂತರ ಅತ್ತೆಯ ಪದವಿಗೆ ಏರಿರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಕೂಡಾ ಈ ಎಲ್ಲ ನೋವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ. ಆದರೂ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನು ಮರೆತು ಸೊಸೆಯಮೇಲೆ ದರ್ಬಾರು ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ???ಅತ್ತೆ ತನ್ನನ್ನು ಮಗಳ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ಅನ್ನೋದು ಎಲ್ಲ ಸೊಸೆಯಂದಿರಾ ಬಯಕೆಯೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಕೂಡು ಕುಟುಂಬಗಳು ಒಡೆದು,ಚಿಕ್ಕ ಕುಟುಂಬಗಳಾಗುವಲ್ಲಿ “ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಾತ್ರ ಸೊಸೆಯದೇ” ಅಂತ ವಾದಿಸುವ ಎಷ್ಟೋ ಬರವಣಿಗೆ ಓದಿದ್ದೇನೆ,ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ…ಒಬ್ಬ ಸೊಸೆಯಾಗಿ ನಾನೂ ಕೆಲ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳ ಬಯಸುವೆ.

ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಅವನು ಬೇರೆ ಏನನ್ನು ಹಂಬಲಿಸಲಾರ. ಕಾರಣ ಪ್ರೀತಿ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಕಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಿರಿಯರು ಅಂತ ಇರೋ ಮನೇಲಿ ಮಗಳು, ಸೊಸೆ ಎನ್ನುವ ಭೇದ ವೇ ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಮೂಲ ಕಾರಣ. ಮದುವೆ ಆದಮೇಲೆ ಮಗನ ಪ್ರೀತಿ ಇಬ್ಭಾಗವಾಗುವುದು ಸಹಜ,ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ ಮದುವೆ ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ ಅಂದಮೇಲೆ ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವರೇಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ..? ತಮ್ಮ ನೋವಿಗೆ ಕೇವಲ ಸೊಸೆಯನ್ನೇ ಹೊಣೆ ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸರಿ ?ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದು ತಪ್ಪು ಮಗಳಿಂದ ಆದರೆ ಅದು ಆಕಸ್ಮಿಕ, ಅದೇ ತಪ್ಪು ಸೊಸೆಯದಾದರೆ? ಅಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಸಂಗತಿಯೇ ಬೇರೆ. ಮಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಜ್ವರ ಬಂದರು ಅಯ್ಯೋ ಪಾಪ ಅಂತ ಅದೆಷ್ಟು ಮರುಗುವಳೋ ಈ ಅತ್ತೆ. ಅದೇ ಸೊಸೆ ಮನೆ,ನೌಕರಿ,ಮಗು ಹೀಗೆ ಕಾಲಿಗೆ ಚಕ್ರ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ,ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅದೆಷ್ಟು ದಣಿದರು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ಒಂದು ಮಾತೂ ಇಲ್ಲ.

ಆದರೆ ಅವಳ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲೂ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಕಾಯಕ ಮಾತ್ರ ನಿರಂತರ. ಮಗಳೊಬ್ಬಳೇ ಅಡಿಗೆ ಮನೇಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ಅದೆಷ್ಟು ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಾಗ ಇದ್ದ ಕಾಳಜಿ ,ಸೊಸೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾಕಿಲ್ಲ?ಅವಳು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಒಂದೇ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಏಕೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ? ಇಂತಹ ಪ್ರತಿ ಘಟನೆಯು ಸೊಸೆಗೆ ತನ್ನ ತಾಯಿಯ ನೆನಪಿಸದೆ ಇರವು. ಬೇಕು ಅನಿಸಿದಾಗ ಅವರನ್ನು ನೋಡಲಾಗದ ಅಸಹಾಯಕತೆ. ದಿನವೂ ಮಲಗುವಾಗ ಅವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರನ್ನು ನೆನೆದು ಕಣ್ಣೀರಿಡುವುದು. ಆಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣೊರೆಸುವುದು ಮಾತ್ರ ಅವಳ ಆಪ್ತ ಗೆಳೆಯ ಅವಳ ತಲೆದಿಂಬು. ನಿಜ, ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೊ ಕಥೆಗಳು ಈ ತಲೆದಿಂಬಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತು ಹೋಗಿವೆಯೋ??ಇಂತಹ ಅದೆಷ್ಟೋ ಒತ್ತಡಗಳ ಅವಳ ತಾಳ್ಮೆ ಅದೆಷ್ಟು ಸಹಿಸೀತು?

ಒಮ್ಮೆ ತಾಳ್ಮೆ ಗೆಟ್ಟು ಮಾತಾಡಿದರೆ ಅಲ್ಲಿಯೂ ತಪ್ಪು ಅವಳದ್ದೇ. ಇರಲಿ, ಹೀಗೆ ಹೇಳ್ತ ಹೋದ್ರೆ ಈ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇರಲ್ಲ . ಇದೆಲ್ಲವನ್ನು ಹೇಳುವುದರ ಉದ್ದೇಶ ಇಷ್ಟೇ. ಸಂಬಂಧಗಳ ಅಡಿಪಾಯ ಪ್ರೀತಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಭೇದ ಇರಬಾರದು..ಮಗಳ ಮೇಲಿನ ಕೊಂಚ ಮಮತೆ ಸೊಸೆಯ ಮೇಲು ಇರಲಿ. ಅವಳ ತ್ಯಾಗ ,ಕಷ್ಟಗಳಿಗೊಂದು ‘ಮೆಚ್ಚುಗೆ’ ಇರಲಿ. ಅವಳ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಹೇಳುವ ಗುಣ ಇರಲಿ ಹೊರತು ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಣ್ಣತನ ಇರದಿರಲಿ. ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಮದುವೆಯಾದಮೇಲೆ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದ ನ ತವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನೆಲ್ಲಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ ಅವಳ ಹೆಸರು,ಅಸ್ತಿತ್ವ ಎಲ್ಲವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದೆಲ್ಲದರ ಬದಲಾಗಿ ಅವಳು ಬಯಸುವುದು “ಕೊಂಚ ಪ್ರೀತಿ” ಮಾತ್ರ.

ಈ ಪ್ರೀತಿಗೇಕೆ ಮಗಳು, ಸೊಸೆ ಎನ್ನುವ ಭೇದ ಅಲ್ಲವೇ ? ಚಪ್ಪಾಳೆ ಹೇಗೆ ಒಂದೇ ಕೈ ಇಂದ ಆಗಿವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆ ತಪ್ಪು ಕೂಡ ಒಬ್ಬರದೇ ಆಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.ಚಿಕ್ಕವರು ತಪ್ಪು ಮಾಡಲು ಕಾರಣ ದೊಡ್ಡವರ ನಡುವಳಿಕೆಯೇ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲ್ವೆ??ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಳಜಿ ,ಕೊಂಚ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದರೆ ಅದೇ ಸ್ವರ್ಗ .,…ಅಲ್ಲವೇ..?

ಕವಿತ ವಸಂತ್
ಸಂಗೀತ ಶಿಕ್ಷಕಿ

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9986715401

Continue Reading
Advertisement

Trending