Connect with us

ಅಂತರಂಗ

ಸದಾ ಒಲವಿನ ದೀವಿಗೆ ಹಚ್ಚಬಯಸುವ ಕವಿಯತ್ರಿ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್

Published

on

ಕೆಲವರ ವೃತ್ತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ನಿಜಕ್ಕೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂಬಂಧವೇ ಇರದ ಎರಡು ದೋಣಿಗಳ ಪಯಣ ಅವರದ್ದು. ಆದರೂ, ಕೆಲವರು ಎರಡರಲ್ಲೂ ಸಮನ್ವಯ ಸಾಧಿಸಿ ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕೆಲವರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ದಾವಣಗೆರೆಯ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್ ನಿಜಕ್ಕೂ ಅಚ್ಚರಿ ಮೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

ನಿದಿರೆಗೆಡಿಸಿದ ಹವ್ಯಾಸ

ಸುಮಾರು 18 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಸುಶ್ರೂಷಕಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರದ್ದು ಮನೆ, ಕುಟುಂಬ, ಹೆತ್ತವರ ಆರೈಕೆ ಹಾಗೂ ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಗಲಿರುಳು ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ಕಾರ್ಯತತ್ಪರತೆ. ಇಂತಹ ಅವಿರತ ಕಾಯಕದ ನಡುವೆ ಆಯಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿ ಬಿಡಬೇಕೆನ್ನಿಸುವುದು ಯಾರಿಗಾದರೂ ಸಹಜವೇ ಸರಿ. ಆದರೆ, ಈಗ್ಗೆ ಕಳೆದ 6 – 8 ತಿಂಗಳ ಹಿಂದಯಷ್ಟೇ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಮನದ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹವ್ಯಾಸವೊಂದು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡಲು ಸಹ ಬಿಡದಂತೆ ಅವರನ್ನು ಕಾಡತೊಡಗಿತು. ಆ ಹವ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಸೋತು ಶರಣಾದ ಅವರಿಗೆ ಅಂದಿನಿಂದ ಬಿಡುವಿಲ್ಲದ ವೃತ್ತಿಯ ಜೊತೆ ಕವಿತೆ ಕಟ್ಟುವ ಕಾಯಕವು ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಾಯಿತು. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎಡಬಿಡದೆ ಕಾಡಿದ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಆ ಕಾವ್ಯಕನ್ನಿಕೆಗೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಗೆಯ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟು “ಒಲವಿನ ದೀವಿಗೆ”ಯನ್ನು ಹಚ್ಚುವಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು ಸುನೀತ.

ಒಲವಿನ ದೀವಿಗೆ

ಅನುಭವಗಳೇ ಭಾವಲಹರಿಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿ, ಕವಿತಾ ಗುಚ್ಛವಾಗಿ ಹೆಣೆದಿರುವ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್‍ರವರ ಚೊಚ್ಚಲ ಕವನ ಸಂಕಲನ – ಒಲವಿನ ದೀವಿಗೆ 2018ರ ಮೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಲೋಕಾರ್ಪಣೆಗೊಂಡಿತು. ಇದು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಕೃತಿಯಾದರೂ ಅನುಭವದ ಮೂಸೆಯೊಳಗಿನ ಭಾವ ಬೆಸುಗೆಯ ಗಂಭೀರ ಕವಿತೆಗಳ ಕಾರಣ ಈಗಾಗಲೇ ಹಲವು ಓದುಗರ ಮೆಚ್ಚುಗೆಗೆ ಪಾತ್ರರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಸುನೀತ. ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಕವಿತೆ ಕಟ್ಟುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಕವಿ – ಕವಿಯತ್ರಿಯರು ಹಲವು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರವೂ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಂತದಿಂದ ಹೊರಬಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೆನೋ ದುಗುಡ – ದುಮ್ಮಾನ, ಅವ್ಯಕ್ತ ಭಯ ಅವರನ್ನು ಆವರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಕೃತಿ ಹೊರ ತರುವ ಮನಸ್ಸಿರಲಿ ತಾವು ಬರೆದ ಕವನದ ಪ್ರಕಟಣೆಗೂ ಸಹ ಅಂಜುತ್ತಿರುತ್ತದೆ ಹಲವರ ಮನಸ್ಸು. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ, ಪರರ ವಿಚಾರ – ವಿಮರ್ಶೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಯೋಚಿಸದೆ ತನ್ನೊಳಗೆ ಮೊಳಕೆ ಒಡೆದ ಆ ಕವಿತೆಗಳಿಗೆ ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಕೃತಿಯ ರೂಪ ಕೊಡುವ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆ ಸಂಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಸುನೀತ ವಿಭಿನ್ನ ಎನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೂಲತಃ ಚನ್ನಗಿರಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಮಧುರ ನಾಯಕನಹಳ್ಳಿಯ ಶಿವಪ್ಪ ಮತ್ತು ರತ್ನಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿರುವ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್ ಸುಮಾರು 10 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ದಾವಣಗೆರೆ ಆಶ್ರಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸುಶ್ರೂಷಕಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರೋಗಿಗಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿ. ರೋಗಿಗಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಸಾಂತ್ವಾನಿಸಿ, ಬಹುಬೇಗ ಅವರನ್ನು ಗುಣಮುಖರನ್ನಾಗಿಸುವ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುನೀತ ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಸಂತೋಷ. ಅಂತೆಯೇ, ಆ ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಗುಣ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.

ಕಾವ್ಯ ನಡಿಗೆ

ಕಾವ್ಯದ ಮೂಲಕ ಸದಾ ಒಲವಿನ ಹಣತೆ ಹಚ್ಚಲು ಬಯಸುವ ಸುನೀತ ಅವರ ಬಹುಪಾಲು ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿ ಹಾಗೂ ಸಂದೇಶ ಅಡಗಿದೆ. ಜೀವನಾನುಭವ, ಹೆತ್ತವರ ಋಣ, ಗುರುವಿನ ಮಹಿಮೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಕರ್ತವ್ಯ ಪ್ರಜ್ಞೆ, ನಾಗರೀಕತೆ, ಸೇವೆಯ ಮಹತ್ವ, ಕಾಯಕ ನಿಷ್ಠೆ, ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಮತ್ತು ಜವಬ್ದಾರಿಗಳು, ಹಿರಿಯರ ಬಗೆಗಿನ ಪ್ರೀತ್ಯಾದಾರ, ಮತದಾನದ ಜಾಗೃತಿ, ಪರಿಸರ ಕಾಳಜಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಳಕಳಿಯಂತಹ ಹತ್ತು ಹಲವು ವಿಷಯಗಳ ಜೊತೆ ಮುಗ್ಧ – ಸ್ನಿಗ್ಧ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿವೇದನೆಯ ಅವರ ಕವಿತೆಗಳು ಓದುಗರ ಮನಮುಟ್ಟುವ ಜೊತೆ ಮತ್ತೆ – ಮತ್ತೆ ಓದಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ತನ್ನ ಈ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಶುಭ ಕೋರಿ ಸಲಹೆ, ಸೂಚನೆ, ಸಹಾಯ – ಸಹಕಾರ ನೀಡಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಸಹಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ಖ್ಯಾತ ಪತ್ರಕರ್ತರಾದ ಜಿ.ಎಂ.ಆರ್.ಆರಾಧ್ಯರವರು, ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬ ವರ್ಗ, ಆಶ್ರಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಡಾ.ಮುದೇಗೌಡ್ರು ಶಿವಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಸರ್ವ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಸಹ ಕೃತಜ್ಞತೆಯ ಭಾವದಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿ ವಂದಿಸುತ್ತಾರೆ ಸುನೀತ.

ಶುಭಾರೈಕೆ

ಸದಾ ಸೇವೆಗಾಗಿ ತುಡಿವ ಮನದ, ಹಸನ್ಮುಖಿ ಹಾಗೂ ಗಂಭೀರ ಚಿಂತಕಿಯೂ ಆಗಿರುವ ಸುನೀತ ಪ್ರಕಾಶ್ ಅವರ ಕಾವ್ಯ ಕೃಷಿ ನಿರಂತರ ಸಾಗಲಿ, ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೊಂದು ಚಿರವಾದ ಸ್ಥಾನ ಹಾಗೂ ಗೌರವ ಸಿಗುವಂತಹ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಅವರು ಏರಲಿ ಎಂದು ನಾವು ಶುಭ ಹಾರೈಸೋಣ.

– ಗಂಗಾಧರ ಬಿ.ಎಲ್ ನಿಟ್ಟೂರ್
ಮೊ.ಸಂ| 8867702396

ಅಂತರಂಗ

ನನ್ನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮರೆಯದ ವೈದ್ಯರು

Published

on

ಚಿಕ್ಕವನಿರುವಾಗ ಅಂದ್ರೆ ನಾನು ನಾಲ್ಕೋ-ಐದೋ ತರಗತಿನೆ ಇರಬೇಕು.ಮೊದಲೇ ತುಂಟಾಟದ ಹುಡುಗ,ಕೂತಲ್ಲಿಯೇ ಕೂರದೇ ಸದಾ ಆಟ,ಅವರಿವರ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಅವರು ಹೊಡೆದಾಗ ಮರಳಿ ಹೊಡೆಯಲಿಕ್ಕಾಗದಾಗ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬೈದು,ಕಲ್ಲನ್ನು ಅವರ ಮೇಲೆ ತೂರಿ ಪರಾರಿಯಾಗಿಬಿಡುವವ,ಹೀಗೆ ಆಟ ಆಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಮಳೆಗಾಲ ಅಂದ್ರೆ ನೆಲವೆಲ್ಲ ಕೆಸರು ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಿತ್ತು.ಕೆಸರಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮಾಟ ನೋಡಿ ಹೇಗೆಂದರೆ, ಮೊದಲೇ ಮಳೆಬಂದು ನೆಲಕ್ಕಂಟಿದ ಕಾಲು ಕಿತ್ತದಹಾಗೆ ಇರುವುದು.ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ಕೂಡೈವರಾಗಲಿ,ಗಟ್ಟಿರುವ ಕಟ್ಟಿಗೆಯಾಗಲಿ,ರಾಡಾಗಲಿ ತೊಗಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿಳದೇ ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಹಾಗೆ ಶಕ್ತಿ ಮೀರಿ ಕೈಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಸಬೇಕಿತ್ತು,ಅದು ನೇರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದರೆ ಸೋತಂತೆ.(ಇದು ಆಟ)

ಮಳೆನಿಂತ ಮೇಲೆ ಆಟ ಶುರು ನಾನು ಸ್ಕೂಡೈವರ ತೊಗಂಡು ನೆಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದಿಟ್ಟು ಬೀಸುತ್ತಾ ಆಡುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ,ಅಚಾನಕವಾಗಿ ಅದು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗದೆ ಮೊಣಕಾಲಿನ ಸ್ವಲ್ಪನೆ ಕೆಳಗಿನ ಭಾಗಕ್ಕೆ ಚುಚ್ಚಿಯೆ ಬಿಡ್ತು,ದೋಸ್ತ್ ರಿಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬ್ಯಾಡ್ರಿಲೆ ಅದರಾಗ ನಮ್ಮಮ್ಮಾಗ ಹೇಳಬ್ಯಾಡ್ರಿ ಎಂದು ಬೇನೆವಿತ್ತು,ದಸ್ತಿ(ಕರ್ ಚಿಪ್) ಕಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಶುರುವಾಟ.ಎರಡು ದಿನದ ನಂತರ ಅಮ್ಮ ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪನೆ ಕುಂಟುತಿರಬೇಕಾದರೆ ಕಾಲಿಗ್ಯಾಕೋ ದಸ್ತಿ ಕಟ್ಕೊಂಡು ಕುಂಟಕತ್ತಿ ಏನಾಗಐತಿ ತೋರ್ಸು ಬಾ ಅಂದ್ರ ಏನಿಲ್ಲ ಬೇ ಎಂದು ಮನೆಬಿಟ್ಟು ಹೊರಗ ಸವಾರಿ ನಮ್ಮದು.

ಯಾರೋ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಾರ ಅಮ್ಮಗ, ನನ್ನ ದಾರಿ ಕಾದು ನನ್ನಿಡಿದು ಅಮ್ಮ ಕಾಲು ನೋಡಿದ್ರೆ ತೂತು ಬಿದ್ದು,ಎರಡು ಸಣ್ಣ ನೀರಿನ ಗುಳ್ಳೆ ತರಹ ತೂತಲ್ಲಿ ಗುಳ್ಳೆಗಳು ಇದ್ದವು. (ಕಾಲಿನ‌ಮೇಲೆ ಗುರುತು ಈಗಲೂ ಇದೆ) ಬೈದು ನೀನು ಬಾಳ ಕುಚೇಷ್ಟೆ ಇದಿಯಾಲೇ ನೋಡು ಎಲ್ಲಾ ಮೀರಿದ ಮೇಲೆ ಅದು ನಾ ಕೇಳಿದಾಗ ಹೇಳಿದ್ರೆ ಹೆಂಗ ನಡಿ ಪುಗ್ಗಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ರ ಹೋಗೋಣ ಒಂದು ಸೂಜಿಗಿ ಚಲೋ ಆತದಾ ಅಂದಳು ಅಮ್ಮ.ಸೂಜಿ‌ಬ್ಯಾಡಬೇ ಬ್ಯಾನಿ ಆಕ್ಕದ ಅಂದ್ರ ಏನಾಗಲ್ಲ,ಹಿಂಗೆ ಬಿಟ್ರ ಆಪರೇಷನ್ ಮಾಡಿ ಕಾಲು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಕಡಿತಾರ ನೋಡ್ ನಿನ್ನಿಷ್ಟ(ಮನದಲ್ಲಿಯೆ ಭಯ ಕುಂಟ ನಾಯ್ಯಾಕ ಆಗಬೇಕು ಮಾರ್ರೆಯ ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೊಣ ಎಂದು ನಿರ್ಧಾರ) ಎಂದಾಗ ಸರಿ ಅಂತ ದವಾಖಾನೆಗೆ ಹೋದೆವು.

ನನ್ನ ಕರ್ಮಕಾಂಡವೆಲ್ಲ ಎಳೆಎಳೆಯಾಗಿ ವೈದ್ಯರ ಮುಂದೆ ಬಿಡಿಸಿದಳು ನೋಡಿ ಅಮ್ಮಾ,ಆಗ ಸರಿ ಯಾಕೋ ನೋಡ್ಕಂಡು ಆಡಬೇಕಪ್ಪಾ,ಕಾಲಿಗೇನಾದರ ಆದ್ರೆ ಯಾರು ಜವಬ್ದಾರರು,ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಒಂದು ಸೂಜಿ ಹಾಕಿದ್ರ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂದ್ರೆ ಬ್ಯಾನಿ ಆಗತ್ತ ಸರ್ ಅಂದೆ.ಹೇ ಹೇ ಬ್ಯಾನಿ ಆಗಲ್ಲ ಚುಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡ ನೋಡಿ ಮಾತಾಡು ಅಂದ್ರು ನನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ ವೈದ್ಯರು,ಬ್ಯಾನಿ ಒಂದಾಗಲಿ ನೋಡ್ರಿ ನಿಮಗ ರೊಕ್ಕ(ಹಣ) ಕೊಡದಿಲ್ಲವೆಂದೆ ಅಮ್ಮನೂ,ಡಾಕ್ಟ್ರು ನಕ್ಕರು.ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನಪ್ಪ ಎಂದು ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚುತ್ತಾ ಕೇಳಿದ್ರೂ ಮಾತಾಡದಿದ್ದಾಗ ಹೇಸರೇಳಪ್ಪ ಅಂದಾಗ ಬ್ಯಾನಿ ಆಗತಿದ್ರೂ ಶಿವರಾಜ ಎಂದೆ,ಎಷ್ಟನೇ ತರಗತಿ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾಲ್ಕೋ-ಐದೋ ಅಂತ ಹೇಳ್ದೆ, ಯಾವ ಶಾಲೆ ಎಂಬುವುದಕ್ಕೂ ಸರಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕಾದ್ರೆ ಮುಗಿತು ನೋಡುಪಾ ಇಷ್ಟೇ ಸೂಜಿ ಕೆಲ್ಸ ಬಿಡಬೇಡ ಉಜ್ಜು ಇಲ್ಲಾಂದ್ರ ಬಾಯತದ(ಬಾಹು) ನೋಡು ಎಂದ್ರೆ ಅಮ್ಮ ಅಚ್ಚಟ್ಟಾಕಿ ಹುಜ್ಜುತಿದ್ದಳು,ನಾನು ಸಾಕ್ ಬಿಡು ಮಾ ಎಂದು ನಾನೇ ನನ್ನ ಕೈಯಾರೆ ಉಜ್ಜುತ್ತಾ ಬ್ಯಾನಿ ಮಾಡಲ್ಲ‌ ಅಂದು ಬ್ಯಾನಿ ಮಾಡುತ್ರಿ ನಿಮಗ ರೊಕ್ಕ ಕೊಡಲ್ಲ ಏನ್ ಮಾಡತ್ತಿ‌ರಿ ನೀವು ಮಾಡ್ರೀ(ಮನಸಿನಾಗ ಈಗ ಅನ್ಸಕತ್ತಾದ ಮತ್ತೊಂದು ಸೂಜಿ ಅಂದಿದ್ರ),ನೋಡ-ನೋಡುತ್ತಾ ಅಮ್ಮ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟೇ ಬಿಟ್ಟಳು.ಕೊನೆಗೆ ಬಿಳ್ಕೋಡುವಾಗ ಹೇಳಿದ ಔಷಧಿಗಳನ್ನ ಸರಿಯಾಗಿ ತೊಗೋ ಶಿವು ಇಲ್ಲಂದ್ರ ಮತ್ತೆ ಸೂಜಿಗೆ ಬರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ ನೋಡು ಎಂದು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಮಮತೆಯ ಉತ್ತರ ಡಾಕ್ಟರ್ ರದು.ನಾನು ಮಾತ್ರ ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಮನೆಗೆ ಬಂದೆ.ಮರೆಯಲಾರದ ಇದು ಮೊದಲನೇ ನನ್ನ ಜೀವದ ವೈದ್ಯರಿವರು.

ಇವರು ಇಂದು ಮಗನ ವಿದ್ಯಾಬ್ಯಾಸದ ಸಲುವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ.ಇವರ ಹೆಸರು ಕುಲಕರ್ಣಿ ಡಾಕ್ಟರ್ ಅಂತ ಯಾಕೋ ಏನೋ ಇವರಿಗೆ ಪುಗ್ಗಿ(ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ ಭಜಿ ಎಂದರ್ಥ) ಡಾಕ್ಟ್ರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.ಈಗ ಸರಿಯಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.ನಮಗೆ ಸಣ್ಣದೂ ಕಣ್ಣಾಗಲಿ,ಕಾಲಾಗಲಿ,ಕೈಯಿಗೆ ಏನಾದ್ರೂ ಆದ್ರೆ ಇವರ ಹತ್ರನೆ ತೋರಿಸುವುದು.ಅದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಮೇಲೆಯೇ ಇವರಿಗೆ ತೋರಿಸುವುದು. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಅಮ್ಮನೂ ನಮ್ಮನೆಯವರ ಪಾಲಿಗೆ ಡಾಕ್ಟ್ರೆ,ಅವಳಿಗೆ ಮೀರಿದ ಮೇಲೆನೆ ನಿಜವಾದ ವೈದ್ಯ ಇವರ ಕಡೆ ದಾಪುಗಾಲು ನಮ್ಮದು.ಈಗಲೂ ಇವರ ನಿವೃತ್ತ ವೈದ್ಯ ತಂದೆ ಕಣ್ಣು ಸರಿಯಾಗಿ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಮನೇಲಿಯೇ ವೃತ್ತಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲೊಮ್ಮೆ,ಹಾಸ್ಟೇಲ್ ನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ Hydrocele ಆಗಿತ್ತು,ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.ಮಾನ್ವಿಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಸಾಪ ಜಿಲ್ಲಾಧ್ಯಕ್ಷರೂ ಹೌದು,ಹಿರಿಯ ವೈದ್ಯರೂ ಹೌದು.ಅವರಿಗೆ ತೋರಿಸಿದರೆ ನೋಡಿ ಅವರು,ಅದನ್ನು ತೂಕಮಾಡಿ ಹುಷಾರು ಇರಬೇಕೋ ಏನಾದ್ರ ಆದ್ರ ಹೆಂಗ ಅಂದು ಔಷಧಿ ಕೊಡುವೆ ತೊಗಂಡು ಎರಡು ದಿನವಾದ ಮೇಲೆ ಬಾ ಎಂದರು.

ಎರಡು ದಿನ ಮುಗಿಸಿ ಹೋದ್ರೆ ಬಾಪಾ ಶಿವರಾಜ ಹೆಂಗೈತಿ ಅರಾಮಿದಿ ಎಂದು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ (ಹರೇ ಮಾರಾಯ ನನ್ನೆಸರು ನೆನಪು ಇಟ್ಟಾರಲ್ಲೋ ಅಂದು ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ನಗು) ತೋರಿಸಿದೆ.ಮತ್ತೌಷಧಿ ಕೊಟ್ಟು ರಾಯಚೂರಿಗೆ ಹೋಗು ಆಫರೇಷನ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಎಂದರು.ಇವರು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿಯುವ ಎರಡನೇ ವೈದ್ಯರು.

ರಾಯಚೂರಿನ ರೀಮ್ಸ್ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಮನ ಸಹಾಯ,ಸಹಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದೇ ಪರಿಚಯಸ್ಥ ನರ್ಸ್ ರಿಂದ ದಾಖಲಾಗಿ,ಆಫರೇಷನ್ ಇದ್ದ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಮನೆಗೆ ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಅವರು ಇನ್ನೂ ವೈದ್ಯರಾಗುವವರು(MBBS) ತರಬೇತಿಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ನೋಡಿ,ಆಫರೇಷನ್ ದಿನಾಂಕ ಕೊಟ್ಟು,ಸೈಡ್ ಗೆ(ತೊಡೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿ ಸಂದಿಗೆ) ಸ್ಕೀನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಂ ಆಗಿತ್ತು ವಿಪರೀತ ತುರಿಕೆಯೂ ಇತ್ತು.ತುರಿಸಿ-ತುರಿಸಿ ಜಾಸ್ತಿನೆ ಆಗಿತ್ತು.ಅದಕ್ಕೂ ಔಷಧಿ ಕೊಟ್ಟರು ಅದು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಆಪರೇಷನ್ ದಿನವೂ ಬಂತು ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರ್ ಬಂದು ನೋಡಿ,ಏನದು ಸ್ಕೀನ್ ಗೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ ಔಷಧಿ ಹೇಳಿದರೂ ಅದಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.ಕೊನೆಗೂ ಆಫರೇಷನ್ ಹಾಲ್ ಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು.ಮೊದಲೇ ತರಬೇತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಮೊಬ್ಬುಸೂದಿ ಹಾಕಲು ಬೆನ್ನಿಗೆ ಚುಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರು ಮೂರನೇ ಸಲ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆದರುತ್ತಾ ಚುಚ್ಚಿಯೆ ಬಿಟ್ಟರು.ಸಣ್ಣ ಮಗು ಅತ್ತ ಹಾಗೆನೆ ಅತ್ತೆ,ದೊಡ್ಡ ಡಾಕ್ಟರ್ ಇಲ್ಲ‌-ಇಲ್‌ ಏನ್ ಆಗಲ್ಲವೆಂದರು.ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಬಂದು ಕಾಲು ಎತ್ತು ಅಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಎತ್ತಿದೆ,ಮತ್ತೆ ಎತ್ತು ಎಂದ ಕಾಲು ಅಲುಗಾಡಿಸಲೂ ಸಹವಾಗಲಿಲ್ಲ.(ಮೊಬ್ಬುಸೂಜಿ ಹಾಕಿದ್ರಲ್ಲ ಅದ್ಕೇ).

ಆಫರೇಷನ್ ಶುರುವಾಯಿತು ಗಂಡು ಡಾಕ್ಟ್ರು ಮಾಡ್ತಾರೆಂದರೆ,ಹೆಣ್ಣು ಡಾಕ್ಟರ್ ಮಾಡಿ‌ಮುಗಿಸಿ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾ ತರಬೇತುದಾರರಿಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಅದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.ನನ್ನ ಬೆಡ್ಡಿಗೆ ಹಾಕಿ ಇಂಟ್ರೋಲ್ ಗೆ ಪೈಪ್ ಹಾಕಿ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ್ರು.ಸೂಸು ಬರದೇ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ,ಚೀಲಗಟ್ಟಲೇ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು.ಅದನ್ನು ಅಣ್ಣಾ ಎತ್ತಿ ಹಾಕುತ್ತಾ ನನ ಕರ್ಮ ನಿನದು ಎತ್ತಾಕಬೇಕಲ್ಲೋ ಅಂತ ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿ ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಇಷ್ಟು ವಯ್ಯಿಬೇಡವೆಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ,ನನಗೆ ಗೊತ್ತೆ ಆಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಜೀವ ಉಳಿಸಿದ ಮೂರನೇ ವೈದ್ಯರು.

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲವಾದ ಮೇಲೂ ಸ್ಕೀನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಃ ವರ್ಷವಾದರೂ ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ.ಅದು ಯಾರೋ Supot lotion ಹಚ್ಚಿದ್ರೆ ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂದಾಗ ಅಮ್ಮ ತಂದು ದಿನಾಲೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳಕಾಲ ನಿನ್ನಿಂದ ಬೇರೆ ಯಾರ್ಗೋ ಬಂದಾದ ಮತ್ತ ಎಂದು ಬೆಂಬಿಡದೇ ಹಚ್ಚಿ ಆ ಸಮಸ್ಯೆನ ದೂರ ಮಾಡಿದಳು.ಹಾಗಾಗಿ ತಾಯಿಯೇ ಮೊದಲಪಾಠ ಶಾಲೆವೆನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಮೊದಲನೇ ವೈದ್ಯಳೂ ಹೌದು ನಮಗೆ.ಅಣ್ಣಾ ಅಂದಿದಿನಲ್ಲ ಅವನಿಗೂ ಈಗ ಸ್ಕೀನ್ ಪ್ರಾಬ್ಲಃ ಬಂದಿದೆ.ಸಪೋಟ್ ಲೋಷನ್ ಹಚ್ಚುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.ಅವನು ಅಂದು ನಾ ಮಾಡಿದ ಆ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಇಂದು ನಿನ್ನ ಉಪಕಾರವಿದು. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದು ಎಂದು ಭಯ್ಯುತ್ತಾ ನನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬೇಡವೆನ್ನುತ್ತಾ ಧನ್ಯವಾದಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ವೈದ್ಯರ ದಿನದ ಶುಭಾಶಯಗಳು (ಜುಲೈ 1)

ಶಿವರಾಜ್ ಮೋತಿ

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದದ್ದು..!

Published

on

ನಮ್ಮ ಸಂವಿಧಾನದ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪ್ರಪ್ರಥಮ ಬಾರಿಗೆ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಒಂದು ಶಾಶ್ವತ ಹೆಸರು ನೀಡಿದ್ದು. ಅಂದರೆ ಅದುವರೆವಿಗೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಇತರೆ ಹೆಸರುಗಳಾದ ಜಂಬೂದ್ವೀಪ, ಆರ್ಯವರ್ತ, ಹಿಂದೂಸ್ತಾನ… ಹೀಗೆ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಕೈಬಿಡಲಾಯಿತು. ಇಂಡಿಯಾವನ್ನು ಭಾರತ ಎನ್ನಲಾಯಿತು.

‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಈ ಪದ ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳು, ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಈ ದೇಶದ ಜಾತ್ಯಾತೀತ ಪರಂಪರೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ ಸತ್ಯದ ರಕ್ಷಕ ಅಥವಾ ಸಮರ್ಥಕ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ. ಇದೇ ಈ ದೇಶದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ‘ಭಾರತೀಯ’ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯತೆ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತದೆ, ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ.

ಅಂದರೆ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಈ ಪದ ಈ ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಜನರಿಗೂ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸಹಬಾಳ್ವೆಯ ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧ ಬೋಧಿಸಿದ ಕರುಣೆ, ಮೈತ್ರಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ, ಸಮಾನತೆ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯ ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲಡೆ ಹರಡಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ‘ಭಾರತ’ ಎಂಬ ಈ ಪದ ಬುದ್ಧ ಬೋಧಿಸಿದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಮೈತ್ರಿಯನ್ನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಮನವಿ ಮಾಡುತ್ತ ತನ್ನ ಈ ಅನನ್ಯ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಗುರುವಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ.

ರಘೋತ್ತಮ ಹೊ.ಬ

(ಆಧಾರ: My Experiences and Memories of Dr.Babasaheb Ambedkar by Shankarananda Shastri , Pp.42)

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading

ಅಂತರಂಗ

ಮರೆಯಲಾಗದ ನಗುಮೊಗದ ಮೃದುಮಾತು

Published

on

ಸವಿ ನೆನಪಿಲ್ಲ. ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಯುವಜನ ಫೆಡರೇಶನ್ (ಎಐವೈಎಫ್) ಮತ್ತು ಎಐಎಸ್ಎಫ್ ಜಂಟಿಯಾಗಿ ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ವಿರೋಧಿ ಆಂದೋಲನವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.‌ ನಾನಾಗ ಎಐವೈಎಫ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಮತ್ತು ರೆಡ್ಡಿಗಳು ಬಳ್ಳಾರಿಯಲ್ಲಿ ಗಣಿ ಲೂಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ತನಿಖೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಲೂಟಿಕೋರರ ವಿರುದ್ಧ ನಿರ್ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಸಹಿ ಸಂಗ್ರಹ ಚಳವಳಿ ಜಾಥಾ ನಡೆಸಲಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಲು ನಾನು ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿ ಸಾಥಿ ಸುಂದರೇಶ್ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಮಾಹಿತಿಯಿತ್ತೇ ಹೊರತು ನಾವೇನೂ ಅವರಿಗೆ ಚಿರಪರಿಚಿತರೇ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹೀಗಿದ್ದರೂ ಅವರು ನಾವು ಮೊದಲೇ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಹೋಗಿದ್ದರಿಂದ ನಮಗಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯ ಪಡಸಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಅದೆಷ್ಟು ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿದರೆಂದರೆ ನಾವು ಬಹಳಾ ವರ್ಷಗಳ ಸಂಬಂಧಿಕರೋ ಏನೋ ಎನ್ನುವಂತಿತ್ತು. ನಿಜ, ಚಳವಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿರುವರೆಲ್ಲರೂ, ಜನಪರವಾಗಿ, ದೇಶದ ಪರವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯದ ಪರವಾಗಿ, ಸಮಾನತೆಗಾಗಿ, ಶೋಷಿತ ಜನರ ಪರವಾಗಿ ಚಿಂತಿಸುವವರು, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರು, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿಯುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ತರ ಸಂಬಂಧಿಕರೇ…. ಅವರ ಮುಗುಳುನಗೆ ಭರಿತ ಆತ್ಮೀಯ ಮಾತುಗಳು ಇವತ್ತು ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿವೆ.

ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ನೆಲದ ಸೌಹಾರ್ದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ, ಇಲ್ಲಿನ ಜನರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಬದುಕು, ಎಲ್ಲವೂ ತೀವ್ರ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಯಾವುದೇ ಸಮಾನಮನಸ್ಕರ ಪ್ರತಿಭಟನೆ, ಹೋರಾಟ, ಸಭೆಗಳಲ್ಲೂ ಅವರ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೆವು. ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಹದಗಟ್ಟು ಮೂಗಿಗೆ ಪೈಪುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವರು ಹಾಗೆ ಬಂದು ಹೇಳಬೇಕಾದ್ದನ್ನು ಹೇಳಿ ಸಭೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಮಾಜದ ಏಳ್ಗೆಯ ಕುರಿತು, ಅವರಿಗಿದ್ದ ಬದ್ಧತೆಯ ಪ್ರತೀಕವಿದು ಎಂದರೆ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಸಾಹಿತಿ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದು ಅಚ್ಚರಿಯೇನಲ್ಲ. ಇಂದಿಗೂ ಸಂಘ ಪರಿವಾರದ ಕ್ರಿಮಿಗಳ ವಿಕೃತ ಮಾತುಗಳು ಮುಂದುವರಿದಿವೆ, ಅದು ಅವುಗಳು ಬೆಳೆದಿರುವ ಪರಿಸರದ‌ ‘ಸಂಸ್ಕಾರ’ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಅದೇನೇ ಇರಲಿ, ಮೇರು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅವರ ಕೃತಿಗಳಿಂದಲೂ, ಅವರು ಹಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಬೀದಿಗೆ ಇಳಿದು ಹೋರಾಟಗಾರರ ಜೊತೆ ಧ್ವನಿಗೂಡಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೂ ಇನ್ನೂ ನೂರ್ಕಾಲ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಹಸಿರಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ. ಯಾರೆಷ್ಟೇ ಅವರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ವಿಕೃತಿ ಮೆರೆದರೂ ಜ್ಞಾನಪೀಠ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತ ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರು ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಕೃತಿಗಳ ಮೂಲಕ.

ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರಿಗೆ ಗೌರವಪೂರ್ಣ ನಮನಗಳು

ಜ್ಯೋತಿ ಎ.

ಸುದ್ದಿದಿನ.ಕಾಂ|ವಾಟ್ಸಾಪ್|9980346243

Continue Reading
Advertisement

Trending