Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ : ಮರು ಓದಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ

Published

on

ನ್ನೇನು ಫೋನ್ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಮಾತು ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ಕುರಿತ ಪ್ರಸ್ತಾಪದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಳಿಕೊಂಡಿತು. ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಕನ್ನಡದ ಖ್ಯಾತ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರತನಾಗಿದ್ದ ಪತ್ರಕರ್ತ ಗೆಳೆಯ.

ಸದ್ಯದ ಪತ್ರಿಕಾರಂಗ ಕೆಲವು ವಿಲಕ್ಷಣ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಹೇಗೆ ಕಲುಷಿಷತಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದರ ಸುತ್ತ ಚರ್ಚೆ ನಡೆದಿತ್ತು. ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ನಿಷ್ಠುರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದ ಆ ಗೆಳೆಯ ಅಂಥ ಹಿರಿಯ ಆದರ್ಶ ಜೀವಗಳೇ ಸದ್ಯದ ಪತ್ರಿಕಾರಂಗವನ್ನು ಸರಿಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸಬಲ್ಲವು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದನು.

ತಾನು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಬೆಂಗಳೂರು ಕಛೇರಿಗೆ ನಯ್ಯರ್ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟ ವೇಳೆ ಸಂಪಾದಕರಿಗೆ ನೀಡಿದ ನಿಷ್ಠುರ ಸಲಹೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು. ಸಂಪಾದಕ, ಉಪ-ಸಂಪಾದಕರೊಂದಿಗಿನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ “ನೀವು ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಏನನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಯ್ಯರ್ ಅವರಿಂದ ತೂರಿಬಂದಾಗ ಕೆಲವು ಹಿರಿಯರು ಮಾತ್ರ ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಿರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದ್ದರಂತೆ. ರೆಗ್ಯುಲರ್ ಆಗಿ ಬರೆಯದ ಹಿರಿಯರ ಕುರಿತು ಅಸಮಾಧಾನಗೊಂಡ ನಯ್ಯರ್ ಸಂಪಾದಕರೆಡೆಗೆ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಇಂಥವರನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ.

ಪತ್ರಕರ್ತರ ವೃತ್ತಿಬದ್ಧತೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಪ್ರಸಂಗ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ, ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ಅವರ ವೃತ್ತಿಪರ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಏನೆಂಬುದನ್ನೂ ದೃಢೀಕರಿಸುತ್ತದೆ.

ಯಾವುದೇ ಕ್ಷೇತ್ರವೊಂದು ಹಿರಿಜೀವಗಳ ವೃತ್ತಿಪರ ಅನುಭವದ ಬೆಂಬಲದೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಮಾನುಗತ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ ದಿನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣಗಳವರೆಗೆ ವೃತ್ತಿನಿಷ್ಠ ನಿಲುವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾರ್ಯೋನ್ಮುಖವಾದ ಧ್ಯಾನಸ್ಥ ಶ್ರದ್ಧೆಯೇ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂಥ ಮಾದರಿಗಳ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೊಸಪೀಳಿಗೆ ವೃತ್ತಿಪರ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಗಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಆ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆಯೇ ವಲಯವೊಂದು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಪತ್ರಿಕಾರಂಗವೂ ಹಾಗೆಯೇ.

ಹಿರಿಯ ಪತ್ರಕರ್ತರ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳು ಈ ರಂಗವನ್ನು ಪ್ರಬುದ್ಧಗೊಳಿಸಿವೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಿಂದ ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರಳಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಏರ್ಪಡುವ ಪಲ್ಲಟಗಳ ಸಾಕ್ಷಿಪ್ರಜ್ಞೆಗಳಾಗಿ ಅವು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿವೆ. ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ಅಂಥ ದಿಗ್ದರ್ಶಕ ಪತ್ರಕರ್ತ.

ಕನ್ನಡವೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಭಾರತದ ಪತ್ರಿಕಾರಂಗ ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ಅವರನ್ನು ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡು ಅಂಥ ಮಾದರಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಪಲ್ಲಟಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಕಳೆದ 18 ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಿಕಾ ಪರಂಪರೆಗೆ ತದ್ವಿರುದ್ಧದ ವಿಧ್ವಂಸಕ ನಡೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಯ ಆರೋಗ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣದ ಆವರಣವನ್ನು ಕಲುಕಿವೆ. ಈಗಲೂ ಕಲುಕುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಯ್ಯರ್ ಅವರ ವೃತ್ತಿಪರ ಕೊಡುಗೆಗಳು ಮರು ಓದಿಗೆ ಒಳಗಾಗಬೇಕಿದೆ.

ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು ನಯ್ಯರ್ ಅವರ ಮೌಲಿಕ ಬರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂವಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆ. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಅಂಕಣ ಬರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಆಲೋಚನಾ ಕ್ರಮಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ತಲುಪಿವೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಆಗಿಹೋದ ಮತ್ತು ಸದ್ಯದ ಹಿರಿಯ ತಲೆಮಾರಿನವರಿಗೆ ನಯ್ಯರ್ ಅವರ ಬರಹದ ಸೊಗಡಿನ ಪರಿಚಯವಿದೆ. ಮಾಧ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಬಿಸಿನೆತ್ತರುಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಯುವಸಮೂಹವು ನಯ್ಯರ್ ಬರಹ ಪ್ರತಿಭೆಯ ಶಕ್ತತೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಮೌಲಿಕತೆಯನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ.

ಕಳೆದ ದಶಕದ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಆರಂಭಗೊಂಡಾಗ ಹಿಂದಿನಂತೆಯೇ ಓದುಗ ಸಮೂಹ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತು. ಆದರೆ, ಹೊಸ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ನೂತನ ಪ್ರಯೋಗಗಳ ಆಮಿಷವೊಡ್ಡಿ ಅಕ್ಷರಗಳ ಮೂಲಕ ವಿಧ್ವಂಸಕ ನಡೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದವು. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರಾಜಕೀಯದೊಂದಿಗಿನ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕತೆಯ ವಿಕೃತಿಗಳ ವೈಭವೀಕರಣ, ಮನುಷ್ಯ-ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಧರ್ಮಗಳ ನೆಪದಲ್ಲಿ ವಿಷಬೀಜ ಬಿತ್ತುವ ಹುನ್ನಾರ, ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದ ದಾರ್ಶನಿಕರ ಅಪವ್ಯಾಖ್ಯಾನ, ಹಿಂಸೆಯ ಪರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ನಿಲುವುಗಳ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆ ವಿಧ್ವಂಸಕ ನಡೆಗಳಿದ್ದವು. ಅವುಗಳು ಆಕರ್ಷಕ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಚೋದಕ ಭಾವುಕ ಸ್ವರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದುಗರನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡವು. ಅವುಗಳೇ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಂಡು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಣೀಯ ಎಂದೆನ್ನಿಸಿದವು.

ಈಗಿನ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆ ಯುದ್ಧದ ಪರವಾಗಿ ವೀರಾವೇಶದ ನುಡಿಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಹಿಂಸೆ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬ ವಿತಂಡವಾದವನ್ನು ಮುಂದಿಡುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ವಿಚಾರವಂತರನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಿರುವುದಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಈ ವಿಧ್ವಂಸಕ ನಡೆಗಳೇ ಕಾರಣ.

ಇದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇಷ್ಟು ವಿಷಮವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಮಾಜ ಹೀಗೆ ವಿಷಮಗೊಳ್ಳದಂತೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರುವ ಪ್ರಜ್ಞಾಶೀಲ ಬರಹಗಳು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಪ್ರಜಾವಾಣಿ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನಯ್ಯರ್ ಅವರ ಅಂಕಣವು ಅಂಥ ಬರಹಗಳ ಸರಣಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಲೇಬೇಕಾದ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಮುಖ್ಯವೆನ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ರಾಜಕಾರಣವನ್ನು ಉದಾತ್ತ ದೃಷ್ಟಿಕೋನಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರೀತಿಯಿಂದಾಗಿ ಓದುಗರೊಳಗೆ ಅವರು ಯೋಚಿಸುವ ಸಂಯಮವನ್ನು ದಾಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಎರಡು ದೇಶಗಳ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ನೋಡುವ ಕ್ರಮಗಳು ಯಾವುದಾಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ವೈರತ್ವಕ್ಕಿಂತ ಸೌಹಾರ್ದದ ಮಾತುಕತೆಗಳು ಎರಡು ದೇಶಗಳನ್ನು ಶಾಂತಿಯ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಮನಗಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಜಗತ್ತು ಮತ್ತು ದೇಶ – ಇವೆರಡನ್ನೂ ಮಾನವೀಯತೆ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸುವ ಅಪರೂಪದ ಬರಹಗಾರರಾಗಿ ಅವರು ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದರು. ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರ ಬರಹಗಳ ಮರುಓದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂದೆನ್ನಿಸಿದೆ.

ಪತ್ರಿಕೆ ಮತ್ತು ಚಾನಲ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವ ಯುವಕರು ಯುದ್ಧದ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸುವ ಜಾಯಮಾನ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅಧಿಕಾರರೂಢ ಪಕ್ಷದ ನಾಯಕರ ಆರಾಧನೆಯನ್ನೇ ವೃತ್ತಿಪರ ಧರ್ಮ ಎಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪಾಕಿಸ್ತಾನದಂಥ ರಾಷ್ಟ್ರ ಶತೃರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂದುಕೊಂಡು ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಆಗಲೇಬೇಕು, ಆಗಲೇ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಹಠದ ಧೋರಣೆಗಳೊಂದಿಗಿದ್ದಾರೆ. ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಜೀವ- ಇವೆರಡನ್ನೂ ನಿರಾಕರಿಸುವ ಮೂಲಭೂತವಾದಿ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಹಿಂದೆಂದಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಭಾವೋನ್ಮಾದದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇಂಥ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಯ್ಯರ್ ಅವರಂತಹ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಬರೆದ ಬರಹಗಳು ಅವರನ್ನು ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಆ ಬರಹಗಳ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶಕ್ತತೆಯೇ ನವಮನ್ವಂತರ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆಗೆ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಪೀಳಿಗೆಗಳ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುವ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಎಸಗುತ್ತವೆ. ಆ ಕೃತ್ಯ ಎಸಗುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವಿಧ್ವಂಸಕ ನಡೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಆಂದೋಲನ ಜಾಗೃತಗೊಂಡು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಮಾದರಿ ಪತ್ರಿಕಾರಂಗವನ್ನು ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಮರುಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕುಲದೀಪ್ ನಯ್ಯರ್ ಬರಹಗಳೂ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳೊಂದಿಗಿನ ಆಪ್ತಸಂವಾದ ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಿಕಾಪ್ರಜ್ಞೆಗೆ ಹೊಸದೊಂದು ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ತಂದುಕೊಡುತ್ತದೆ.

(ಲೇಖಕರು – ಡಾ.ಎನ್.ಕೆ.ಪದ್ಮನಾಭ, ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಎಸ್.ಡಿ.ಎಂ ಕಾಲೇಜು,ಉಜಿರೆ )

ಅಂತರಂಗ

ಮರೆಯಲಾಗದ ನಗುಮೊಗದ ಮೃದುಮಾತು

Published

on

ಸವಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಯುವಜನ ಫೆಡರೇಶನ್ (ಎಐವೈಎಫ್) ಮತ್ತು ಎಐಎಸ್ಎಫ್ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.‌ ನಾನಾಗ ಎಐವೈಎಫ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮತ್ತು ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತನಿಖೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಲೂಟಿಕೋರರ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಸಹಿ ಸಂಗ್ರಹ ಚಳವಳಿ ಜಾಥಾ ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿ ಸಾಥಿ ಸುಂದರೇಶ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತೇ ಹೊರತು ನಾವೇನೂ ಅವರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತರೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಅವರು ನಾವು ಮೊದಲೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೆಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆಂದರೆ ನಾವು ಬಹಳಾ ವರ್ಷಗಳ ಸಂಬಂಧಿಕರೋ ಏನೋ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು. ನಿಜ, ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವರೆಲ್ಲರೂ, ಜನಪರವಾಗಿ, ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯದ ಪರವಾಗಿ, ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ, ಶೋಷಿತ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವವರು, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿಯುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ತರ ಸಂಬಂಧಿಕರೇ…. ಅವರ ಮುಗುಳುನಗೆ ಭರಿತ ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಗಳು ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ನೆಲದ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕು, ಎಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಸಮಾನಮನಸ್ಕರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಹೋರಾಟ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲೂ ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು. ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗಟ್ಟು ಮೂಗಿಗೆ ಪೈಪುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಾಜದ ಏಳ್ಗೆಯ ಕುರಿತು, ಅವರಿಗಿದ್ದ ಬದ್ಧತೆಯ ಪ್ರತೀಕವಿದು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಾಹಿತಿ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯೇನಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕ್ರಿಮಿಗಳ ವಿಕೃತ ಮಾತುಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿವೆ, ಅದು ಅವುಗಳು ಬೆಳೆದಿರುವ ಪರಿಸರದ‌ ‘ಸಂಸ್ಕಾರ’ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಿಂದಲೂ, ಅವರು ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿದು ಹೋರಾಟಗಾರರ ಜೊತೆ ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಇನ್ನೂ ನೂರ್ಕಾಲ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾರೆಷ್ಟೇ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಕೃತಿ ಮೆರೆದರೂ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರು ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ.

ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ಣ ನಮನಗಳು

ಜ್ಯೋತಿ ಎ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್, ಬುದ್ಧ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ

Published

on

ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಆಧಾರವು ಯಾವುದಾಗಿರಬೇಕು? ಸೀಸರ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತ ಒಳಸಂಚುಗಾರರು ನಂಬಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ನಾಯಕನ ಆರಾಧನೆಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿನಾಶದ ಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲದು. ಆದರೆಅವರು ಮಾಡುವಕೊಲೆಯೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿನಾಶವೆಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ವ್ಯಂಗ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಮಾರ್ಕ್ಆ್ಯಂಟನಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನುಗೆದ್ದು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ನಾಯಕನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನೇ. 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ ‘ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್’ನಲ್ಲಿ ಎತ್ತಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯು ಚರಿತ್ರೆಯ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಪ್ರಭಾವಿಯಾದ ನಾಯಕರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಣ್ಮಣಿಗಳಾಗಿಯೇ. ಆದರೆ ಅವರ ಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸತ್ವವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಕಟುವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದು ನಾಯಕತ್ವದ ಆರಾಧನೆಯನ್ನೇ. ಅವರು ಬಯಸಿದ್ದು ಬುದ್ಧನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವಆತ್ಮವಿನಾಶದತ್ತ ಖಚಿತವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ ಇಂದಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್, ಬುದ್ಧ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನೆನ್ನೆ ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ನ ‘ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್’ ನಾಟಕದ ಪ್ರಸ್ತಾಪ ಬಂತು. ಅದೇಕೆ ಆಧುನಿಕ ರಾಜಕೀಯದ ಅನೇಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ನಾಟಕಗಳ ಮಾತುಗಳು ಇಷ್ಟು ಅರ್ಥಗರ್ಭಿತವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತವೆ ಎಂದು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ಗೆ ರಾಜಕಾರಣದಲ್ಲಿ ತಲೆ ಹಾಕುವ ವ್ಯವಧಾನವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಟನಾಗಿ (ಅಂದರೆ ಸಹಾಯಕ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ) ಕಂಪನಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಆನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಅಚ್ಚರಿ ಪಡುವಂತೆ ಮಹಾನ್ ನಾಟಕಕಾರನಾಗಿ ಅವನು ಬೆಳೆದ. ಜೊತೆಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿದ್ದ. ಹೀಗಾಗಿ ತನ್ನ 56ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸು, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಊರಿಗೆ ಮರಳಿದ ಅವನಿಗೆ ರಾಜಕೀಯದ ಒಳಸುಳಿಗಳು ಅರ್ಥವಾಗಿದ್ದು ಹೇಗೆ?

‘ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್’ ನಾಟಕವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ. ನಾಟಕದಕತೆಗಾಗಿ ಅವನಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಪ್ಲುಟಾರ್ಕ್ಎನ್ನುವವನು ಬರೆದಜೀವನ ಚರಿತ್ರೆಗಳ ಕೃತಿಯಇಂಗ್ಲಿಷ್ಅನುವಾದ ಮತ್ತುಇಂತದೇಆದ ಒಂದಿಷ್ಟು ವಿವರಗಳು. ಆದರೆಇಂಥ ಕಚ್ಚಾ ಸಾಮಗ್ರಿಯಿಂದ ಅವನು ರಚಿಸಿದ್ದು ಒಂದುಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದರಾಜಕೀಯ ನಾಟಕ. ಪ್ಲೇಟೋನಕಾಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೊದಲೇ ಬಹುಶಃ ಗ್ರೀಕ್ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಇತ್ತು. ಪ್ಲೇಟೋಅದನ್ನುತನ್ನ ‘ರಿಪಬ್ಲಿಕ್’ನಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ.

ಅದೊಂದು ಆದರ್ಶ ಪರವಾದ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಾಗಂತ ಅವನೇನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಆದರ್ಶ ಪ್ರಜಾರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರಿಗೆ ಹಾಗೂ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಮಾನತೆಇರಲಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯ ಹಕ್ಕುಗಳೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆಒಂದು ಮಾತಂತೂ ನಿಜ. ಸಮಾನತೆಗಿಂತ ಗ್ರೀಕ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ತಮ್ಮ ವಿವೇಕ ಹಾಗೂರೀಸನ್’ ಮೂಲಕ ಸಮಾಜವನ್ನುಕಟ್ಟುವ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತನೆಯು ಬೆಳೆದಿತ್ತು. ಮನುಷ್ಯರ ಅತಾರ್ಕಿಕಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ನಡವಳಿಕೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಗ್ರೀಕ್ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾದ ಅನುಮಾನಗಳಿದ್ದವು. ಮನುಷ್ಯರುತಮ್ಮ ನಿಧಾರಗಳನ್ನು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾಗಿ, ವಿವೇಕಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಅಪನಂಬಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು. ಇಂಥ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ಪಡೆದಿದ್ದ ರೋಮನ್ ರಾಜಕೀಯವು ರಾಜರು, ದೊರೆಗಳು ಇಲ್ಲದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಒಂದು ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಇದರ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್ನ ಚರಿತ್ರೆ.

ಶೇಕ್ಸಪಿಯರ್ನ ನಾಟಕವು ಆರಂಭವಾಗುವುದೇಜೂಲಿಯಸ್ ಸೀಸರ್ನ ನಾಯಕತ್ವದಆರಾಧನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನ ಹಳೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವತೀವ್ರ ಅನುಮಾನಗಳಲ್ಲಿ. ಮೂವರು ಟ್ರಯಮ್ವರೇಟ್ರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಸೀಸರ್ ಈಗ ತನ್ನ ಅಪ್ರತಿಮಯುದ್ಧ ಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಂದಾಗಿ, ತನ್ನ ವಿಜಯಗಳಿಂದಾಗಿ ರೋಮ್ನ ಅನಧಿಕೃತ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯಾಗಬಹುದಾದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರು ಅವನನ್ನು ತಮ್ಮ ನಾಯಕ ಮಾತ್ರನಲ್ಲ ಅಧಿದೇವತೆಯೆಂದೇ ತಿಳಿಯತೊಡಗಿದ್ದಾರೆ.

ಬ್ರೂಟಸ್ನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ವೈಯಕ್ತಿಕದ್ವೇಷದಿಂದಾಗಿ ಸೀಸರ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಗಂಭೀರವಾಗಿವೆ. ಸೀಸರ್ ಹೀಗೆ ಅನೈಸರ್ಗಿಕವಾದ ದೈತ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದವನೆಂದಾದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಗತಿಯೇನು? ಜನಸಾಮಾನ್ಯರು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಅದೆಂಥ ಭಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆಂದರೆ ಅವರು ಅವನಿಗೆ ಮೂರು ಸಾರಿರೋಮ್ನಕಿರೀಟವನ್ನು ಧರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅದನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿರುವ ಸೀಸರ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಧಿಕಾರದ ಮೋಹದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದಾನೆಯೆ? ಅವನಲ್ಲೊಬ್ಬ ಬೆಳೆಯಲು ಕಾದಿರುವ ಸರ್ವಾಧಿಕಾರಿಅಡಗಿಲ್ಲವೆ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವವರನ್ನು ಒಳಸಂಚುಗಾರರು ಎಂದು ಸಾರಾಸಗಟಾಗಿಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಬ್ರೂಟಸ್ ನಂಥಒಬ್ಬ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ವಿಚಾರವಂತನೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಉಳಿದವರಿಗೂ ಕೂಡ ಸಮಾನತೆ, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಹಿಂದಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ನೆನಪಿದೆ. ಆದರೆ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಸೀಸರ್ನ ಆರಾಧಕರಾದ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಇದಾವುದೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಮೂರ್ತಿ ಬೇಕಿದೆಯಷ್ಟೆ ಆರಾಧನೆಗೆ.

ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನರನ್ನು ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿ, ಅತಾರ್ಕಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಹಾಗೂ “ಸ್ವಂತತೆಯೆ ಬಂದಾಗಿ ಮಂದೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿ’ ಹೋಗುವವರನ್ನಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ತಾನೆಅಧಿಕಾರ, ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಧ್ಯಮವರ್ಗದ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಸಿನಿಕಲ್ ಆಗಿದ್ದನೆ? ಪೂರ್ವಾಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದ್ದನೆ? ಹೀಗೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ. ‘ಕೋರಿಯೋಲೇನಸ್’ ನಾಟಕದಲ್ಲಿಯೂ ಇಂಥದೇ ವರ್ಣನೆ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಬಗ್ಗೆ ಇದೆ. ಇದನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವುದಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಅದೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನಾಟಕದ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಆಚೆಗಿಡುವುದೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಬೆನ್ನೆಲುಬಾದ ಪ್ರಜೆಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಮೂಲ ಗುಣಕ್ಕೇ ವಿರೋಧಿಯಾದ ನಾಯಕನ ಆರಾಧನೆ, ಅವನ ಅತಿಮಾನುಷ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತುಅವನನ್ನು ವಿರೋಧಿüಸುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರವಾದಕ್ರೌರ್ಯ ಇವುಗಳನ್ನೇ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಅದಾವರೀತಿಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವು ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದುರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಸೀಸರ್ ಮುಖ್ಯನಲ್ಲ. ಅವನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜನರು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಆರಾಧ್ಯಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಭಾಗವೆಂದರೆ ಸೀಸರ್ನ ಕೊಲೆಯ ನಂತರ ಅವನ ಶವವನ್ನುಇಟ್ಟಿರುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಬ್ರೂಟಸ್ಆನಂತರ ಮಾರ್ಕ್ಆ್ಯಂಟನಿ ಮಾಡುವ ಭಾಷಣಗಳ ಭಾಗ ಆಕಾಲದಲ್ಲಿಯೇ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದೆಂದರೆ ಜನರು ಕೇಳಬಯಸುವುದು ಸತ್ಯವನ್ನಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಭಾಷಣ ಪಟುತ್ವ.

ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಚಾರದ ಬದಲಾಗಿ ಭಾವನೆಗಳ ಉದ್ರೇಕ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ತಳದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ಭಾಷೆ. ಅಂದರೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿರುವುದು ಜನರು ವಿಚಾರ ಮಾಡದಂತೆ ಅವರನ್ನುತೀವ್ರವಾದ ಭಾವನೆಗಳ ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುವುದು. ಬ್ರೂಟಸ್ನ ವಾದವೆಂದರೆ, ನಾನು ಸೀಸರ್ನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಶತುೃವಾಗ ತೊಡಗಿದ್ದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ರೋಮ್ವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ’.

ಆದರೆ ನಂತರತನ್ನ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಬ್ರೂಟಸ್ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಕೊಲೆಗಾರ, ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ದ್ರೋಹ ಮಾಡಿದವನು ಎಂದು ತೋರಿಸಲು! ಅತ್ಯಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಮಾತೆಂದರೆ ಮಾರ್ಕ್ಆ್ಯಂಟನಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಭೂಷಣವಾದ ವಿಚಾರವಂತಿಕೆಯು ಈಗ ಪಶುಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ. ನಿಜವೇನೆಂದರೆ ಅವನೇ ಈ ವಿಚಾರವಂತಿಕೆಯ ಬದಲಾಗಿ ಭಾವನೆಗಳ ನಾಟಕವೊಂದನ್ನುಆಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!

ಇಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದಆಧಾರವುಯಾವುದಾಗಿರಬೇಕು? ಸೀಸರ್ನ ವಿರುದ್ಧ ನಿಂತ ಒಳಸಂಚುಗಾರರು ನಂಬಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ನಾಯಕನಆರಾಧನೆಯು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿನಾಶದಕಾರಣವಾಗಬಲ್ಲದು. ಆದರೆಅವರು ಮಾಡುವಕೊಲೆಯೂ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿನಾಶವೆಂಬುದುಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ವ್ಯಂಗ್ಯವೇನೆಂದರೆ ಮಾರ್ಕ್ಆ್ಯಂಟನಿ ಜನರ ಮನಸ್ಸನ್ನುಗೆದ್ದು ಮತ್ತೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಹೊರಟಿದ್ದು ನಾಯಕನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನೇ. 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಶೇಕ್ಸ್ಪಿಯರ್ಎತ್ತಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಯುಚರಿತ್ರೆಯಉದ್ದಕ್ಕೂ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಪ್ರಭಾವಿಯಾದ ನಾಯಕರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವುದು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಣ್ಮಣಿಗಳಾಗಿಯೇ. ಆದರೆಅವರಚಿಂತನೆ ಹಾಗೂ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಸತ್ವವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ.

ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ಅವರುಅತ್ಯಂತಕಟುವಾಗಿ ಖಂಡಿಸಿದ್ದು ನಾಯಕತ್ವದಆರಾಧನೆಯನ್ನೇ. ಸ್ವತಃಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಭಾವಿಯಾದಜನನಾಯಕರಾಗಿದ್ದಅವರು ನಾಯಕರುಗಳ ವರ್ಚಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಶಂಕೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಅವರು ಬಯಸಿದ್ದು ಬುದ್ಧನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಿದ್ದ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವವಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರು ಬುದ್ಧನ ಬಗೆಗಿನ ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧನನ್ನುದೇವಪುರುಷನ ಬದಲಾಗಿಒಬ್ಬ ವಿಚಾರವಾದಿಯ ಹಾಗೆ ವರ್ಣಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಬುದ್ಧನು ಉಪದೇಶಿಸಿದ ದುಃಖದ ಬಗೆಗಿನ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವನ್ನು ಅದು ಅವನದಲ್ಲವೆಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಬುದ್ಧನ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಇರುವಐತಿಹ್ಯವೊಂದನ್ನುಅವರು ನಂಬಿದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ನಡುವಳಿಕೆಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿ ನೋಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಬುದ್ಧನ ಪರಿನಿರ್ವಾಣವಾದದ್ದು ಕುಶಿನಗರದ ಹತ್ತಿರ. ಅದು ಮಲ್ಲರು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಬುಡಕಟ್ಟಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಪ್ರದೇಶ. ಅವನ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಬಂದಾಗ ಮಲ್ಲರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿಚರ್ಚೆಯೊಂದನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಮೊದಲು ಈ ಚರ್ಚೆಯನ್ನು ಮುಗಿಸಿ ಆಮೇಲೆ ಬುದ್ಧನ ಸಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದುಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿ ಮುಂದುವರೆಯಲಾಯಿತಂತೆ. ‘ನಿಮಗೆ ನೀವೇ ದೀಪವಾಗಿ’ ಎಂದ ಬುದ್ಧನ ನಿಜವಾದ ಅನುಯಾಯಿಗಳು ಅವರು. ಭಾರತದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಆತ್ಮವಿನಾಶದತ್ತ ಖಚಿತವಾದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿರುವ ಇಂದಿನ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶೇಕ್ಸ್ ಪಿಯರ್ ಬುದ್ಧ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

– ಪ್ರೊ. ರಾಜೇಂದ್ರಚೆನ್ನಿ

(ಈ ವಾರದ ಜನಶಕ್ತಿ ವಾರಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಲೇಖನ)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಧರ್ಮಾಂಧತೆಯ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ

Published

on

ಸ್ಲಾಮೋಫೋಭಿಯಾದಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ, ಅಯ್ಯಪ್ಪ ಸಾಬರ ಸಂಖ್ಯೆ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಕನಸಲ್ಲೂ ಬಡಬಡಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಯಾವ ವರ್ಗದ, ಯಾವ ಜಾತಿಯ ಜನರು ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ಆಗಬೇಕು.ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೆಳವರ್ಗದವರು ಸಾಬರೊಂದಿಗೆ ತೀರಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಸ್ನೇಹ ಸಂಬಂಧ, ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ದಲಿತರು, ಕುರುಬರು, ಲಿಂಗಾಯತರಂತೆ ಸಾಬರು ಕೂಡ ಒಂದು ಜಾತಿ ಎಂದೇ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಆತಂಕ, ಆಸ್ಥೆ ಇರಲಿಲ್ಲ ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ ಕೂಡ. ಏಕಾಏಕಿ ಈ ಭಯ, ನಾವು ಬೇರೆ ಅವರು ಬೇರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದು ಯಾರು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನ ಧರ್ಮಾಂದತೆಯ ಕಾಲಾಳುಗಳಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಡಬೇಕಿದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಧರ್ಮದ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಇದರೊಟ್ಟಿಗೆ ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಿಕ್ಕುಗಳಿವೆ. ಮೈಮನಸ್ಸಿನ ತುಂಬಾ ಮುಸ್ಲಿಮರ ಬಗೆಗಿನ ದ್ವೇಷ ಅಸೂಹೆಯನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನಾವು ಜಾತ್ಯಾತಿತರು, ನಾವು ಜಾತಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಭಾಗವಲ್ಲ, ನಾವೆಲ್ಲ ಹಿಂದೂ ನಾವೆಲ್ಲ ಮುಂದು (ಬರೀ ಹಿಂದೂಗಳು ಮಾತ್ರ ಸಾಬರಿಗೆ ನೋ ಎಂಟ್ರಿ) ಅನ್ನೋದು ಅಪ್ಪಟ ಬೂಟಾಟಿಕೆ.

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದವಳಾದ ನನಗೆ ಈ ಮುಸ್ಲಿಂ ದ್ವೇಷ ತೀರಾ ಅಸಹ್ಯ ಮತ್ತೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ರೊಟ್ಟಿ,ಬದನೇಕಾಯಿ ಪಲ್ಯದಷ್ಟೇ ಸಹಜವಾಗಿ ಇದ್ದೇವೆ.‌ ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವ ಲಿಂಗಾಯತರ ಮರ್ಯಾದಿ ಉಳಿಸೋದು ಸಾಬರು, ಸಾಬರ ಹೋಳಿಗೆ ಕಡುಬಿನ ಬಯಕೆ ತೀರಿಸೋದು ಹಿಂದೂ ತಾಯಂದಿರು. ಪ್ರತಿ ರಮ್ಜಾನಿನ ಶೀರ್ ಕುರ್ಮಾಕ್ಕೆ, ಇಫ್ತಾರ್ ಆಮಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಕಾಯೋದು, ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಕರೆಯೋದು.

( ಈ ಸರ್ತಿ ದೀಪಾವಳಿ ಆರತಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆ ಮುಸ್ಲಿಂ ಹುಡುಗಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಮ್ಮಾ ಎಷ್ಟು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು), ಊಟಕ್ಕೆ ಬಂದ ತಮ್ಮನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ನಮ್ಮಮ್ಮ “ಹುಚ್ಚ ತಿನ್ನೋದನ್ನ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಬಾರದು” ಅನ್ನುತ್ತಲೇ ಮತ್ತೆರಡು ಕಡುಬು ಬಡಿಸೋದು ನನ್ನ ಊರಿನ ಬದುಕು ಮತ್ತೆ ನೆನಪುಗಳ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ. ಅಂತಹ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಈಗೊಂದು ಐದಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಹಸಿರು, ಕೇಸರಿ ಬಾವುಟಗಳ ನೆಪಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಾಟಗಳಾಗುತ್ತೆ. ಬಾಳಿ ಬದುಕಬೇಕಾದ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರು ಹಾದಿ ಹೆಣಗಳಾಗ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ಹುನ್ನಾರ, ಯಾರ ಹುನ್ನಾರ ? ಯಾರ ಲಾಭಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ‌ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಬೇಕು ನಾವುಗಳು ? ಎಲ್ಲಾ ಶೂದ್ರಾತಿ ಶೂದ್ರ ಹಿಂದು ಹುಲಿಗಳ ಕಿವಿ ಎಳೆದು ಈ ಪಾಟ ಕಲಿಸೋರು.

ಮೇಘ ಎಲಿಗಾರ್

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading
Advertisement

Trending