Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ

Published

on

ಸ್ಲಾಮೋಫೋಭಿಯಾದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ, ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಸಾಬರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಕನಸಲ್ಲೂ ಬಡಬಡಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರ್ಗದ, ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಆಗಬೇಕು.ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಳವರ್ಗದವರು ಸಾಬರೊಂದಿಗೆ ತೀರಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ನೇಹ ಸಂಬಂಧ, ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದಲಿತರು, ಕುರುಬರು, ಲಿಂಗಾಯತರಂತೆ ಸಾಬರು ಕೂಡ ಒಂದು ಜಾತಿ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಆತಂಕ, ಆಸ್ಥೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ ಕೂಡ. ಏಕಾಏಕಿ ಈ ಭಯ, ನಾವು ಬೇರೆ ಅವರು ಬೇರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದು ಯಾರು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನ ಧರ್ಮಾಂದತೆಯ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಧರ್ಮದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಿಕ್ಕುಗಳಿವೆ. ಮೈಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬಾ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಬಗೆಗಿನ ದ್ವೇಷ ಅಸೂಹೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಜಾತ್ಯಾತಿತರು, ನಾವು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗವಲ್ಲ, ನಾವೆಲ್ಲ ಹಿಂದೂ ನಾವೆಲ್ಲ ಮುಂದು (ಬರೀ ಹಿಂದೂಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಬರಿಗೆ ನೋ ಎಂಟ್ರಿ) ಅನ್ನೋದು ಅಪ್ಪಟ ಬೂಟಾಟಿಕೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದವಳಾದ ನನಗೆ ಈ ಮುಸ್ಲಿಂ ದ್ವೇಷ ತೀರಾ ಅಸಹ್ಯ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ರೊಟ್ಟಿ,ಬದನೇಕಾಯಿ ಪಲ್ಯದಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಇದ್ದೇವೆ.‌ ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಲಿಂಗಾಯತರ ಮರ್ಯಾದಿ ಉಳಿಸೋದು ಸಾಬರು, ಸಾಬರ ಹೋಳಿಗೆ ಕಡುಬಿನ ಬಯಕೆ ತೀರಿಸೋದು ಹಿಂದೂ ತಾಯಂದಿರು. ಪ್ರತಿ ರಮ್ಜಾನಿನ ಶೀರ್ ಕುರ್ಮಾಕ್ಕೆ, ಇಫ್ತಾರ್ ಆಮಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಕಾಯೋದು, ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕರೆಯೋದು.

( ಈ ಸರ್ತಿ ದೀಪಾವಳಿ ಆರತಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಹುಡುಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಮ್ಮಾ ಎಷ್ಟು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು), ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಮ್ಮನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ “ಹುಚ್ಚ ತಿನ್ನೋದನ್ನ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬಾರದು” ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಮತ್ತೆರಡು ಕಡುಬು ಬಡಿಸೋದು ನನ್ನ ಊರಿನ ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ನೆನಪುಗಳ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಅಂತಹ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಈಗೊಂದು ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಸಿರು, ಕೇಸರಿ ಬಾವುಟಗಳ ನೆಪಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಾಟಗಳಾಗುತ್ತೆ. ಬಾಳಿ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಹಾದಿ ಹೆಣಗಳಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ಹುನ್ನಾರ, ಯಾರ ಹುನ್ನಾರ ? ಯಾರ ಲಾಭಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ‌ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಬೇಕು ನಾವುಗಳು ? ಎಲ್ಲಾ ಶೂದ್ರಾತಿ ಶೂದ್ರ ಹಿಂದು ಹುಲಿಗಳ ಕಿವಿ ಎಳೆದು ಈ ಪಾಟ ಕಲಿಸೋರು.

ಮೇಘ ಎಲಿಗಾರ್

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

ಅಂತರಂಗ

ಪಕ್ಕೆಲುಬು – ಕಪ್ಪೆಲುಬು : ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ – ಪುಲ್ಲಿಂಗ

Published

on

ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ
  • ವಿವೇಕಾನಂದ. ಹೆಚ್.ಕೆ.

ಕ್ಕೆಲುಬು – ಕಪ್ಪೆಲುಬು : ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ – ಪುಲ್ಲಿಂಗ’,         ಮುಂತಾದ ಕೆಲವು ಪದಗಳನ್ನು ಶಾಲೆಯ ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುವುದನ್ನು ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೇಳಿ – ನೋಡಿ ನಗು ಬಂದಿತು. ಅವರ ಮುಗ್ದತೆ ಖುಷಿ ನೀಡಿತು. ಮಕ್ಕಳ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯ ತಪ್ಪುಗಳೇ ಒಂದು ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ ನಗುವನ್ನು ಮನದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಸಿತು.ಮಕ್ಕಳು ಈ ರೀತಿಯ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಅದೇ ಚೆಂದ. ನನ್ನಂತ ಕತ್ತೆಗಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ಅಸಹ್ಯ.

ಆದರೆ ಆ ಮಗುವಿನ ತಪ್ಪನ್ನು ಮಹಾ ಅಪರಾಧ ಎಂಬಂತೆ ಬಿಂಬಿಸುವುದು, ತುಂಬಾ ದಡ್ಡ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು, ತಪ್ಪಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಹೊಡೆಯುವುದು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಾಲತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹರಿಯಬಿಟ್ಟು ಮಗುವನ್ನು ಮೂದಲಿಸಿ ಅದರ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ಕುಂದಿಸುವುದು ಅಕ್ಷಮ್ಯ ಅಪರಾಧ ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ವರ್ತನೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಪ್ಪನ್ನು ತಿದ್ದಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಕಲಿಸಬೇಕಾದ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಹೀಗೆ ಅಪಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ ಅದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಬಿಡಿ ದೊಡ್ಡವರ ತಪ್ಪುಗಳೇ ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ನಾನಾಗ ಕಿರುತೆರೆಯ ಧಾರಾವಾಹಿ, ಕಿರುಚಿತ್ರ, ಸಾಕ್ಷ್ಯಚಿತ್ರ, ಜಾಹೀರಾತು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅನೇಕ ಜನ ಪರಿಚಯದ ಡಾಕ್ಟರುಗಳು, ಇಂಜಿನಿಯರುಗಳು, ಶಿಕ್ಷಕರು, ಸರ್ಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ‌ಸೇರಿ ಕೆಲವರು ನಟಿಸುವ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಕೆಲವು ಚಿಕ್ಕ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಅಂತಹ ವಿದ್ಯಾವಂತರುಗಳೇ ನಾಲ್ಕು ಐದು ವಾಕ್ಯಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೇಳಲು 30/40 ಟೇಕ್ ಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಧಾರವಾಹಿಗಳಿಗೆ ಡಬ್ಬಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ದುಬಾರಿ ಆಗಿದ್ದುದರಿಂದ ನೇರ ಧ್ವನಿಮುದ್ರಣಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯಂತು ” ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಪ ಇರುತ್ತದೆ ” ಎಂದು ಹೇಳಲು ಐದು ಗಂಟೆಯಷ್ಟು ಸಮಯ ವ್ಯರ್ಥ ಮಾಡಿದರು. ರಿಹರ್ಸಲ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು ಟೇಕ್ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲೈಟ್ಸ್ – ಸೌಂಡ್ – ಕ್ಯಾಮರಾ – ಆಕ್ಷನ್ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ” ಅಪ್ಪನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ…. ಅಪ್ಪನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ…. ” ಎಂದು ತೊದಲುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಸಹಜವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಇದು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮಾನಸಿಕ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಮತ್ತೂ ತಪ್ಪು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಈಗಲೂ ಎಷ್ಟೋ ಜನರಿಗೆ ಅ ಕಾರ ಹ ಕಾರ, ಸ ಕಾರ ಶ ಕಾರ, ಸಂಕ್ರಾಂತಿ ಶಂಕ್ರಾಂತಿ, ಪುದಿನ ಸೊಪ್ಪು ಕುದಿನ ಸೊಪ್ಪು ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ದಿನನಿತ್ಯದ ತಪ್ಪುಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಆಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ಮುಗ್ಧ ಕಪ್ಪೆಲುಬು ಉಚ್ಚಾರಣೆಯನ್ನು ಒಂದು ಮುಗ್ಧ ನಗುವಿನಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿಬೇಕೆ ಹೊರತು ಅದನ್ನು ತಪ್ಪು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದಲ್ಲಿ ನಾವು ಅಮಾನವೀಯ ಮನಸ್ಥಿತಿಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಎಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಬರೆಯುವ ನಾನು ಹೊಗಳು ಭಟರು ಎಂಬುದನ್ನು ಭಟ್ಟರು ಎಂದೂ, ಆಗುಹೋಗುಗಳನ್ನು ಹಾಗುಹೋಗುಗಳು ಎಂದೂ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗೆಳೆಯರು ತಪ್ಪು ತಿದ್ದಿದಾಗ ನನಗೂ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಗು ಬಂತು.ಯಾವಾಗಲೂ ಸಹಜ ತಪ್ಪುಗಳು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ,
ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ತಪ್ಪುಗಳು ಶಿಕ್ಷಾರ್ಹ. ಒಂದು ವಾಸ್ತವ ಉದಾಹರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಒಂದು ವೇಳೆ ನಾವು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಾಗ ನಮ್ಮ ಎದುರಿಗೆ ಯಾರಾದರೂ ಎಡವಿ ಬಿದ್ದಾಗ ನಮಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಗು ಮೂಡಿದರೆ ಅದು ಸಹಜ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣದ ನಂತರವೂ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ನಾವು ಗಹಗಹಿಸಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ಕ್ಷಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದ ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ಅಮಾನವೀಯ ಹಾಗು ವಿಕೃತ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಹಾಗೆಯೇ, ಹತ್ತು ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಮಗು ಎಡವಿ ಬಿದ್ದವರನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕರೂ ಅದು ದೊಡ್ಡ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಕ್ಷಮೆಗೆ ಅರ್ಹ. ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿ ಪೂರ್ವಕ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ನೀಡಬೇಕು. ” ನೀನು ಬಿದ್ದಾಗ ಯಾರಾದರೂ ನಕ್ಕರೆ ನಿನಗೆ ಕೋಪ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ ಆದ್ದರಿಂದ ನಗಬಾರದು ” ಎಂದು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಮುಂದೆ ಮಗು ದೊಡ್ಡದಾದ ಮೇಲೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನೋಡಿ, ನೀವು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿದ್ದರೂ….!

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ವೀಸಾರಹಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆ

Published

on

  • ರಘೋತ್ತಮ ಹೊ.ಬ.

ನಿನ್ನೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 25 ಕ್ರಿಸ್ಮಸ್ ಹಬ್ಬ. ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೆಂದರೆ ಬಹುತೇಕ ಅವರು ಮಾಜಿ ದಲಿತರು. ದಲಿತರು ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರಾದರು? ಹಾಗೆಯೇ ಸಿಖ್, ಮುಸ್ಲಿಂ ಹೀಗೆ ಇತರೆ ಧರ್ಮಗಳಿಗೆ ಮತಾಂತರ ಹೊಂದಿದರು? ತಾವು ಹಿಂದೂಗಳಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ? ಊಹ್ಞೂಂ. ಹಿಂದೂ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗೂ ಅವರ ಮತಾಂತರಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹಿಂದೂ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ತೀರಾ ಈಚಿನದ್ದು.

ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಕಾರಣ? ಉತ್ತರ: ವೀಸಾ! ಏನಿದು ವೀಸಾ ಎಂದುಕೊಂಡಿರಾ? ಖ್ಯಾತ ಚಿಂತಕ ವಿ.ಟಿ.ರಾಜಶೇಖರ್ ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು “Nations within a Nation (ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು) ” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಿ.ಟಿ.ರಾಜಶೇಖರರ ಈ ಮಾತಿಗೆ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ Waiting for a Visa (ವೀಸಾ ಪಡೆಯಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ) ಕೃತಿ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವಾದರೆ ವಿವಿಧ ಜಾತಿಗಳು ಅದರೊಳಗಿನ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು. ಯಾಕೀ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ? ಯಾಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಭಾರತದಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್, ಜಪಾನ್ ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ವೀಸಾ ಬೇಕು. ಆಶ್ಚರ್ಯವೆಂದರೆ ಇದೆ ವೀಸಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಜಾತಿಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿದೆ! ಹೇಗೆಂದರೆ ಒಂದು ಬೀದಿಯಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಬೀದಿಗೆ ಹೋಗಲು!

ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನಮ್ಮೂರಿನ ಲಿಂಗಾಯತರ ಕೇರಿಗೆ ಹೋಗಲು, ಕುರುಬರ ಬೀದಿಗೆ ಹೋಗಲು ನಾನು ಹೀಗೆಯೇ ವೀಸಾ ಇದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂದು ಈಗಲೂ ಚಡಪಡಿಸಬೇಕಿದೆ. ಅವರ ಬೀದಿಯೊಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಲೇ ನನ್ನ ಅಪ್ಪನನ್ನು ನಾನು ಅಪ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯದಿದ್ದರೂ ಅವರುಗಳನ್ನು ‘ಅಪ್ಪಾ, ಅವ್ವಾ,’ ಎನ್ನಬೇಕಿದೆ! ನಾಗರಾಜು ಅಂತ ಅವರ ಹೆಸರಿದ್ದರೆ ನಾನು ನಾಗರಾಜಪ್ಪ ಎನ್ನಬೇಕು! ಇನ್ನು ಬುದ್ಧಿ, ಸ್ವಾಮಿ ಪದ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಬಂದರಷ್ಟೆ ನಮಗೆ ವೀಸಾ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೆ ಎಂಬ ಕಾತರಿ.

ಒಟ್ಟಾರೆ ಆ ದೇಶಕ್ಕೆ(ಬೀದಿಗೆ) ಹೋಗಲು ವೀಸಾ(ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪತ್ರ) ಬೇಕೇಬೇಕು. ವಾಸ್ತವ ಹೀಗಿದ್ದಾಗ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಧರ್ಮಗಳು ದಲಿತರಿಗೆ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದವು, ವೀಸಾ ನೀಡಿದವು. ಮತ್ತು ಅಂಬೇಡ್ಕರರೂ ಅಷ್ಟೆಯೇ ಹೀಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಒಂದು ವೀಸಾರಹಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು (ಬೌದ್ಧಧರ್ಮ) ಆರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಂತಿಮ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು.

ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತೊಲಗಬೇಕು. ಅಂತಹ ಆಸೆ ಸಹೃದಯಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ ವೀಸಾ ಬೇಡುವ ಪದ್ಧತಿ ನಾಶವಾಗಬೇಕು. ವೀಸಾ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅಂತಹವರ ವಿರುದ್ಧ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗುವ ಮನಸ್ಥಿತಿ ತೊಲಗಬೇಕು. ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ ಇರುವ ಗೋಡೆ ಮುರಿದು ಬೀಳಬೇಕು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮುಕ್ತಪ್ರವೇಶವಿದೆ ಎಂಬ ಬೋರ್ಡುಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಬರಬೇಕು.

ಅಂದಹಾಗೆ ಹಾಗೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬದಲಾದರೆ ‘ಮತಾಂತರ’ದ ಅಗತ್ಯವಾದರೂ ಎಲ್ಲುಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ವೀಸಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಹೊರಬರಲಿ, ಭಾರತ ಬರೇ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಲಿ, ರಾಷ್ಟ್ರದೊಳಗಿನ ರಾಷ್ಟ್ರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ತೊಲಗಲಿ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಮನೆಯವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಗುಂಡೇಟಿಗೆ ಬಲಿಯಾದ ಆಧಾರಸ್ತಂಭ

Published

on

ನೌಶೀನ್ ಕುದ್ರೂಳಿ / ಅಬ್ದುಲ್ ಜಲೀಲ್
  • ರಶೀದ್ ವಿಟ್ಲ

44ರ ಹರೆಯದ ಅಬ್ದುಲ್ ಜಲೀಲ್ ಅದಾಗಲೇ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದರು. ಬಂದರ್ ನಾರಾಯಣ ಹೋಟೆಲ್ ಎದುರುಗಡೆ ಬಾಡಿಗೆ ಫ್ಲಾಟ್’ನಲ್ಲಿದ್ದ ಅಬ್ದುಲ್ ಜಲೀಲ್ ಹೊರಗೆ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿ ರಸ್ತೆ ಕಡೆ ಧಾವಿಸಿದರು. ಪತ್ನಿ, ಮಕ್ಕಳು ಹಿಂದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು. ನಿರಂತರ ಗುಂಡಿನ ಶಬ್ದ ಕಿವಿಕ್ಕಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅದರಲ್ಲೊಂದು ಗುಂಡು ಜಲೀಲ್’ರ ಕಣ್ಣ ಗುಡ್ಡೆಯನ್ನೇ ಸೀಳಿತು. ರಕ್ತ ಚಿಮ್ಮಿತು. ಮನೆಯವರೆದುರೇ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದರು. ಬಂದರಿನ ದಕ್ಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೀನು ಮಾರಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಎರಡು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಾಡಿಗೆ ಫ್ಲಾಟಲ್ಲಿ ಜೀವನ ಸವೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಮಾಯಕ ಜಲೀಲ್ ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಲಿಯಾದರು.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಯುವಕನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಗುಂಡು ಎದೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಹೊರಬಂತು

ನೌಶೀನ್ ಕುದ್ರೋಳಿಯ ಜನರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾದವ. ವಯಸ್ಸು 23 ಆದರೂ ವಯಸ್ಸಿಗೂ ಮೀರಿದ ಪಕ್ವತೆ ಇತ್ತು. ಮಾತುಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ತಮಾಷೆಯಿಂದ ಕುದ್ರೋಳಿಯ ಸರ್ವ ಜನರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾತಾಗಿದ್ದ. “ವಾಯ್ಸ್ ಆಫ್ ಪೀಪಲ್” ಸಂಘಟನೆ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜ ಸೇವೆ ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕೈಂಕರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ.ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಅದಾಗಲೇ ಅಸರ್ ನಮಾಝ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಬಂದಿದ್ದ. ಪ್ರತಿಭಟಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನೂರಾರು ಜನರ ವಿದ್ಯಾಮಾನವನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಅಶ್ರುವಾಯು, ಲಾಠಿಚಾರ್ಜ್ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಡು ಹಾರಾಟ ಮಾಲೆ ಪಟಾಕಿಯಂತೆ ಕೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಮನೆಕಡೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನೌಶೀನ್’ನ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಗುಂಡು ಹೊಡೆಯಿತು.

ಬಂದರಿನ ಸ್ಟೀಲ್ ಸೆಂಟರ್ ಬಳಿ ಈ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು. ಗುಂಡಿನ ತೀವ್ರತೆ ಎಷ್ಟಿತ್ತೆಂದರೆ ಬೆನ್ನು ಸೀಳಿ ಒಳನುಗ್ಗಿ ಹೃದಯ ದಾಟಿ ಎದುರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂತು. ನೌಶೀನ್ ದೊಪ್ಪನೆ ಬಿದ್ದ. ಪ್ರಾಣಪಕ್ಷಿ ಹಾರಿಹೋಯಿತು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕಾಗಿದ್ದ ಪ್ರೀತಿಯ ಹುಡುಗ ನೀರವ ಮೌನವಾದ.

ಹೀಗೇ ಮಂಗಳೂರಿನ ಹಿಂಸಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಜೀವಗಳ ತರ್ಪಣವಾಯಿತು. ಒಂದು ಮನೆಯ ಆಧಾರಸ್ತಂಭವೇ ಕಳಚಿ ಬಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಊರಿನ ಬೆಳಕು ಆರಿತು. ಮಂಗಳೂರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮೃತರ ಕುಟುಂಬ ಮಾತ್ರ ಅನಾಥವಾಗಿದೆ. ಯಾರದೋ ಸೇಡಿಗೆ ಇನ್ಯಾರೋ ಬಲಿಯಾದರು.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading
Advertisement

Trending