Connect with us

ಬಹಿರಂಗ

ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯ

Published

on

ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ

ತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಕ್ಯಾಂಪಸ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯದ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ನನ್ನ ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳು ಥಟ್ಟನೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ವಿದ್ಯಮಾನ ಇವತ್ತಿಗೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ. ಹಿಂದೆಯೂ ಇತ್ತು, ಆದರೆ ಆಗ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಬಯಲಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಭಾವನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳು ಹತ್ತಾರು ಇರಬಹುದು.

ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದಿನ ಮಾತು. ನಾನು ಸರ್ಕಾರಿ ದಂತವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಆ ದಿನಗಳು. (ಅದನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸದೆ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ದಾರಿ ನಾ ಹಿಡಿದೆ ಎಂಬುದು ನಂತರದ ಮಾತು). ಮೊದಲ ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಂದು ಮೂಲಭೂತ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ಕಲಿಸಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನಾವು ಬೆಂಗಳೂರು ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ (ಬಿಎಂಸಿ) ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯಬೇಕಿತ್ತು.

ಆಗ ಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಹೀಯಾಳಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದನೆಂದರೆ, ಆತನ ಮಾತುಗಳು ನನಗೆ ಎಂದೂ ಸಲ್ಲುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಸಹ ನನ್ನಂತಹವರಿಗೆ ಬೇಸರ ತರುತ್ತಿದ್ದುದು ಮತ್ತು ಕೋಪ ಬರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ನಿಜ. ನಾನು ಯಾರನ್ನೂ ಜಾತಿಯಿಂದ ಕಂಡಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆತನ ವರ್ತನೆ ಮಾತ್ರ ನನಗೆ ಅವನ ಜಾತಿ ಹುಡುಕುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. ಆತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲೊಬ್ಬ ಮಹಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಆನಂತರ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದು ಅವನೊಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಚಡ್ಡಿ ಎಂದೂ ಸಹ! ಯಾರಾದರೂ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಅವನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲವಾದರೆ, “ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು? ಕೋಟಾದಲ್ಲಿ ಬಂದುಬಿಡ್ತಾರೆ, ಇಲ್ಲಿ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರೋದಿಲ್ಲ. ಪಿಯುಸಿಲಿ ಎಷ್ಟು ನಿನ್ನ ಪರ್ಸೆಂಟೇಜು?” ಎಂದು ಆತ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ತೀರಾ ಕೆಟ್ಟ ದನಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಂಗ್ಯವಾಗಿ ಛೇಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಏನೇನೋ ತನ್ನ ಕತೆ ಪುರಾಣಗಳನ್ನ ಬಡಬಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ನಿಜಕ್ಕೂ ನನ್ನಂತಹವರಿಗೇ ಅವನ ನಡವಳಿಕೆ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಾವು ಅಸಹಾಯಕರಾಗಿದ್ದೆವು. ಸಂಘಟನೆ ಏನೊಂದೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೇಲಾಗಿ ವೃತ್ತಿ ಕೋರ್ಸ್ ನ (ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್, ಪ್ರಾಕ್ಟಿಕಲ್, ಹಾಳೂಮೂಳು) ಭಯ ಎಲ್ಲರಿಗೂ! ಸಂತ್ರಸ್ತರೂ ಸಹ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಲವೂ ಇದರ ವಿರುದ್ಧ ಸಂಘಟಿತರಾಗಿದ್ದನ್ನು ನಾ ಕಂಡಿಲ್ಲ. (ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೂ ಇಲ್ಲದಿಲ್ಲ).

ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು ಜಾತೀವಾದಿ ಎಂದರೆ, ನನಗೊಮ್ಮೆ ತೀವ್ರ ಅನಾರೋಗ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಇಂಟರ್ನಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆತ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜಾತಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಪುನಃ ಪರೀಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟಾಗ ತಾನೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ. ಆಗ ನನಗೆ, “ನೀನೇನು ಹೆದರಬೇಡ, ನಮ್ಮವಳೇ ನೀನು…..” ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದ್ದಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ತಾಯಿಗೂ ಅಭಯ ನೀಡಿದ್ದನಂತೆ! ಇಂತಹ ಜಾತಿ ಆಧಾರಿತ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರಿಂದ ಎಂದೂ ನಿರೀಕ್ಷಿಸದಿದ್ದ ನಾನು ಒಂದು ರೀತಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದಿದ್ದೆ. ಮರು ಉತ್ತರಿಸುವ ಮನಸ್ಸು ಇದ್ದರೂ ಅಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಆಗ ನನ್ನಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಏನೋ. ಮೌನವಾಗಿ ಮನದೊಳಗೇ ನೊಂದು ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಪರಿತಪಿಸಿದ್ದೆ. ಕಾಲೇಜಿನೊಳಗೆ ಜಾತಿ ಹುಡುಕಿ ಕೇಳದಿದ್ದರೂ ಫೇವರ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಾವ ಸಂಘಟನೆಯಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರ ಇಂತಹ ದುರ್ವರ್ತನೆಗಳು, ಜಾತಿವಾದಿ ಧೋರಣೆಗಳು ತಳ ಸಮುದಾಯಗಳ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ನೋವುಂಟು ಮಾಡಬೇಡ!? ಮಾನವೀಯತೆ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಜಾತಿ ತಾರತಮ್ಯದ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟು ಅಂತಹ ಕ್ರೂರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಮುಠ್ಠಾಳ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು! ರೋಹಿತ್ ವೇಮುಲ ಘಟನೆ ಇರಬಹುದು‌ ತದನಂತರದ ಇನ್ನಾವುದೇ ಪ್ರಕರಣವಿರಬಹುದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ನನ್ನ ಅನುಭವ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ನನ್ನ ಜಾತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿಯೇ ನನಗೆ ನೆರವಾಗಲು ಆ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕ ಮುಂದಾಗಿದ್ದ, ನನಗದು ಖಂಡಿತಾ ಬೇಡವಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ಜಾತಿಯ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಬಳಸಿ ತನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರನ್ನು ಆತ ಬಲಿ ಮಾಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ?! ಮಿದುಳೊಳಗೆಲ್ಲಾ ಜನಿವಾರ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡವರು, ಅಥವಾ ಇಂತಹ ಜಾತೀವಾದಿಗಳು (ಅವರವರ ಜಾತಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುವವರು) ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಈಗ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿರಬಹುದು? ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೂ ಭಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಯೋತಿ ಅನಂತ ಸುಬ್ಬರಾವ್

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಬಹಿರಂಗ

ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಹೋದ ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ‘ಪ್ರಿಯಾಂಕ’

Published

on

  • ಸಿ.ಎಸ್.ದ್ವಾರಕಾನಾಥ್

ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಪ್ರಿಯಾಂಕರೆಡ್ಡಿ ರೇಪ್ ಪ್ರಕರಣ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದ ದಿನವೇ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರಿಯಾಂಕ(ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ‘ರೆಡ್ಡಿ’ ಇರಲಿಲ್ಲ) ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳೊಬ್ಬಳ ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ವಿವರ ಕಲೆಹಾಕಿ ಪೋಲಿಸ್ ಮಹಾ ನಿರ್ದೇಶಕರೇ ಮುಂತಾದವರಿಗೆ ಮನವಿಯೊಂದನ್ನು ನೀಡಲು ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಡ್ರಾಪ್ಟ್ ಮಾಡುತಿದ್ದೆವು!?

ಈ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಪ್ರಕರಣ ನಡೆದದ್ದು ಜಮಖಂಡಿಯಲ್ಲಿ, ಈಕೆಯ ಅಪ್ಪ ಒಬ್ಬ ದೇವದಾಸಿಯ ಮಗ! ಈಕೆಯ ತಾಯಿ ಮಾದರ ಕುಲದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು. ಹೈದರಾಬಾದಿನ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ರೆಡ್ಡಿ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಗಳು ಸಣ್ಣಪುಟ್ಟ ಪೊರಕಿಗಳಾದರೆ, ನಮ್ಮ ಜಮಖಂಡಿಯ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿಗಳು ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತರು, ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರ ಸಂಭಂದಿಗಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು!!

ಆ ದಿನ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಏಳೆಂಟು ಮಂದಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗ್ರಾಮಸ್ಥರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಗೆ ಬಂದರು. “ಸರ್ ಇವರ ಮಗಳ ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಯಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಾಗಿದೆ.. ಈವರೆಗೂ ಯಾರನ್ನೂ ಅರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ.. ವಿಚಾರಣೆ ಕೂಡ ನಡೆಸಿಲ್ಲ.. ಮಗಳನ್ನು‌ ಕಳಕೊಂಡ ಈ ನತದೃಷ್ಟರು ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಕಂಬಕಂಬ ಅಲೆಯುತಿದ್ದಾರೆ.. ಇವರನ್ನು ಕೇಳುವವರಿಲ್ಲ.. ಅದಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆತಂದೆ..” ಎಂದರು.‌ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಅನಿಸಿದ್ದು “ಬಾಸ್ಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ಜಮಖಂಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಪ್ರತಿಭಟಿಸದೆ ಇಲ್ಲಿಗೇಕೆ ಬಂದರು..?” ಎಂಬುದು! ಮತ್ತೇ ಮರುಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅರ್ಥವಾಯಿತು!?

ವಿಜಾಪುರದ ದಾನಮ್ಮ ಎಂಬ ದಲಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳ ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಬಾಸ್ಕರ್ ಪ್ರಸಾದ್ ವಿಜಾಪುರಕ್ಕೇ ಹೋಗಿ ಆಗಿನ‌ ಆರೋಪಿಗಳಾದ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತರ ವಿರುದ್ದ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿ ಜೈಲು ಸೇರಿದ್ದು! ಇಂದಿಗೂ ಆ ಕೇಸಿಗಾಗಿ ವಿಜಾಪುರಕ್ಕೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವುದು ನೆನಪಾಯಿತು. ಕಡೆಗೆ ತಾನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿಯೂ ಮತ್ತು ಲೇಖಕ ಕಾರ್ಪೆಂಟರ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ‌ ಜತೆಗೂಡಿಯೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕಷ್ಟಕೋಟಲೆಗಳ ನೆನಪಾಯಿತು!

ಈಗಲೂ ರೇಪಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಸತ್ತಿರುವುದು ದಲಿತ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳೇ ಈಗಲೂ ಆರೋಪಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವವರು ವಿಜಾಪುರದ ಆರೋಪಿಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಪ್ರಭಾವಿತರೇ! ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಈ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ದುಡುಕಿದಂತೆ ದುಡುಕದೆ ಒಂದಷ್ಟು ಬುದ್ದವಂತಿಕೆಯಿಂದ ನಿಭಾಯಿಸಲು ಮತ್ತು‌ ಕಾನೂನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲು ನಮ್ಮ ಕಛೇರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.

ಇಡೀ ಪ್ರಕರಣದ ವಿವರ ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಯಾದ ಸಂತ್ರಸ್ಥೆಯ ಹೆತ್ತವರು ಹೇಳುವಂತೆ ಯತಾವತ್ತಾಗಿ, ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೀಗಿದೆ…

ಪ್ರಿಯಾಂಕ, ಶಾಲಾ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಚೂಟಿಯಿಂದಿದ್ದ ಹೆಣ್ಣುಮಗಳು, ಓದಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ. ಈಕೆ ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದ ಉತ್ತಮ ಅಂಕ ನೋಡಿ ಇವಳ ತಾಯಿತಂದೆ ಇವಳ ಓದಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಡಲು ಚಿಮ್ಮಡ ಎಂಬ ಕುಗ್ರಾಮದಿಂದ ಜಮಖಂಡಿ ಎಂಬ ‘ಷಹರ’ಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದು, ಕೂಲಿನಾಲಿ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಲಕ್ಷ ರೂಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿ “ರಾಯಲ್ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ ಪಿ.ಯು.ಕಾಲೇಜು ಮತ್ತು ಹಾಸ್ಟೆಲ್, ಜಮಖಂಡಿ” ಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು! ಈ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆ ಸ್ಥಳೀಯ ಬಿಜೆಪಿ ಶಾಸಕರಾದ ಆನಂದ ಸಿದ್ದು ನ್ಯಾಮಗೌಡರದು! ಇದರ ಛೇರ್ಮನ್ ಶಾಸಕರ ಸಹೋದರ ಬಸವರಾಜ ಸಿದ್ದು ನ್ಯಾಮಗೌಡರು.

ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಹೊಸ ಕಲಿಕೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುತ್ತಾ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯಿಂದಿದ್ದಳು, ಒಂದು ದಿನ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ತನಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಂಡುಬರುವಂತೆ ಕೇಳಿದಳು. ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಮಗಳಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಕೊಡಲು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ದೊಡ್ಡ ಗೇಟ್ ತೆರೆಯಲು ವಾಚಮೆನ್ ಒಪ್ಪಲಿಲ್ಲ.

ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಇಬ್ಬರೂ ವಾಚಮೆನ್ ಬಳಿ ಅಂಗಲಾಚುತಿದ್ದದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಮಗಳು ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಗೇಟಿನ ಬಳಿ‌ ಓಡಿ ಬಂದು ಹೆತ್ತವರಿಂದ ಬಟ್ಟೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತಿದ್ದಾಗ ಅದ್ಯಾಪಕರೊಬ್ಬರು ಗೇಟಿನ ಬಳಿ ಬಂದು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಕ್ಯಾತೆ ತೆಗೆದು ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನೂ ಜಾತಿ ನಿಂದನೆಯ ಅವಾಚ್ಯ ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ನಿಂದಿಸತೊಡಗಿದರು!

ಈ ಮದ್ಯೆ ಸದರಿ ಅದ್ಯಾಪಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಪೋಷಕರ ನಡುವೆ ಒಂದಷ್ಟು ಮಾತಿನ ಚಕಮಖಿ ಕೂಡ ಲಘುವಾಗಿ ನಡೆದು ಹೋಯಿತು. ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಅದ್ಯಾಪಕರ ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳಿ ಅದ್ಯಾಪಕರೊಂದಿಗೇ ಒಳ ನಡೆದಳು, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.

ಅದೇ ದಿನ ಸಂಜೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನ ವಾಚಮೆನ್ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ” ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾಗಿದ್ದಾಳೆ ಹೊರಟು ಬನ್ನಿ..” ಎಂದಿದ್ದ! ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಹೆತ್ತವರು ಗಾಬರಿಗೊಂಡು ಓಡಿಬಂದು ಆಸ್ಪತ್ರೆ ತಲುಪವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನು ಡಿಸಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದರು!?

ಪ್ರಿಯಾಂಕಾಳ ಪೋಷಕರು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಾಗ ತಿಳಿದ ವಿಷಯವೇನೆಂದರೆ ತಮ್ಮ ಜತೆ ಅಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಜಗಳವಾಡಿದ್ದ ಆದ್ಯಾಪಕ ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಕಪಾಳಕ್ಕೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದ ಪರಿಣಾಮ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಪ್ರಜ್ನೆ ತಪ್ಪಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಳು! ನಂತರ ಆಸ್ಪತ್ರೆ ಸೇರಿಸಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಿ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿಗೆ ವಾಪಸ್ಸು ಕರೆದೊಯ್ದಿದ್ದರು.

ಈ ವಿಷಯ ತಿಳಿದಾಕ್ಷಣ ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಿಂದ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಅವಳ ಪೋಷಕರು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರೀತಾ ಜೈನರ್ ಎಂಬ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲರು ಇವರನ್ನು ಸಮಾದಾನಪಡಿಸಿ ಮುಂದೆ ಈ ರೀತಿಯ ಅನಾಹುತ ಆಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸುವುದಾಗಿ ದೈರ್ಯ ಹೇಳಿ ಕಳಿಸಿದರು.

ಈ ಘಟನೆಯ ನಂತರ ದಿನಾಂಕ 9ನೇ ಜುಲೈ 2019 ರಂದು ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆಗೆ ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಿಂದ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ತಂದೆಗೆ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ “ನಿಮ್ಮ ಮಗಳು ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಕಾಲೇಜು ಕಟ್ಟಡದ ನಾಲ್ಕನೇ ಮಹಡಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಿದ್ದಾಳೆ..” ಎಂದರು! ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಹೆತ್ತವರು ಎದೆಎದೆ ಬಡಕೊಂಡು ಗೋಳಾಡುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದರೆ, ಹದಿನೇಳು ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗು ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸಿ ಮಲಗಿಸಿದಂತೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದರು!

ಆಕೆಯ ಚಪ್ಪಲಿಗಳನ್ನು ಟೆರೇಸಿನ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಿ ಇಡಲಾಗಿತ್ತು!! ಅಲ್ಲಿಂದ ಆಚೆ ಜಮಖಂಡಿಯ ಗ್ರಾಮಾಂತರ ಠಾಣೆಯ ಪಿ.ಎಸ್.ಐ, ಸಿ.ಐ.ಪಿ ಮತ್ತು ಡಿ.ವೈ.ಎಸ್.ಪಿ ಗಳು ಈ ಕೇಸನ್ನು ಮುಚ್ಚಲು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ, ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು! ಅಂದು ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನು ಹೊಡೆದ ಅದ್ಯಾಪಕನಾದಿಯಾಗಿ ಆ ವಿದ್ಯಾಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿನ ಯಾರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಹೊರಬಾರದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿದರು! ದೇಹವನ್ನು ಬೇಗ ಸುಡುವಂತೆ ಹೆತ್ತವರನ್ನು ಒತ್ತಾಯಿಸಿದರು!

ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾರ್ಟಂ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡರು! ಮೊದಲಿಗೆ ಹೆತ್ತವರು ಕೊಟ್ಟ ‘ರೇಪ್ ಅಂಡ್ ಮರ್ಡರ್’ ದೂರನ್ನು ಕೂಡ ದಾಖಲಿಸಲಿಲ್ಲ! ಆ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ನಂತರ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡರು! ಅದರ ನಂತರ ದಲಿತ ಸಂಘಟನೆಗಳು ‘ಕಾರಣಾಂತರ’ದಿಂದ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾದವು!? ಪ್ರಿಯಾಂಕಳ ಹೆತ್ತವರು ದಿಕ್ಕಿಲ್ಲದವರಾದರು!

ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಪೋಲಿಸರೇನೋ F.I.R (0102/2019)ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. I.P.C ಸೆಕ್ಷನ್ 376, 302, 34 (ರೇಪ್ ಮತ್ತು ಕೊಲೆ) ಮತ್ತು ‘ಪೋಕ್ಸೊ ಕಾಯಿದೆ’ಯಲ್ಲೂ ದೂರು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ! ಆದರೆ ಅಪಾದಿತರು ಮಾತ್ರ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ‘ಜಮಖಂಡಿ ರಾಯಲ್ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ ಕಾಲೇಜ್ ಅಡ್ಮಿನಿಸ್ಟ್ರೇಶನ್’ ಎಂಬ ಸಂಸ್ಥೆ!! ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಂಸ್ಥೆ ಕೂಡ ರೇಪ್ ಅಂಡ್ ಮರ್ಡರ್ ಮಾಡುತ್ತದೆ!!

ಈ ಘಟನೆ ಆಗಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಾದರೂ ಯಾರನ್ನೂ ಈವರೆಗೆ ಅರೆಸ್ಟ್ ಮಾಡುವುದಿರಲಿ ವಿವಾರಣೆಯನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ! ಪ್ರಿಯಾಂಕರೆಡ್ಡಿಯ ಪ್ರಕರಣ ದೇಶಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಭಟನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದಂತೆ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಪ್ರಕರಣ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರಿಯಾಂಕರೆಡ್ಡಿ ಕೇಸಿನ ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರನ್ನು ಬೀದಿಯಲ್ಲೇ ಸುಡಬೇಕು, ನಡುಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ನೇಣುಹಾಕಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ ಯಾವ ಮಾದ್ಯಮವೂ ಜಮಖಂಡಿ ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ಒತ್ತಡ ತರಲಿಲ್ಲ!

ಯಾರೂ ಮೇಣದ ಬತ್ತಿ ಹಚ್ಚಲಿಲ್ಲ, ಪಾರ್ಲಿಮೆಂಟಿನಲ್ಲೂ ಚರ್ಚೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ!! ಯಾಕೆಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲಾ ಆಗುವಷ್ಟು ಪ್ರಿಯಾಂಕ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದವಳಲ್ಲ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಬೇಡ ಬಿಡಿ.. ಪ್ರಿಯಾಂಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತವರು ಅಂಗಲಾಚಿ ಬೇಡುತಿದ್ದಾರೆ.. ಅವರ ಮಗಳಿನ ಅನ್ಯಾಯದ ಸಾವಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ನ್ಯಾಯಕೊಡಿಸಿ, ಅಷ್ಟು ಸಾಕು…?

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಬಹಿರಂಗ

ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಸಾವು ಸಹಜವೋ ಅಥವಾ ಅಸಹಜವೋ?: ಹೀಗೊಂದು ವಿಷಾದದ ಪ್ರಶ್ನೆ

Published

on

  • ರಘೋತ್ತಮ ಹೊ.ಬ

ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು 1956 ಡಿಸೆಂಬರ್ 6 ರಂದು ಮಹಾಪರಿನಿರ್ವಾಣ ಹೊಂದಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ.ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಆ ಸಾವು ಸಹಜವೋ? ಅಥವಾ ಅಸಹಜವೋ? ಖಂಡಿತ, ಕೇಳಲು ಕೂಡ ಹಿಂಜರಿಯಬೇಕಾದ ದುರಂತದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು. ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಬರೆದಿರುವ ಅವರ ಆಪ್ತ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ನಾನಕ್ ಚಂದ್ ರತ್ತು ಮತ್ತು ಮತ್ತೋರ್ವರಾದ ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಕುರಿತು ತಾವು ಬರೆದಿರುವ ಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ತೀವ್ರ ಸ್ವರೂಪದ ಅನುಮಾನ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ರತ್ತುರವರ “Last few years of Dr.Ambedkar” ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಯವರ “My experiences and Memories of Dr.Babasaheb Ambedkar” ಹೀಗೆ ಎರಡೂ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲೂ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇಂತಹ ಅನುಮಾನದ ಬರಹಗಳ ಸ್ಪಷ್ಟ ಚಿತ್ರಣವಿದೆ.

ಸಾಯುವ ಒಂದು ವಾರ ಮೊದಲು ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ನೇಪಾಳದ ಕಠ್ಮಂಡುವಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಶ್ವ ಬೌದ್ಧ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 2 ಕ್ಕೆ ವಾಪಸ್ ದೆಹಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ನೇಪಾಳದ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಪರಮಪೂಜ್ಯ ದಲೈ ಲಾಮಾರವರು ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ “ಬೋಧಿಸತ್ವ” ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದ್ದರು! ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ನೇಪಾಳದ ಲುಂಬಿಣಿ ಸೇರಿದಂತೆ ಬೋಧಗಯ, ಸಾರನಾಥ ಮತ್ತು ಕುಶೀನಗರಗಳಿಗೆ ಯಾತ್ರೆ ಹೋಗುವ ಮುನ್ನ ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ನೇಪಾಳದಿಂದ ಹಿಂದುರಿಗಿದ ನಂತರ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಳಲಿದ್ದರು. ಸಹಜವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣದ ಬಳಲಿಕೆ ಎಂದು ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಅಂದುಕೊಂಡರಂತೆ. ಆದರೆ? ಏನು ಅನಾಹುತ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಯಾರು ತಾನೇ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ 6ರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನಕ್ ಚಂದ್ ರತ್ತು ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಅನಾರೋಗ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಬೇಗ ಬನ್ನಿ ಎಂದಾಗ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರು ಖಾಸಗಿ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಲಿಪುರ್ ರಸ್ತೆಯ(ದೆಹಲಿ) ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ 10-30 ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಹೋದಾಗ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಪವಿತ್ರ ದೇಹ ಅವರ ಬೆಡ್ ರೂಂನಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಂದಿನಂತೆ ಧರಿಸಿದ್ದ ರಾತ್ರಿ ಉಡುಪಿನಲ್ಲಿ ಶವವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತ್ತು.

ಈ ದೃಶ್ಯ ಕಂಡು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನ ಸ್ಥಿತಿ ತಲುಪಿದ ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರು ತತಕ್ಷಣ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು ಸವಿತಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರರನ್ನು ಇದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರು ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಟ್ಟಾಗ ರಾತ್ರಿ 11 ಗಂಟೆ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇದ್ದರು. ಸಾಯುವಂತಹ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಸ್ಥಿತಿಗೇನು ಅವರು ತಲುಪಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸವಿತಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವರು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 5 ಗಂಟೆಗೇನೆ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ನಿಧನರಾದರು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿ ಯವರು ಸವಿತಾರ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಆಕ್ರೋಶ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ಆದರೆ ಏನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಗೊಂದಲದ ವಾತಾವರಣ ಏರ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಸಾವು ಏಕಾಯಿತು? ಹೇಗಾಯಿತು? ಹೀಗೆ. ಆದರೆ ದುಃಖಕರ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಆ ಅಮರ ಚೇತನ ಮತ್ತೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಸಾವಿನ ಆ ಗೊಂದಲ, ಅನುಮಾನ ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತದೆ. (ಆಧಾರ: “ಮೈ ಎಕ್ಸ್ಪೀರಿಯನ್ಸಸ್ ಅಂಡ್ ಮೆಮೊರೀಸ್ ಆಫ್ ಡಾ.ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್, ಲೇಖಕರು: ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಪುಟ.113). ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸಂಚಿಗೆ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರ ಪವಿತ್ರ ಚೇತನ ಬಲಿಯಾಯಿತಾ ಎಂಬ ವಿಷಾದದ ಭಾವ ಶಂಕರಾನಂದ ಶಾಸ್ತ್ರಿಯವರ ಈ ಬರಹ ಓದಿದ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಖಂಡಿತ ಕಾಡದಿರದು‌.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಬಹಿರಂಗ

ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್

Published

on

  • ರಘೋತ್ತಮ ಹೊ.ಬ

ಕಾಮಾಟಿಪುರ, ಮುಂಬೈ ನಗರದ ಈ ಏರಿಯಾ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಗೆ ಕುಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸ್ಥಳ.ದುರಂತವೆಂದರೆ ಆ ಏರಿಯಾದ ಬಹುತೇಕರು ದಲಿತರು. ಅದರಲ್ಲೂ ದಲಿತ ಮಹಾರ್ ಜಾತಿಯವರು.

ಹೌದು, ಮನುಪ್ರಣೀತ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲಸಗಳು ಜಾತಿಗೊಂದರಂತೆ ಮೀಸಲಿವೆ. ದುರಂತವೆಂದರೆ ಹಾಗೆ ಜಾತಿಗೊಂದರಂತೆ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರುವ ವಿಚ್ಛಿಧ್ರಕಾರಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಮಾಜದ ಕೆಲ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ದೇವದಾಸಿ, ಜೋಗತಿ, ಬಸವಿ ಹೀಗೆ ನಾನಾ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಸೂಳೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆ, ಆರ್ಥಿಕ ನೀತಿನಿಯಮಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದ್ದು ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು! ಅಷ್ಟೊಂದು ಎಕ್ಕುಟ್ಟಿ ಹೋಗಿದ್ದು, ಹೇಳಲು ಹೇಸಿಗೆಯಾಗುವಂತಹದ್ದು ನಮ್ಮ ಈ ಕ್ರೂರ ಪರಂಪರೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಸಮೀಪ ಉಚ್ಛಂಗಿದುರ್ಗ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷ ‘ಮುತ್ತು ಕಟ್ಟುವ ಹಬ್ಬ’ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ‘ಗರತಿ ಮುತ್ತು’ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟರೆ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ‘ಸೂಳೆ ಮುತ್ತು’ ಕಟ್ಟಲಾಗುತ್ತದೆ! ಅಂದರೆ ಮೇಲ್ಜಾತಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗರತಿಯರ ಹಾಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಗೆ ದೂಡುವುದು! ಇದು ಕೆಲವರಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರಂಪರೆಯಂತೆ! ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಂತಹವರಿಗೆ ಅಂತಹ ಪರಂಪರೆಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದಲ್ಲ! ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಯೂ ಕೂಡ ದೇವದಾಸಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಫ್ರೀ! ದೇವರಿಗೆ ಬಿಡುವ ಬಸವಿ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತ…ಮುಕ್ತ…!

ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲಿ ಇಂತಹ ಯಕ್ಕುಟ್ಟಿಹೋದ ಸಮಾಜವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಬರೀ ಒಂದು ಶತಕವಲ್ಲ ಯುಗಯುಗಗಳೇ ಬೇಕೆನ್ನಬಹುದು. ಹೌದು, ಈ ಯುಗದ ಯುಗಪುರುಷ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಇಂತಹ ಕ್ರೂರ ಪದ್ಧತಿಯ ವಿರುದ್ಧ , ಹಾಗೇ ಆ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ತನ್ನ ಸಮುದಾಯದ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಹಾಗೇ ಅವರಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಅವರ ಆ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತು ಕೇಳಿದ, ಅದನ್ನು ಓದಿದ ಯಾರಾದರೂ ಇನ್ನೆಂದು ಅಂತಹ ದಂಧೆಯಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ನಿಲುವು ತಳೆದರೆ ಅದು ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಎಂಬ ಅಂತಹ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತ ತಂದೆಯ ಮಾತಿಗೆ ಕೊಡುವ ಗೌರವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಹೌದು, ಅದು 1936 ಜೂನ್ 16 ನೇ ರಾತ್ರಿ. ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಅಂದು ಮುಂಬಯಿಯ ದಾಮೋದರ್ ಥ್ಯಾಕರೆ ಹಾಲ್‍ನಲ್ಲಿ ಶೋಷಿತ ವರ್ಗಗಳ ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವೆಂದರೆ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬರು ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದ ಆ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಹಾಜರಿದ್ದ ಬಹುತೇಕರು ಮುಂಬಯಿಯ ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ಏರಿಯಾದವರು. ಅವರೆಲ್ಲ ದೇವದಾಸಿ, ಪೋತರಾಜೆ, ಭೂತೆ, ಆರಾಧಿ ಮತ್ತು ಜೋಗಿಣಿ ಪಂಥಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಬಹುತೇಕ ಅವರೆಲ್ಲ ಶೋಷಿತ ಮಹಾರ್ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರಾಗಿದ್ದರು.

ಅಂದಹಾಗೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರರೇನು ದೇವದಾಸಿ ಪದ್ಧತಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ, ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳಲಲ್ಲ ಆ ಸಮ್ಮೇಳನ ಕರೆದಿದ್ದು.ಅವರ ಉದ್ದೇಶ ಇದ್ದದ್ದು ದಲಿತರನ್ನು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಳಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆಗಷ್ಟೆ ಅಂದರೆ 1935 ಅಂಕ್ಟೋಬರ್ 13, ಅವರು ನಾಸಿಕ್ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಈಯೋಲಾ ಎಂಬಲ್ಲಿ “ದುರದೃಷ್ಟಾವಶಾತ್ ನಾನು ಹಿಂದೂವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಹಿಂದೂವಾಗಿ ಖಂಡಿತ ಸಾಯಲಾರೆ” ಎಂದು ಗುಡುಗಿದ್ದರು. ಆ ಮೂಲಕ ಮತಾಂತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ಚಾಲನೆ ನೀಡಿದ್ದರು.

ಮೊದಲಿಗೆ ಆ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ಬಹುತೇಕರು ಮಾತಾಡಿದ್ದು ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ್ದ ಮತಾಂತರದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಸರದಿ ಬಂದಾಗ ಎದ್ದು ನಿಂತ ಅಂಬೇಡ್ಕಕರರಿಗೆ ಅಂದು ಕಂಡದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಿದ್ದ ಮುಂಬಯಿಯ ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತವರ ವೃತ್ತಿ. ಅವರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು “ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ನೀವು ಮತಾಂತರವಾಗಿ ಅಥವಾ ಬಿಡಿ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾನು ಒತ್ತಿ ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನಂತಹ ಇತರರ ಜೊತೆ ನೀವು ಇರಬೇಕೆಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ಅಪಮಾನಕರ ಜೀವನವನ್ನು ನೀವು ಕೈಬಿಡಲೇ ಬೇಕು. ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ಮಹಾರ್ ಮಹಿಳೆಯರು ಇಡೀ ಸಮುದಾಯಕ್ಕೆ ಅಪಮಾನಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ದಾರಿಯನ್ನು ನೀವು ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದರೆ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ವ್ಯವಹರಿಸಲಿಕ್ಕೆ ನಮಗೆ ಏನೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮಿಂದ ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಸಹಾಯವೂ ಕೂಡ ಸಿಗಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಕೇವಲ ಎರಡು ದಾರಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮುಕ್ತವಾಗಿವೆ. ಒಂದು ಈಗ ನೀವು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀರೋ ಅಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ದೂರ ಇರುವುದು. ಎರಡನೆಯದು ನಿಮ್ಮ ಅಪಮಾನಕರ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಬರುವುದು ”.

“ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಏನನ್ನೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬದುಕಲಿಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ದಾರಿಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಒತ್ತಾಯವೆಂದರೆ ಮೊದಲು ನೀವು ಇಂತಹ ಕೆಳದರ್ಜೆಯ ಜೀವನವನ್ನು ಜೀವಿಸುವುದನ್ನು ಬಿಡಿ. ಬೇರೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಹಾಗೆ ನೀವು ಕೂಡ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಿ. ವಿನಾಕಾರಣವಾಗಿ ವೇಶ್ಯಾವಾಟಿಕೆಗೆ ದೂಡಲ್ಪಡುವ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುವುದನ್ನು ಮೊದಲು ನಿಲ್ಲಿಸಿ”.

ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದ ವಾಸ್ತವದ ಮಾತುಗಳಿವು. (Babasaheb Ambedkar writings and speeches. vol,17. Part III. P,150) ಬಹುಶಃ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಈ ಮಾತುಗಳು ಪ್ರವಾದಿಯೋರ್ವನ ಮಾತುಗಳ ಹಾಗೆ ಕಂಡರೂ ಅಚ್ಚರಿ ಇಲ್ಲ. ಖಂಡಿತ, ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ದಲಿತರ ಪಾಲಿಗೆ ಪ್ರವಾದಿಯೇ. ಯಾಕೆಂದರೆ ವೃತ್ತಿಬದ್ಧ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಈ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬಗೆದು ಬಗೆದು ತೋರಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿದ್ದ ತನ್ನವರನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಿಸಿದ್ದು. ಸೂಕ್ತ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಹೇಳಿದ್ದು. ಖಂಡಿತ ಪ್ರವಾದಿಯೋರ್ವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಂತಹದ್ದು ಸಾಧ್ಯ. ಕಾಮಾಟಿಪುರದ ದಲಿತ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನುದ್ದೇಶಿಸಿದ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಅನುರಣಿಸುವ ಮಾನವಪರ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು, ಜೀವಪರಧೋರಣೆಯನ್ನು ಎಂಥವರಾದರೂ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಆ ಮಾತುಗಳು ಅದು ಅಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ. ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲಿ ಅಂತಹ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಓದಲಿ, ಕೇಳಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತಹ ಹೀನ ಬದುಕಿನಿಂದ ಹೊರಬರಲಿ ಎಂಬುದೇ ಸಧ್ಯದ ಕಳಕಳಿ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading
Advertisement

Trending